Κάθεται απέναντί μου και με κοιτά, ατάραχη. Με ένα απαλό χαμόγελο, γεμάτο νόημα, σαν να μου λέει: «Σε ξέρω εσένα». Και πώς θα μπορούσε να μη με ξέρει; Η ζωή μου είναι. Έχει το πρόσωπο μιας νέας...
Η πισίνα
Εκείνα τα καυτά μεσημέρια του Ιουλίου που τα τζιτζίκια χαλούσαν τον κόσμο με τις μουσικές τους εμείς βολοδέρναμε στη γειτονιά. Η μάνα βάρδια και υπερωρίες στο εργοστάσιο και ο πατέρας στα χωράφια. Μας πρόσεχε η γιαγιά...
4 λεπτά
















