ΓΡΑΦΕΙΝ

Πίσω από την διπλανή πόρτα

Πάλι ξημερώματα γύρισε ζαλισμένος από το ποτό, με το ζόρι στεκόταν στα πόδια του και το μόνο του συναίσθημα μίσος. Συνηθισμένη η μητέρα μου του μιλούσε γλυκά μπας και κατάφερνε να κοιμηθεί εκείνη την...

Μαθήματα πτήσης

Κάποτε δύο άγγελοι, ένας μαύρος και ένας άσπρος, έγιναν φίλοι και μάλιστα κολλητοί. Ο ένας ήταν το στήριγμα του άλλου. Οι δύο άγγελοι είχαν τεράστια και δυνατά φτερά, μόνο που ο μαύρος δεν μπορούσε...

Ἡ κακιὰ μητριὰ

Στὶς παρυφὲς τῆς Κ…, μίας παραθαλάσσιας πολίχνης, ἦταν χτισμένη ἡ συνοικία Σαμπιοναρού. Ἡ ἀνατολικὴ πλευρά της κοίταζε στὴ θάλασσα ἀπ’ τὴν ὁποία ἀπεῖχε μόνον μερικὰ μέτρα καὶ τὴν χώριζε ἀπ’ αὐτὴν...

Μπλε γραμμές

Παίδευα το κεφάλι μου να σου γράψω, είναι από τις ημέρες που «αδειάζω», μα σαν σχιζοφρενής προσπαθώ να γεμίσω το λευκό χαρτί με λέξεις. Έπειτα ρίχνω το φταίξιμο στις μπλε γραμμές του τετραδίου μου...

Με τα παράθυρα ανοιχτά

Είμαστε ονειροπόλοι, μικροί λαμπτήρες, υπαίτιοι μιας φλόγας που φουντώνει. Από τα στενά, τσιμεντένια παράθυρα των διαμερισμάτων, κοιτάμε τη γκρίζα θαμπάδα και βλέπουμε αστέρια. Η φασαρία των...

Επιλεγμένες ιστορίες

Η κυρία μηχανικού

Ήταν αυτό που λέμε έρωτας κεραυνοβόλος! Τον γνώρισε σ’ ένα από τα κοσμικά πάρτι της πρωτεύουσας. Ο πατέρας, ομολογουμένως, ήταν ωραίος άντρας, πολιτικός μηχανικός στο επάγγελμα, από τους πολλά υποσχόμενους. Όταν ανέλαβε...

Ο μονόλογος της γάτας

Σήμερα το απόγευμα μας επισκέφθηκε μια κυρία… ή μάλλον ένα κορίτσι. Ομολογώ πως τρομοκρατήθηκαμε κι εγώ και οι υπόλοιπες. Συνήθως η κυρία Ελένη είναι αυτή που μας ταΐζει και μας δίνει τρυφερά χαδάκια στον ελεύθερο χρόνο...

Το Μαρινάκη

Δεν τόλμησα να σηκώσω το βλέμμα μου από το πάτωμα… Ήξερα πως αν το κάνω θα ήταν η αρχή του μαρτυρίου μου. Όλη αυτή η οχλαγωγία που έφτανε στα αφτιά μου προκαλούσε ήδη τη νευρικότητα των ποδιών μου. Από την άλλη όμως...

Πλασμένος – Ποίημα – Χωρίς τίτλο 1&2

Πλασμένος Είμαι γι’ άλλα πλασμένος Σ’ άλλα βαθιά νυχτωμένος Κι σ’ άλλα ξεφτέρι ίδιο Μα γι’ αυτά που ‘μαι πλασμένος Στον κόσμο ολόκληρο δεν τα βρίσκει η ψυχή σου Και καθώς περπατάς με την σιωπή σου Τους δρόμους της...

Μία βόλτα μόνο…

Μόνο αυτή τον συμπαθεί. Της θυμίζει τον γιο της. Λιγομίλητος, χαμένος στην ατέρμονη σιωπή του. Με το ζόρι τού παίρνεις μία καλημέρα. Ένα μεσημέρι τού έκανε δώρο ένα βάζο μαρμελάδα ροδάκινο. Τότε διέκρινε κάτι σαν...

Τα πιο πρόσφατα

Πίσω από την διπλανή πόρτα

Πάλι ξημερώματα γύρισε ζαλισμένος από το ποτό, με το ζόρι στεκόταν στα πόδια του και το μόνο του συναίσθημα μίσος. Συνηθισμένη η μητέρα μου του μιλούσε γλυκά μπας και κατάφερνε να κοιμηθεί εκείνη την μέρα… Τρείς μέρες...

Ἡ κακιὰ μητριὰ

Στὶς παρυφὲς τῆς Κ…, μίας παραθαλάσσιας πολίχνης, ἦταν χτισμένη ἡ συνοικία Σαμπιοναρού. Ἡ ἀνατολικὴ πλευρά της κοίταζε στὴ θάλασσα ἀπ’ τὴν ὁποία ἀπεῖχε μόνον μερικὰ μέτρα καὶ τὴν χώριζε ἀπ’ αὐτὴν ἕνας χωμάτινος δρόμος...

Αλγό-ρυθμος

Τρέχουμε όλοι απ’ το πρωί σ’ έναν ρυθμό φρενήρη, δίχως να δούμε μια στιγμή πως σιγά – σιγά μας φθείρει. Από Δευτέρα, Κυριακή. Πότε περνάει ο χρόνος; Μοιάζει η εβδομάδα με στιγμή, που προσπερνάται αφρόνως. Σε κόντρα με...

Βιβλιοπαρουσίαση: Ήλιος στο παράθυρο

Ιστορίες μιας ανάσας για τα «εν οίκω», τα «εν δήμω» και τα «εν τω καιρώ εκείνω» αναγράφεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου. Ιστορίες που σου κλέβουν την ανάσα με την ανθρωπιά και τη ζεστασιά τους θα συμπλήρωνα για τα...