ΓΡΑΦΕΙΝ

Μικρή δύναμη

Σε ένα κιτρινισμένο, φθαρμένο τετράδιο, οι σκέψεις βουλιάζουν σαν κέρματα σε λίμνη. Αμέτρητες εξομολογήσεις της ψυχής. Πολλές διαφορετικές εκδοχές του είναι. Πολλές διαφορετικές ζωές στο τώρα...

Ποιητική Ανθολογία – Οκτώβριος 2022

Υποδεχόμαστε τον Οκτώβρη με τη νέα μας ποιητική ανθολογία. Ευχαριστούμε από καρδιάς τις ποιήτριες και τους ποιητές μας.

Έλαβε τέλος

– Θες να μου πεις τι συνέβη; Ποιος ήταν ο λόγος που την σκότωσες; – Γράφω είμαι καλλιτέχνης. Δεν μπορώ να γράφω άλλο για αυτήν. Είναι μακάβριο να την έχω μούσα από τη στιγμή που δεν το...

Μονόλογοι

Το διάλειμμα Πέρα από έγνοιες κι ανησυχίες. Πέρα από στεναχώριες, από άγχος και στεναγμό. Πέρα από κάθε κούραση. Είναι η στιγμή που λες πως φτάνει, λες «τέλος». Είτε ξαπλώσεις, είτε κοιμηθείς, είτε...

Ο ματαιόδοξος Υπουργός

Μεσημέρι Μαρτίου. Ο γαλανός ουρανός ψηλά λάμπει ευρύχωρος και φωτεινός πάνω από τη μικρή πόλη. Μια πόλη φτιαγμένη από μερικές εκατοντάδες σπίτια μαζεμένα στο κέντρο της, μερικά από αυτά πέτρινα...

Επιλεγμένες ιστορίες

Ένα χωραφάκι στα σύννεφα

Ένα κομμάτι γης ποθούσε! Θα το αγόραζε με τα χρήματα της σύνταξης  και θα έστηνε τη φάρμα του. Και τι δεν θα είχε μέσα; Από φρούτα και λαχανικά μέχρι κότες, κουνέλια, περιστέρια, κατσίκες, οπωσδήποτε μία γελάδα κι ένα...

Μία Πορσελάνινη Βραδιά

7:58 Κοιτάζω το νεκρό της σώμα στο πάτωμα, δίπλα από το κόκκινο χαλάκι. Μπορώ εύκολα να πω ότι το χαλάκι είναι πιο κομψό απ’ ότι το κρύο, λευκό σώμα της.. Το δωμάτιο μυρίζει με το άρωμα της, καθώς και το κρύο πλέον τσάι...

Μια μικρή βόλτα…

Μια μικρή βόλτα. Το ποδήλατο παρατημένο, πεσμένο στο δρόμο και αυτή λίγο παραπέρα κτυπημένη στο γόνατο και στο φρύδι, δεν μπορούσε να κουνηθεί από τον πόνο. Ο δρόμος αγροτικός, σπάνια περνούσε άνθρωπος. Έκανε μια...

Φελόλες

Άλλη μια μέρα στη δουλειά τελείωσε. Όλο το πρωί στο πόδι, να φουρνίζει, να ξεφουρνίζει, να πλάθει, να γλασάρει, ό,τι κάνει δηλαδή ένας ζαχαροπλάστης. Δεν έχει παράπονο. Τα τελευταία χρόνια πήγαινε καλά η δουλειά του...

Θυμάσαι;

Μαμάκα μου, εγώ είμαι, ο Σωτήρης σου. Ο γιος σου, που τόσο καμάρωνες όταν έγινε δικηγόρος, και έλεγες σε όλους πόσο περήφανη ήσουν. Όχι για τον βαρβάτο μου μισθό, ούτε για τη μεζονέτα που αγόρασα. Για μένα ήσουν...

Τα πιο πρόσφατα

Μικρή δύναμη

Σε ένα κιτρινισμένο, φθαρμένο τετράδιο, οι σκέψεις βουλιάζουν σαν κέρματα σε λίμνη. Αμέτρητες εξομολογήσεις της ψυχής. Πολλές διαφορετικές εκδοχές του είναι. Πολλές διαφορετικές ζωές στο τώρα. Παρατηρείς πως, μερικά...

Έλαβε τέλος

– Θες να μου πεις τι συνέβη; Ποιος ήταν ο λόγος που την σκότωσες; – Γράφω είμαι καλλιτέχνης. Δεν μπορώ να γράφω άλλο για αυτήν. Είναι μακάβριο να την έχω μούσα από τη στιγμή που δεν το ήθελε, το είχαμε...

Η Αναχώρηση

Η εκκλησία κατάφωτη. Πιότερο ανοιξιάτικος κήπος από τα πολλά τριαντάφυλλα. Στη μέση κόκκινος διάδρομος για τους νεονύμφους.. Κατάλοιπο βυζαντινής μεγαλοπρέπειας. Οι συγγενείς, οι προσκεκλημένοι, μικροί μεγάλοι με τα...

Μια συνηθισμένη μέρα

Ήταν μια συνηθισμένη μέρα. Ίσως Πέμπτη, αλλά δεν έχει σημασία. Το πρωί σηκώθηκα και άρον άρον ετοιμάστηκα να πάω στη δουλειά. Η πίεση τις πρώτες μέρες από την επιστροφή της άδειας μεγάλη. Αλλά πάντα βρίσκω τρόπο και...