ΓΡΑΦΕΙΝ

Συγγραφέας - Ιωάννα Τόσκα

Μπλε γραμμές

Παίδευα το κεφάλι μου να σου γράψω, είναι από τις ημέρες που «αδειάζω», μα σαν σχιζοφρενής προσπαθώ να γεμίσω το λευκό χαρτί με λέξεις. Έπειτα ρίχνω το φταίξιμο στις μπλε γραμμές του τετραδίου μου, έτσι είμαστε οι...

Το ξύλινο κομοδίνο

Παρατηρούσε τους ανθρώπους τριγύρω της, τους μορφασμούς τους, το άγχος που μετέδιδαν από την κάθε τους κίνηση, τα θλιμμένα χαμόγελά τους, τη φύση, τα ζώα, τον ουρανό. Δεν είναι πως τα σιχαινόταν μα την έπνιγαν. Έβρισκε...

Η φωνή των σκέψεων

Απόψε σου μιλώ με ένα μπουκάλι αλκοόλ στο χέρι Τρεμάμενη στη σκέψη σου Έχοντας αντίκρυ το φως του φεγγαριού, την λάμψη των αστεριών Απόψε σου μιλώ για κείνα που δεν πρόφτασε ο νους του κόσμου να νοήσει. Σκεπτόμενη τα...

Παραλήρημα

Βομβαρδίζεται ο νους εσκεμμένα από σκέψεις. Ο καφές κρύωσε, το τσιγάρο τελείωσε. Την ώρα που κατηγορείς όλους εκείνους για το χάλι σου. Άραγε τι φταίει; Ποιος φταίει; Εκείνοι; Οι άλλοι; Ή εσύ. Πίνω μια γουλιά από τον...

Ξεκαθαρίζοντας τα σκουπίδια

Πήρες αόρατη μορφή στο κλείσιμο των ματιών μου. Αόρατη μορφή. Άραγε βγάζει νόημα; Αγνόησέ το. Κράτησα μόνο τη μορφή σου και δύο λόγια να ηχούν μες το κεφάλι μου. Ένα -να μην γίνω σαν κι αυτούς και το άλλο- να χαμογελάω...

Τετραγωνισμένος κύκλος

Έναν κόμπο, τόσο γερά σφιγμένο που ξεκινάει από το στομάχι και σε πνίγει στον λαιμό. Το έχεις νιώσει; Να μουδιάζει το κεφάλι σου κόβοντας την αναπνοή σου. Συσσωρευμένα «γαμώτο» που κοντεύουν να εκραγούν και μπόλικο...

Ένα ζευγάρι χέρια

Δεν θέλω να γεράσω Ούτε ένα ζευγάρι χέρια να με φροντίζουν θέλω Δεν θέλω να γεράσω Ούτε τις ρυτίδες να μου χαράζουν το δέρμα Δεν θέλω να γεράσω Γιατί η κοινωνία κατατάσσει στο περιθώριο Δεν θέλω να γεράσω Γιατί τα...

Γλυκό χαμόγελο

Πικρός ο καφές μου και η θλίψη της πλέον πλανιέται στα ντουβάρια. Άλλοτε σκέφτεται εκείνον, άλλοτε το αφεντικό της στην δουλειά που πλέον μόνο μίσος την γεμίζει, αφού της επιβάλλεται. Άλλοτε σκέφτεται τι θα μαγειρέψει...

Η ουτοπία του μπαλκονιού

Φλέρταρα μήνες με το μπαλκόνι μου. Κάθε πρωί έπινα τον καφέ μου, ρουφώντας μανιακά το τσιγάρο μου κοιτώντας κάτω. Υπέροχα χρωματιστά λουλούδια, με καταπράσινο γρασίδι και γάτες να νιαουρίζουν θαρρείς και μου ‘λεγαν να...

Το μνήμα

Κι έχω μέρες να γράψω, μέρες να σου πω τα παράπονά μου. Ήρθα να ποτίσω την όμορφη γαρδένια δίπλα από την φωτογραφία σου. Γιατί δεν απαντάς; Δεν έβρεξε και καθόλου γαμώτο, κουφόβραση επικρατεί. Αν δεν ξεσκονίσω εγώ το...