ΓΡΑΦΕΙΝ

Όταν δολοφονούνται ποιητές

Όταν δολοφονούνται ποιητές οι καιροί έχουν σκοτεινιάσει πολύ Η σελήνη μαζεύει τα νεκρά παιδιά στην υπόλευκη ποδιά της Κι ο ήλιος, τα μπροστά στα μάτια τους ορφανεμένα, να τα ζεστάνει Κι όλα αυτά τα...

Ο θηλυκός βρυκόλακας

1890 Στο έρημο τσίρκο μία φωτογραφία ενός μασίστα λέει την ιστορία Η Σύλβια πήγαινε με άλλους και ο Τζέιμς σκοτώθηκε με πολύ περίεργο τρόπο Τον πάτησε ο ελέφαντας Μόνη της η Σύλβια διοικούσε πια το...

Στο Ναό του Ουρανού

Ξύπνησα μετά από πολλές ώρες αφότου έφτασα στο ξενοδοχείο. Το ταξίδι ήταν μεγάλο και η διαφορά ώρας θόλωνε το κεφάλι μου. Ανυπομονούσα όμως να βγω έξω. Να παρατηρήσω. Να πάρω ιδέες. Να δω τι μπορώ να...

Χρόνια από πέτρα

Γεννήθηκες σε ένα σπίτι ομιχλώδες, που μύριζε θειάφι. Στοιχειωμένο από μορφές προγονικές και τραγωδίες του χθες. Ο αέρας σφύριζε μανιασμένα: «Φύγε, εδώ δεν ζει κανείς». Οι αχτίδες κρύβονταν στις πιο...

Ένας ένδοξος στρατηγός

Ένας ανώτερος καβαλάρης απ’ τ’ αρχηγείο ξεπροβάλλει με φανταχτερή στολή, χρυσούς βαθμούς, παράσημα κι ημίψηλο κράνος που ολάκερο στραφτοκοπάει, με θυρεούς εξουσίας και φτερά γυπαετού στην κορφή...

Επιλεγμένες ιστορίες

Η πισίνα

Εκείνα τα καυτά μεσημέρια του Ιουλίου που τα τζιτζίκια χαλούσαν τον κόσμο με τις μουσικές τους εμείς βολοδέρναμε στη γειτονιά. Η μάνα βάρδια και υπερωρίες στο εργοστάσιο και ο πατέρας στα χωράφια. Μας πρόσεχε η γιαγιά...

Εφηβική ποιητική συλλογή της Ελένης Καραμήτσου

Σοφία Κλεισμένη στην σοφί(τ)α σου Δίχως διαφυγή Τις είχες επιλέξει τις αλυσίδες σου Κι έπειτα, αφορμή έδωσες να σ’ ερωτευτούν Με λόγια σοφίας κι όχι έρωτα Τι βάσανο κι αυτό, Να ‘σαι αίτιο της καταστροφής τους Ασφυξία Το...

Το σκιάχτρο που χαμογελάει

Ήμουν στο χωριό του παππού μου για τις καλοκαιρινές διακοπές. Ο παππούς μου ήταν μόνος στην ζωή, αφού η γιαγιά μου μας είχε αφήσει. Ο παππούς με αγαπάει όσο τίποτα στον κόσμο. Κάνει τα πάντα για να κάνει τις διακοπές...

Μια παλιά σκονισμένη κιθάρα

Κι όμως τι νόημα έχει η ζωή χωρίς την μουσική; Πάντα αυτό έλεγε και με την κιθάρα της ξεκινούσε το τραγούδι. Εγώ έτρεχα πάνω κάτω στην ακτή στο σπίτι που πηγαίναμε στη θάλασσα κάθε καλοκαίρι. Αυτή κλεφτά γυρνούσε για να...

Τα πιο πρόσφατα

Όταν δολοφονούνται ποιητές

Όταν δολοφονούνται ποιητές οι καιροί έχουν σκοτεινιάσει πολύ Η σελήνη μαζεύει τα νεκρά παιδιά στην υπόλευκη ποδιά της Κι ο ήλιος, τα μπροστά στα μάτια τους ορφανεμένα, να τα ζεστάνει Κι όλα αυτά τα παιδιά δίχως να τους...

Στο Ναό του Ουρανού

Ξύπνησα μετά από πολλές ώρες αφότου έφτασα στο ξενοδοχείο. Το ταξίδι ήταν μεγάλο και η διαφορά ώρας θόλωνε το κεφάλι μου. Ανυπομονούσα όμως να βγω έξω. Να παρατηρήσω. Να πάρω ιδέες. Να δω τι μπορώ να κάνω στη ζωή μου...

Η σιωπή είναι συνενοχή…

«Σε έχασα μάνα», η απελπισμένη κραυγή του, ξήλωσε το ανήλιαγο αμπάρι και φανε­ρώθηκε ο ουρανός. Απέραντος, μυρωδάτος, λεύτερος. Τα άπιαστα αστέρια του, τ’ αμέτρητα, φώτισαν για λίγο την ψυχή της Λεїλά. Τα φωτισμένα...

Φασίνα

Το σπίτι πρέπει να είναι καθαρό. Όταν τρίβω τα πλακάκια μέχρι να ασπρίσουν, το μυαλό μου ησυχάζει. Η χλωρίνη μυρίζει ασφάλεια. Όσο προλαβαίνω τη σκόνη πριν καθίσει στα έπιπλα, νιώθω ότι ελέγχω τη ζωή μου. Ότι τίποτα...

Με τη μεγαλύτερη βαθμολογία

error: www.grafein.gr