ΓΡΑΦΕΙΝ

Συγγραφέας - Ευγενία Γκιόκα

Η σιωπή είναι συνενοχή…

«Σε έχασα μάνα», η απελπισμένη κραυγή του, ξήλωσε το ανήλιαγο αμπάρι και φανε­ρώθηκε ο ουρανός. Απέραντος, μυρωδάτος, λεύτερος. Τα άπιαστα αστέρια του, τ’ αμέτρητα, φώτισαν για λίγο την ψυχή της Λεїλά. Τα φωτισμένα...

Ένα κοτσύφι με μπλε φτερά

Οι παππούδες και οι γιαγιάδες, είναι πάουερ, δύναμη, σα να λέμε. Μεγάλο ατού να έχεις παππού ή γιαγιά, που να μπαινοβγαίνει στο σπίτι σου. Δε σου αρέσει το φαγητό που σου έφτιαξε η μάνα σου, η γιαγιά το έχει καταλάβει...

Ειρήνη ή Αïρίν

Ήταν η δεύτερη φορά που την έβλεπε. Η Μυρσίνη την είχε προσέξει, πώς αλλιώς άλλωστε; Στο χωριό όλοι γνωρίζονταν και αυτή τη μικρούλα δεν την είχε ξαναδεί. Και πάλι στο ίδιο σημείο, έξω από το σπίτι τους, στη μάντρα τους...

Η ομορφιά της ομορφιάς

Και τί θαρρείς; Ότι είσαι πιο όμορφη εσύ από εμένα;» «Σα να κοκοξύπνησες, κυρ ποντικέ!» «Ορεξη που την έχεις πρωϊνιάτικα, τί παραμονεύεις, σαν την ύαινα το κοτέτσι;» «Δεν υπάρχει αμφιβολία, είμαι πιο όμορφη από εσένα»...

Λίγο πριν το γάμο…

Δυο ποτά πριν το γάμο, ίσα για να φύγει το άγχος, δεν είναι και τόσο τρομερό, ακόμα και η μάνα της, δεν της είχε φέρει αντίρρηση. Μήνες έψαχνε η μάνα της, να βρει ώρα στην εκκλησία της γειτονιάς τους, εντέλει ακόμα και...

Με τη μεγαλύτερη βαθμολογία

error: www.grafein.gr