Εσύ - ΓΡΑΦΕΙΝ
ΓΡΑΦΕΙΝ

Εσύ

Από την πρώτη μας κιόλας συνάντηση, μέχρι σήμερα, ο μίτος ξετυλίγεται

Ρίχνεις φως στον δαιδαλώδη λαβύρινθο της ψυχής μου και οι μινώταυροί μου εξαφανίζονται

Είσαι κοντά μου κάθε στιγμή, σημαντική ή όχι

Αφήνοντάς με ταυτόχρονα ελεύθερη να χαράξω τη δική μου πορεία

Όταν καταφέρνω να σου μαρτυρήσω ένα πρόβλημά μου, φοβισμένη μην καείς

Εσύ, Ίκαρος, με αυτοθυσία πλησιάζεις τον ήλιο μου, με φτερά άτρωτα και τον δροσίζεις

Σου φανερώνω κάθε αχίλλειο πτέρνα, κάθε δαίμονα, κάθε προδότη εφιάλτη

Κι εσύ φιλάς τις πληγές μου, σαν γάργαρο δροσερό νερό

Μέσα στα χρόνια, το κουτί της Πανδώρας μάς άνοιξε μύριες φορές

Και οι συμφορές κατέκλυσαν τις ζωές και τις σκέψεις μας

Και της λερναίας Ύδρας κεφάλια φύτρωσαν αμέτρητα, διψασμένα και αιμοβόρικα

Και η Τροία καιγόταν αέναα, με τις φλόγες να μας πλησιάζουν ολοένα και πιο πολύ

Μα, εσύ, δεν με άφησες ποτέ μόνη να παλέψω με τα τέρατα

Η επιμονή σου, το πείσμα και η αισιοδοξία σου έγιναν ασπίδα και συνάμα όπλο πανίσχυρο

Και το κουτί κατέστρεψες, παίρνοντας όλα τα βάσανα μακριά

Και τα αμέτρητα κεφάλια έκοψες με μια σου λέξη

Και τα τείχη στο Ίλιον έχτισες ξανά και ξανά, με την ίδια θέληση

Και εγώ ο νάρκισσος, στον καθρέφτη αντίκριζα, αντικρίζω και θα αντικρίζω εσένα

Γιατί σάρκα απ’ τα πλευρά σου,

Σαν την Ευρώπη σε εμπιστεύτηκα, ταύρε ολόλευκε, στο πρώτο βλέμμα

Και έκτοτε μαγεμένη σε ακολουθώ.


Σου άρεσε;

Διάλεξε τα αστέρια που επιθυμείς!

Μέσος όρος 5 / 5. Σύνολο ψήφων: 34

Δεν υπάρχουν ψήφοι! Γίνε ο πρώτος που θα βάλει αστεράκια.

Πολυτίμη Μουρατίδου

Μέλος της μαθητικής συγγραφικής ομάδας Teenγραφείς