Το σχολείο στεκόταν στην άκρη του χωριού, πέτρινο, υπερυψωμένο, με υπόγεια που μύριζαν υγρασία. Το οικόπεδο μεγάλο, ακουμπούσε στον δημόσιο δρόμο και από τη δυτική πλευρά στον «σκατόλακα» — έναν...
Η σιωπή είναι συνενοχή…
«Σε έχασα μάνα», η απελπισμένη κραυγή του, ξήλωσε το ανήλιαγο αμπάρι και φανερώθηκε ο ουρανός. Απέραντος, μυρωδάτος, λεύτερος. Τα άπιαστα αστέρια του, τ’ αμέτρητα, φώτισαν για λίγο την ψυχή της Λεїλά. Τα φωτισμένα...
7 λεπτά












