ΓΡΑΦΕΙΝ

Κατηγορία - Διήγημα

Παραμονές Πρωτοχρονιάς του 99

Στο μισόφωτο. Πολύ το έρεβος της νυχτός και απ’ το κλιμακοστάσιο λιγοστό το φως. Ήταν το τελευταίο βράδυ που την είδαμε στην πολυκατοικία μας. Με ‘να χαμόγελο, καμωμένο με λίγο φόβο και λίγο θάρρος, απ’ άκρη – σ’ άκρη...

54

Και τί όμορφα τα δύο γεροντάκια. Πόσο γλυκά και αστεία κατέβαιναν από το λεωφορείο σχεδόν σαν σε αργή κίνηση. «Ας τους δώσω λίγο χρόνο», «το δικαιούνται» σκέφτηκα. Ήταν ο σοβαρός και καλοντυμένος κύριος που κρατούσε...

Το δώρο

Ο θυμός σιγοβράζει μέσα της. Φοβάται μην ξεχειλίσει. Δεν έχει φωνή — έχει βάρος. Σαν πέτρα στο στήθος. Σφιχτός σαν σπάγκος γύρω απ’ τον λαιμό της. Θερμός, υγρός, παρασιτικός. Δεν φεύγει. Δεν χαμηλώνει. Δεν παύει. Έχει...

error: www.grafein.gr