ΓΡΑΦΕΙΝ

ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗΝ

Η μικρή μας πόλη δεν είναι ήσυχη και γαλήνια όπως πριν. Εδώ κι ένα χρόνο το ένα θύμα του πέφτει μετά το άλλο: ο πλούσιος μεγαλέμπορος, ο ιερέας, ο δικαστής, ο Αμερικάνος τουρίστας. Οι φήμες και οι...

Σπιτικές συνταγές για ανθρώπους χωρίς σπίτι

Όσκαρ Σιπάν
Σπιτικές συνταγές για ανθρώπους χωρίς σπίτι

«Τι δύσκολο να ξεχάσουμε κάποιον που μετά βίας γνωρίζουμε»
Πράγματα που ποτέ δεν σου είπα, ΙΣΑΜΠΕΛ ΚΟΪΣΕΤ

Μυρμήγκια

Είχα ένα ανιψιό χωρίς στόμα που μπορούσε να ελέγχει τα έντομα. Κυρίως μυρμήγκια, μπορεί και κουνούπια, στο τσακίρ κέφι. Κατσαρίδες ούτε να το σκεφτείς όμως. Στόμα δεν είχε, δεν ξέρω πως τα έλεγχε...

Το βιβλίο φιλοζωίας του 5ου ΓΕΛ Βέροιας

Η συλλογική αυτή δημιουργία αποτελεί πρωτοβουλία της Φιλοζωικής Ομάδας του 5ου ΓΕΛ Βέροιας. Συγκεντρώνει 24 αληθινές ιστορίες μαθητών και εκπαιδευτικών του σχολείου, αναδεικνύοντας τον θεραπευτικό...

Μια Αρχή και ένα Τέλος ψάχνουμε

Μια φορά και έναν καιρό ήταν το Τέλος και η Αρχή. Δύο ρόλοι που φτιάχτηκαν για να καθοδηγούν την ζωή των ανθρώπων. Δεν είχαν βρεθεί ποτέ τους και δεν θα βρισκόντουσαν αν ο Χρόνος δεν είχε καταλάβει...

Επιλεγμένες ιστορίες

Η βαλίτσα

Αύγουστος, Αθήνα, λίβας, θρυλική Fasttrack – κατά κόσμον Chauffeur Hellas – κι εγώ με γραβάτα να παλεύω για λίγο δροσερό αέρα μέσα στο σκούρο γκρι κοστούμι μου. Πολλά λίτρα diesel, διόδια, χιλιόμετρα...

Το στρώμα το νυφιάτικο

Πάνω στο κρεβάτι μια φουχτίτσα άνθρωπος. Κουβέντα ήθελε: «Όλο το χωριό στο πόδι, κόρη μου. Μικροί μεγάλοι με δαδιά αναμμένα κίνησαν για τον βάλτο. Η νύχτα στην πιο σκοτεινή της ώρα. Το φεγγάρι άφαντο. Λες και το...

Αχ βρε γιαγιά, και δεν ήταν μυστικό

Όλοι το ξέρανε, όμως ποτέ κανένας δεν τη βοήθησε. Άλλωστε, δεν έκρυψε ποτέ τα σημάδια από τα κτυπήματα που της άφηνε. Το μόνο που της έλεγαν ήταν: «γιατί δεν φεύγεις;» και εκείνη απαντούσε πάντα με δάκρυα στα μάτια:...

Σίσσυ

Τη βρήκα με κομμένη ουρά κάτω από το αυτοκίνητό μου. Με κοιτούσε με φόβο και παράπονο. Ποιος σου το έκανε, ψιθύρισα. Ένα δάκρυ κύλησε στα πράσινα μάτια της. Περίμενε, θα σου φέρω να φας. Έτρωγε με λαιμαργία το τυρί που...

Η στροφή της ευθείας

«Ο άνθρωπος χάνεται όταν ψάχνει απαντήσεις κι εγώ ακόμα ψάχνω την απάντηση σε μια ερώτηση που με τυραννάει καιρό τώρα. Τι γελοίο; Ρητορική είναι. Ακόμα τυραννιέμαι. Ακόμα πνίγομαι στο κουτάλι μου σε μία σταγόνα το βράδυ...

Τα πιο πρόσφατα

ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗΝ

Η μικρή μας πόλη δεν είναι ήσυχη και γαλήνια όπως πριν. Εδώ κι ένα χρόνο το ένα θύμα του πέφτει μετά το άλλο: ο πλούσιος μεγαλέμπορος, ο ιερέας, ο δικαστής, ο Αμερικάνος τουρίστας. Οι φήμες και οι υποψίες πάνε κι...

Μυρμήγκια

Είχα ένα ανιψιό χωρίς στόμα που μπορούσε να ελέγχει τα έντομα. Κυρίως μυρμήγκια, μπορεί και κουνούπια, στο τσακίρ κέφι. Κατσαρίδες ούτε να το σκεφτείς όμως. Στόμα δεν είχε, δεν ξέρω πως τα έλεγχε, αλλά είναι άσχετο. Μια...

Τα παπούτσια

Κοίταξε για μια ακόμη φορά προσεκτικά κι επίμονα τα παπούτσια του. Καθαρά και καλογυαλισμένα, ένα βαθύ σοκολατένιο καφέ, με χειροποίητες ραφές στη δερμάτινη σόλα τους. «Η δερμάτινη σόλα, αυτό είναι το σήμα κατατεθέν του...

Ταύτιση

Πέρασε καιρός από τότε που ένιωθα ασφαλής. Με τον εαυτό μου, την οικογένεια μου, τη σχέση μου. Να μην σε χωράει ο τόπος. Να νιώθεις σπίτι σου το τίποτα. Να μην μπορείς να κάτσεις στο ίδιο σου το σπίτι. Να στύβεις το...

Με τη μεγαλύτερη βαθμολογία

error: www.grafein.gr