ΓΡΑΦΕΙΝ

Ο αμφίχειρας

Το σχολείο στεκόταν στην άκρη του χωριού, πέτρινο, υπερυψωμένο, με υπόγεια που μύριζαν υγρασία. Το οικόπεδο μεγάλο, ακουμπούσε στον δημόσιο δρόμο και από τη δυτική πλευρά στον «σκατόλακα» — έναν...

38ΚΝ

Πού βρίσκομαι; Ρώτησε. Αναρτήθηκε ο νόμος που επιτρέπει την εκμετάλλευση των ανθρωπίνων σορών για την παραγωγή ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας. Η εφαρμογή τεχνητής νοημοσύνης συνοψίζει τον νόμο ως...

Στιγμή από λάβα – Επίκληση στο χάος

Στιγμή από λάβα Κοιτάζεις γύρω. Μαύρο πέπλο, διάφανος ιστός στις τρύπες των ματιών σου. Δε ξεχωρίζεις. Φεύγεις; Ή μήπως μόλις πέρασε εκείνο το φανάρι; Άναψε κόκκινο. Σταμάτα. Φώναξε ένας υπόγειος...

Η Στολή

Ο Λάμπρος στάθηκε στην πόρτα του σαλονιού. Έκανε ένα γύρο με το βλέμμα του. Στη μέση του δωματίου, πάνω στο τραπέζι, τυπωμένο σε πάπυρο το διδακτορικό του. Γύρω του διάφορα μεζεδάκια που είχε φέρει η...

Άστεγος στον Πειραιά

Φάληρο. Το νέο. Στο σταθμό, στη γραμμή Κηφισιά – Πειραιάς, μια στάση πριν το τέρμα. Ένα μουστάκι μπαίνει μέσα. Άστεγο. Μια σακούλα το βίος του· στ’ αριστερό την βαστά. Ζέχνει απλυσιά. Με...

Επιλεγμένες ιστορίες

Η πισίνα

Εκείνα τα καυτά μεσημέρια του Ιουλίου που τα τζιτζίκια χαλούσαν τον κόσμο με τις μουσικές τους εμείς βολοδέρναμε στη γειτονιά. Η μάνα βάρδια και υπερωρίες στο εργοστάσιο και ο πατέρας στα χωράφια. Μας πρόσεχε η γιαγιά...

Εφηβική ποιητική συλλογή της Ελένης Καραμήτσου

Σοφία Κλεισμένη στην σοφί(τ)α σου Δίχως διαφυγή Τις είχες επιλέξει τις αλυσίδες σου Κι έπειτα, αφορμή έδωσες να σ’ ερωτευτούν Με λόγια σοφίας κι όχι έρωτα Τι βάσανο κι αυτό, Να ‘σαι αίτιο της καταστροφής τους Ασφυξία Το...

Το σκιάχτρο που χαμογελάει

Ήμουν στο χωριό του παππού μου για τις καλοκαιρινές διακοπές. Ο παππούς μου ήταν μόνος στην ζωή, αφού η γιαγιά μου μας είχε αφήσει. Ο παππούς με αγαπάει όσο τίποτα στον κόσμο. Κάνει τα πάντα για να κάνει τις διακοπές...

Μια παλιά σκονισμένη κιθάρα

Κι όμως τι νόημα έχει η ζωή χωρίς την μουσική; Πάντα αυτό έλεγε και με την κιθάρα της ξεκινούσε το τραγούδι. Εγώ έτρεχα πάνω κάτω στην ακτή στο σπίτι που πηγαίναμε στη θάλασσα κάθε καλοκαίρι. Αυτή κλεφτά γυρνούσε για να...

Τα πιο πρόσφατα

Ο αμφίχειρας

Το σχολείο στεκόταν στην άκρη του χωριού, πέτρινο, υπερυψωμένο, με υπόγεια που μύριζαν υγρασία. Το οικόπεδο μεγάλο, ακουμπούσε στον δημόσιο δρόμο και από τη δυτική πλευρά στον «σκατόλακα» — έναν χείμαρρο που κουβαλούσε...

Στιγμή από λάβα – Επίκληση στο χάος

Στιγμή από λάβα Κοιτάζεις γύρω. Μαύρο πέπλο, διάφανος ιστός στις τρύπες των ματιών σου. Δε ξεχωρίζεις. Φεύγεις; Ή μήπως μόλις πέρασε εκείνο το φανάρι; Άναψε κόκκινο. Σταμάτα. Φώναξε ένας υπόγειος άνθρωπος, και τα...

Όταν δολοφονούνται ποιητές

Όταν δολοφονούνται ποιητές οι καιροί έχουν σκοτεινιάσει πολύ Η σελήνη μαζεύει τα νεκρά παιδιά στην υπόλευκη ποδιά της Κι ο ήλιος, τα μπροστά στα μάτια τους ορφανεμένα, να τα ζεστάνει Κι όλα αυτά τα παιδιά δίχως να τους...

Στο Ναό του Ουρανού

Ξύπνησα μετά από πολλές ώρες αφότου έφτασα στο ξενοδοχείο. Το ταξίδι ήταν μεγάλο και η διαφορά ώρας θόλωνε το κεφάλι μου. Ανυπομονούσα όμως να βγω έξω. Να παρατηρήσω. Να πάρω ιδέες. Να δω τι μπορώ να κάνω στη ζωή μου...

Με τη μεγαλύτερη βαθμολογία

error: www.grafein.gr