ΓΡΑΦΕΙΝ

Ετικέτα - Οικογένεια

Το χωράφι το χέρσο

Ο πατέρας μου ήταν αγρότης. Το ίδιο κι ο παππούς, ο προπάππους, οι θείοι. Κανείς δε γινόταν να μη σπείρει, να μην έχει χωράφι. Και αν είχες και στρέμματα μπόλικα λογιζόσουν πιο άντρας. Σαν ήρθε η δική μου σειρά για να...

Δεν φταίει το σκυλί

Όλα άρχισαν την στιγμή που με φώναξε η μαμά μου επειδή μ’ έβλεπε να κάθομαι στο κινητό και να χαζεύω βιντεάκια πως πρέπει να αρχίσω να διαβάζω για τα μαθήματα του σχολείου: -Τι κάνεις εκεί; -Να, εδώ βλέπω βιντεάκια. -ΜΑ...

Μια παλιά σκονισμένη κιθάρα

Κι όμως τι νόημα έχει η ζωή χωρίς την μουσική; Πάντα αυτό έλεγε και με την κιθάρα της ξεκινούσε το τραγούδι. Εγώ έτρεχα πάνω κάτω στην ακτή στο σπίτι που πηγαίναμε στη θάλασσα κάθε καλοκαίρι. Αυτή κλεφτά γυρνούσε για να...

Μαμά, κάνε κάτι!

-Μαμά καλημέρα! -Καλημέρα κορίτσι μου. Πως κοιμήθηκες; Ρώτησε η μαμά πονηρά, γιατί όλη τη νύχτα άκουγε τη μικρή να κλαίει χαμηλά και αθόρυβα στο δωμάτιό της. -Μια χαρά, μωρέ μαμά… μόνο ένα παράξενο όνειρο είδα...

Επισκεπτήριο

Ξάπλωνε στο κρεβάτι. Δε μιλούσε, δε σκεφτόταν, σχεδόν δεν ανέπνεε καν. Απόμακρος, δίχως ζωή. Από κάτω του ο “συγκάτοικός” του, ο Γιάννης. Σκότωσε λένε τη γυναίκα του, ο ίδιος ποτέ δεν ομολόγησε. Δώδεκα...

Καλά Χριστούγεννα

Παραμονή Χριστουγέννων, έξω τα κεραμίδια και οι αυλές των σπιτιών όλες ντυμένες στα λευκά όπως φαίνονται από το στολισμένο παράθυρο της τραπεζαρίας. Είναι σούρουπο και όλα τα παιδιά, μαζί και με εμένα, έχουμε μαζευτεί...

Φαύλος κύκλος

Εκείνο… Εκείνο το δέντρο που γεννάει μέσα μου συναισθήματα λύπης και θυμού κάθε φορά που το αντικρίζω, λες και βλέπω μέσα του έναν άψυχο δολοφόνο. Δύο χρόνια πριν, μια ηλιόλουστη Κυριακή που μοίραζε χαρά και...

Εντάξει φεγγαράκι μου

14 Ιουλίου, η απουσία του είχε αρχίσει να με κυριεύει. Ένιωθα το στήθος μου να βαραίνει με κάθε του σκέψη. Ήθελα να φύγω, να βγω έξω, αλλά ο καιρός ήταν μουντός. Η γιαγιά μου, ανίδεη για το πώς νιώθω, με βλέπει να...

Μου λείπετε

Μαμά, μπαμπά, είναι Χριστούγεννα. Είναι, επιτέλους, Χριστούγεννα! Ανυπομονούσα τόσο καιρό, μετρούσα αντίστροφα τις μέρες. Κάτι, βαθιά μέσα μου, μου έλεγε πως θα είστε σήμερα εδώ, μαζί μου. Φέτος στόλισα το δέντρο μας...

Οικογενειακό ταξίδι

Δε με χώραγε το σανίδι στο πολυκαιρισμένο ξύλινο πάτωμα του δωματίου μας, την παραμονή του ταξιδιού μας για το χωριό. Η μάνα μάς έστρωνε να κοιμηθούμε κατάχαμα, μπροστά στο μπαλκόνι, για να κλέψουμε λίγη δροσιά, εκείνα...

Η πρώτη εγγόνα

Εκείνο το καλοκαίρι η μάνα με ξέχασε στο χωριό. Δεν ήρθε να με πάρει. Σκασίλα μου μεγάλη. Εγώ περνούσα υπέροχα στο χωριό με τον παππού και τη γιαγιά. Κυρίως με τον παππού είχαμε πάθει λατρεία, έρωτα κεραυνοβόλο. Μία...

Ήλιος και αλμύρα

Η θάλασσα ήταν ακόμη γεμάτη με κόσμο, ο Σεπτέμβρης κοντά. Βούτηξε στα ήρεμα νερά και άρχισε να κολυμπά, λίγες ημέρες έμεναν να τη χαρεί. Άρχισε να ανοίγεται, ως συνήθως, της άρεσε τόσο πολύ να είναι στα βαθιά, αυτή και...

Πέντε λεπτά…

Η Αλίνα ανυπομονούσε πώς και πώς. Είχανε μείνει μονάχα πέντε λεπτά για τη λήξη της σχολικής χρόνιας. Και μετά καλοκαιράκι… Τα είχε κανονίσει όλα. Διακοπές στην γιαγιά, μετά Χαλκιδική με την κολλητή και τέλος διακοπές με...

Η θεία Ουρανία

«Μολύβι και χαρτί, μολύβι και χαρτί», πετάχτηκε σαν ξεχαρβαλωμένη σούστα απ’ το κρεβάτι. Ανάστα ο Κύριος το σπίτι απ’ το πρωί. Το χαρτί το βρήκε εύκολα. Έκοψε δύο μεγάλα κομμάτια από το ρολό της κουζίνας. Το μολύβι της...

Γιατί το άφησες να συμβεί αυτό θεέ μου;

«Θάνατος», «Καταστροφή», «Γιατί το άφησες να συμβεί αυτό θεέ μου;» Αυτά ήταν μερικά από τα λόγια της κυρίας Μαίρης. Τίποτα δεν μπορούσε να την συγκρατήσει τώρα πιά. Η ψυχή της είχε αφήσει το γερασμένο και κουρασμένο από...

Η ευτυχία είναι στο χέρι σου

Είχε γίνει επίσημα 18 χρονών η Αριάδνη πλέον.  Πλησίαζε ο καιρός που θα έδινε πανελλήνιες και το άγχος της γινόταν ολοένα και εντονότερο. Δεν ήταν αποφασισμένη  ακόμη για το τι θέλει να κάνει στη ζωή της. Βάδιζε στα...

Από το φως στο σκοτάδι

-Γιαγιά, για ποιο λόγο δεν έχετε καλές σχέσεις με τον μπαμπά μου και τη μαμά μου; -Είναι μεγάλη ιστορία, Γιωργάκη. Εσύ για ποιο λόγο ρωτάς; -Πες μου, γιαγιά. θέλω να μάθω, σε παρακαλώ. Να δω τι συμβαίνει. -Εντάξει...

Τα 3 κλειδιά

Για ακόμα μία φορά χτύπησε η πόρτα που είχα βαρεθεί να βλέπω. Πίστευα ότι θα είναι η νοσηλεύτρια που μου φέρνει το φάρμακο. Αλλά δεν ήταν αυτή… «50 χρονών με απώλεια μνήμης», είχαν πει αυτοί που με έφεραν στο...