ΓΡΑΦΕΙΝ

Ετικέτα - Οικογένεια

Η πρώτη εγγόνα

Εκείνο το καλοκαίρι η μάνα με ξέχασε στο χωριό. Δεν ήρθε να με πάρει. Σκασίλα μου μεγάλη. Εγώ περνούσα υπέροχα στο χωριό με τον παππού και τη γιαγιά. Κυρίως με τον παππού είχαμε πάθει λατρεία, έρωτα κεραυνοβόλο. Μία...

Ήλιος και αλμύρα

Η θάλασσα ήταν ακόμη γεμάτη με κόσμο, ο Σεπτέμβρης κοντά. Βούτηξε στα ήρεμα νερά και άρχισε να κολυμπά, λίγες ημέρες έμεναν να τη χαρεί. Άρχισε να ανοίγεται, ως συνήθως, της άρεσε τόσο πολύ να είναι στα βαθιά, αυτή και...

Πέντε λεπτά…

Η Αλίνα ανυπομονούσε πώς και πώς. Είχανε μείνει μονάχα πέντε λεπτά για τη λήξη της σχολικής χρόνιας. Και μετά καλοκαιράκι… Τα είχε κανονίσει όλα. Διακοπές στην γιαγιά, μετά Χαλκιδική με την κολλητή και τέλος διακοπές με...

Η θεία Ουρανία

«Μολύβι και χαρτί, μολύβι και χαρτί», πετάχτηκε σαν ξεχαρβαλωμένη σούστα απ’ το κρεβάτι. Ανάστα ο Κύριος το σπίτι απ’ το πρωί. Το χαρτί το βρήκε εύκολα. Έκοψε δύο μεγάλα κομμάτια από το ρολό της κουζίνας. Το μολύβι της...

Γιατί το άφησες να συμβεί αυτό θεέ μου;

«Θάνατος», «Καταστροφή», «Γιατί το άφησες να συμβεί αυτό θεέ μου;» Αυτά ήταν μερικά από τα λόγια της κυρίας Μαίρης. Τίποτα δεν μπορούσε να την συγκρατήσει τώρα πιά. Η ψυχή της είχε αφήσει το γερασμένο και κουρασμένο από...

Η ευτυχία είναι στο χέρι σου

Είχε γίνει επίσημα 18 χρονών η Αριάδνη πλέον.  Πλησίαζε ο καιρός που θα έδινε πανελλήνιες και το άγχος της γινόταν ολοένα και εντονότερο. Δεν ήταν αποφασισμένη  ακόμη για το τι θέλει να κάνει στη ζωή της. Βάδιζε στα...

Από το φως στο σκοτάδι

-Γιαγιά, για ποιο λόγο δεν έχετε καλές σχέσεις με τον μπαμπά μου και τη μαμά μου; -Είναι μεγάλη ιστορία, Γιωργάκη. Εσύ για ποιο λόγο ρωτάς; -Πες μου, γιαγιά. θέλω να μάθω, σε παρακαλώ. Να δω τι συμβαίνει. -Εντάξει...

Τα 3 κλειδιά

Για ακόμα μία φορά χτύπησε η πόρτα που είχα βαρεθεί να βλέπω. Πίστευα ότι θα είναι η νοσηλεύτρια που μου φέρνει το φάρμακο. Αλλά δεν ήταν αυτή… «50 χρονών με απώλεια μνήμης», είχαν πει αυτοί που με έφεραν στο...

Ο Ροβινσώνας

Θα έρθουν τα παιδιά του και τα εγγόνια του να κάνουν Πάσχα στο χωριό. Από τότε που έχασε τη γυναίκα του ήταν μόνος και περίμενε τέτοιες μέρες για να τους δει όλους. Του είχε πει ο μεγάλος γιος: – Έλα πατέρα να...

Ο χαρταετός

Ο Γιάννης καθόταν μπροστά στην τηλεόραση με μια τεράστια σακούλα ποκ-κορν και περίμενε να γυρίσει ο Μπαμπάς και η Μαμά από το Νοσοκομείο. Από μέρες είχε καταλάβει από μισοκουβέντες των δικών του στη κουζίνα πως κάτι δεν...

Σελιδοδείκτης

Πολλές φορές δε χρειάζεται να μιλάς, τα λένε όλα τα βλέμματα. Όπως εχθές που έπεσε πάνω του στην πόρτα του βιβλιοπωλείου. Αυτή με τα βιβλία στα χέρια, πάνω πάνω ο χειροποίητος σελιδοδείκτης, δώρο στην αγορά τους. Δεν...

Θυμάσαι;

Μαμάκα μου, εγώ είμαι, ο Σωτήρης σου. Ο γιος σου, που τόσο καμάρωνες όταν έγινε δικηγόρος, και έλεγες σε όλους πόσο περήφανη ήσουν. Όχι για τον βαρβάτο μου μισθό, ούτε για τη μεζονέτα που αγόρασα. Για μένα ήσουν...

Μια ελπίδα

«Ο κυρ Χάρης, ο βοσκός ήρθε να μας φέρει γάλα». Έτσι λένε τα παιδιά του χωριού στις μάνες τους, όταν κατεβαίνω απ’ το φτωχικό μου στο βουνό. Η αλήθεια είναι ότι το να πουλάω γάλα δεν είναι πια αρκετό για να με...

Ο γιος του Κυβερνήτη

Και έτσι κατέληξα ως κυβερνήτης μιας μικρής χώρας. Αλλά πώς έγιναν έτσι τα πράγματα; Πώς κατέληξα εδώ; Από μικρό παιδί δεν είχα τίποτα, μέναμε από εδώ κι από εκεί με την μητέρα μου στους δρόμους μια πρωτεύουσας με...

Τι είναι έρωτας, μπαμπά;

– Μπαμπά, να σε ρωτήσω κάτι, είπε ο Γιωργάκης. – Ναι αγόρι μου, πες μου, του αποκρίθηκε. – Τι είναι έρωτας; – Έρωτας, εεε… Ο έρωτας, αγόρι μου, είναι το ωραιότερο συναίσθημα που μπορεί να...

Το τατουάζ ήταν η αφορμή…

Το αίτημα πλησίαζε πάντα με την ίδια μορφή, διστακτική, δειλή και παραπονιάρικη. Με αφήνεις να πάω στη Μαρία να παίξω; ερώτηση τρίτης δημοτικού. Με αφήνεις να κοιμηθώ στην φίλη μου την Εύα; ερώτηση έκτης δημοτικού. Να...

Η μεγάλη απόφαση

Μικροπαντρεύτηκε όπως  οι περισσότερες  κοπέλες στο χωριό της. Καλός και τίμιος ο άντρας της από σοβαρή και μετρημένη οικογένεια, τους είχαν όλοι σε υπόληψη.  Εκείνος είχε μία μονάκριβη αδελφή μεγαλύτερη, παντρεμένη από...

Ο Φύλακας Άγγελός μου!

Δεν είναι πολλές οι αναμνήσεις. Δεν είναι πολλές οι στιγμές, ούτε οι ώρες, ούτε οι μέρες, ούτε τα λεπτά… Μια πληγή που μένει πάντα ανοιχτή. Μια ψυχή που μπορεί να πονάει, μια ψυχή που μπορεί να θέλει να σε αγκαλιάσει...