ΓΡΑΦΕΙΝ

Ετικέτα - κοινωνικό

Ο αμφίχειρας

Το σχολείο στεκόταν στην άκρη του χωριού, πέτρινο, υπερυψωμένο, με υπόγεια που μύριζαν υγρασία. Το οικόπεδο μεγάλο, ακουμπούσε στον δημόσιο δρόμο και από τη δυτική πλευρά στον «σκατόλακα» — έναν χείμαρρο που κουβαλούσε...

Η Στολή

Ο Λάμπρος στάθηκε στην πόρτα του σαλονιού. Έκανε ένα γύρο με το βλέμμα του. Στη μέση του δωματίου, πάνω στο τραπέζι, τυπωμένο σε πάπυρο το διδακτορικό του. Γύρω του διάφορα μεζεδάκια που είχε φέρει η μάνα του από το...

Άστεγος στον Πειραιά

Φάληρο. Το νέο. Στο σταθμό, στη γραμμή Κηφισιά – Πειραιάς, μια στάση πριν το τέρμα. Ένα μουστάκι μπαίνει μέσα. Άστεγο. Μια σακούλα το βίος του· στ’ αριστερό την βαστά. Ζέχνει απλυσιά. Με λοξοκοιτά, σαν να ηξέρει —...

Όταν δολοφονούνται ποιητές

Όταν δολοφονούνται ποιητές οι καιροί έχουν σκοτεινιάσει πολύ Η σελήνη μαζεύει τα νεκρά παιδιά στην υπόλευκη ποδιά της Κι ο ήλιος, τα μπροστά στα μάτια τους ορφανεμένα, να τα ζεστάνει Κι όλα αυτά τα παιδιά δίχως να τους...

Χρόνια από πέτρα

Γεννήθηκες σε ένα σπίτι ομιχλώδες, που μύριζε θειάφι. Στοιχειωμένο από μορφές προγονικές και τραγωδίες του χθες. Ο αέρας σφύριζε μανιασμένα: «Φύγε, εδώ δεν ζει κανείς». Οι αχτίδες κρύβονταν στις πιο σκοτεινές σου γωνιές...

Η σιωπή είναι συνενοχή…

«Σε έχασα μάνα», η απελπισμένη κραυγή του, ξήλωσε το ανήλιαγο αμπάρι και φανε­ρώθηκε ο ουρανός. Απέραντος, μυρωδάτος, λεύτερος. Τα άπιαστα αστέρια του, τ’ αμέτρητα, φώτισαν για λίγο την ψυχή της Λεїλά. Τα φωτισμένα...

Φασίνα

Το σπίτι πρέπει να είναι καθαρό. Όταν τρίβω τα πλακάκια μέχρι να ασπρίσουν, το μυαλό μου ησυχάζει. Η χλωρίνη μυρίζει ασφάλεια. Όσο προλαβαίνω τη σκόνη πριν καθίσει στα έπιπλα, νιώθω ότι ελέγχω τη ζωή μου. Ότι τίποτα...

Το παζλ του ικέτη

Γονάτισε μπροστά στην πόρτα του μικρού παρεκκλησιού. Έπεσε… Ο ήλιος πάνωθέ του ακίνητος, με ακτίνες – λόγχες να τον κεντά, α ΐ- Γιώργης λογχοφόρος, κι αυτός ένας πεσμένος, καταραμένος δράκοντας να προσπαθεί να ξεφύγει...

Παρήγορες προοπτικές

Ήταν ζωγράφος προοπτικής… Νεκρωμένα πρόσωπα ζωγράφιζε σε προοπτική ζωής. Αδικοχαμένοι νέοι άνθρωποι ζωντάνευαν από τον χρωστήρα του, πήγαιναν στρατιώτες, παντρεύονταν, ενηλικιώνονταν και γερνούσαν στον καμβά του. Νέες...

Ένας μικρός ήρωας, που τον έλεγαν Ηρακλή

Ήταν ένα παιδί χαμηλών τόνων ο Ηρακλής. Του άρεσε πολύ το ποδόσφαιρο, κι έτσι γρήγορα μπήκε στην παρέα των αγοριών. Παιδί αξιωματικού που είχε πάρει μετάθεση στο χωριό μας. Βλέπεις στο χωριό οι συμμαθητές ήταν οι ίδιοι...

ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗΝ

Η μικρή μας πόλη δεν είναι ήσυχη και γαλήνια όπως πριν. Εδώ κι ένα χρόνο το ένα θύμα του πέφτει μετά το άλλο: ο πλούσιος μεγαλέμπορος, ο ιερέας, ο δικαστής, ο Αμερικάνος τουρίστας. Οι φήμες και οι υποψίες πάνε κι...

Μυρμήγκια

Είχα ένα ανιψιό χωρίς στόμα που μπορούσε να ελέγχει τα έντομα. Κυρίως μυρμήγκια, μπορεί και κουνούπια, στο τσακίρ κέφι. Κατσαρίδες ούτε να το σκεφτείς όμως. Στόμα δεν είχε, δεν ξέρω πως τα έλεγχε, αλλά είναι άσχετο. Μια...

Τα παπούτσια

Κοίταξε για μια ακόμη φορά προσεκτικά κι επίμονα τα παπούτσια του. Καθαρά και καλογυαλισμένα, ένα βαθύ σοκολατένιο καφέ, με χειροποίητες ραφές στη δερμάτινη σόλα τους. «Η δερμάτινη σόλα, αυτό είναι το σήμα κατατεθέν του...

Το Colpo grosso κι ο χονδρός Κινέζος

Ήθελε ταραμοσαλάτα να τον περιμένει στο δωμάτιό του και παρότι ολοκλήρωνα το δεύτερο οκτάωρο μέσα στην ίδια ημέρα, θα έπρεπε να επιστρέψω μόνος από το εστιατόριο στο Ψυχικό, που βρισκόμασταν, πίσω στο Καβούρι για να την...

Στο ογκολογικό της Τράπεζας Κύπρου

«Περάσαμε τον Ρουβικώνα για τα καλά» κοιτάζοντας την με μια θαμπάδα στα μάτια -το κουράγιο μας η δέκατη τρίτη λεγεώνα- «όλα καλά, όλα…» χαϊδεύοντας, σκουπίζοντας το πρόσωπό του -και λάβαρό μας η ελπίδα- κι έτσι...

Κόκκινα γαρύφαλλα

Επί, Δημοσθένη Σεβέρη-Γρίδα Διγενή γωνία «Δεν άκουσα ούτε το κουδουνάκι του ποδηλάτη, που ξυστά πέρασε από πλάι. Όχι, κοντοστάθηκα στ’ ανθοπωλείο με τα μπουκέτα. Ήταν δέκα, εκατό, χίλια, κόκκινα γαρύφαλλα.   Πώς βρέθηκα...

Ο Χιονάνθρωπος

Θεοσκότεινα. Έριχνε πηχτές νιφάδες χιόνι. Χιόνιζε! Ερχόταν αυτός από τα βουνά, φτιαγμένος από χιόνι, και έτρεχε ο Χιονάνθρωπος! Στάθηκε στην πλατεία του χωριού, όρθιος, κουρασμένος, μοναχικός. Εκεί τον βρήκαν σιωπηλό...

Με τη μεγαλύτερη βαθμολογία

error: www.grafein.gr