ΓΡΑΦΕΙΝ

Συγγραφέας - Βέτα Χρυσοπούλου

Η φουρτούνα

Κατάλαβε ότι ήταν αδύνατο να βγει από τη θάλασσα. Τα κύματα δεν την άφηναν να βγει στη στεριά. Μανιασμένα τη χτυπούσαν αλύπητα. Ένιωσε την αναπνοή της να γίνεται βαριά. Το κολύμπι ήταν η μόνη άσκηση που την ευχαριστούσε...

Άγαλμα με ανοικτά σηκωμένα χέρια

Τα χέρια σου είναι ανοικτά και σηκωμένα Και αναρωτιέμαι αν είναι κάλεσμα αυτό Μα κάλεσμα σε τι; Καθώς τα βλέπω ακίνητα , νεκρά Σε τι να προσδοκώ; Σε τι να ελπίζω; Σε υποσχέσεις για έναν κόσμο Με ελευθερία, με παιδεία...

Λευκή σελήνη

Με κοιτάς από κοντά και βλέπω τα μάτια σου να μου χαμογελούν. Τρία χρόνια είχαμε να ιδωθούμε. Μας χώρισαν θάλασσες και βουνά. Αδύνατο να τα διασχίσω. Έφυγες για μια καλύτερη ζωή με την υπόσχεση να ξαναβρεθούμε όταν τα...

Το γεράκι

Ε, όχι λοιπόν. Φθάνουν οι τύψεις. Δεν φταίω εγώ αν είμαι γεράκι. Εσύ φταις που με έκανες, που να σε πάρει ο διάολος. Ακόμα δε μπορώ να συνέλθω. Νιώθω βαρύ το στομάχι μου και την καρδιά μου λυπημένη. Το είδα από μακριά...

Ο μάγος και η αρκούδα

Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένας καλοσυνάτος μάγος που του άρεσε να διηγείται ιστορίες στα παιδιά. Καθημερινά μαζεύονταν στο σπίτι του κορίτσια και αγόρια της γειτονιάς και τους έλεγε παραμύθια. Σήμερα, μια νύκτα του...

Ένας αδέσποτος γάτος

Πέρασα την πύλη και μπήκα στο πάρκο. Οι γιγαντόσωμοι φύλακες με κοίταξαν περίεργα, αλλά δεν έκαναν καμιά προσπάθεια να με ελέγξουν. Έτσι χαρούμενος προχώρησα προς τη λίμνη. Εκεί είχε  πολλά πουλιά που έκαναν τη βόλτα...

Ο Τομ

Ο Τομ πήγαινε κάθε εβδομάδα στο σπίτι της γιαγιάς του. Όμως κάτι ήταν πολύ διαφορετικό αυτή τη φορά. Η γιαγιά του ήταν ντυμένη με κόκκινα γυαλιστερά ρούχα, φορούσε μια κορώνα στα λευκά της μαλλιά και τον υποδέχτηκε με...

Μια γλυκιά ανάμνηση της βροχής

Η Μάγδα μπήκε βιαστικά στο μικρό καφέ. Έκλεισε την ομπρέλα της και με το βλέμμα της έψαχνε άδειο τραπέζι. Όλα γεμάτα. Βγήκε στο δρόμο. Η βροχή δυνατή έπεφτε με δύναμη στην ανοικτή ομπρέλα και κατέληγε στο κόκκινο παλτό...