ΓΡΑΦΕΙΝ

Ετικέτα - πρόσφυγες

Το δικό τους ουράνιο τόξο

Σε μία βάρκα στοιβαγμένοι τόσοι άνθρωποι, σαν τις σαρδέλες, ο ένας δίπλα στον άλλο. Δεν ήταν σαν αυτές που ζωγράφιζε στο σχολείο, όμορφη, πολύχρωμη, πάνω σε γαλάζια κρυστάλλινα νερά με φουσκωμένα από τον άνεμο πανιά και...

Χρώματα

Το αδύνατο μελαχρινό κορίτσι με τα όμορφα καστανά μάτια περίμενε τους γονείς της να επιστρέψουν από τη δουλειά τους ως εργάτες γης στο γειτονικό χωριό. Δεν είχε μπει ακόμα στην εφηβεία και δεν έπαιξε ποτέ σαν  παιδί...

Πρόσφυγας

Ποιος τα τρομάζει τα πουλιά κι όλο λοξοδρομούνε με ματωμένα τα φτερά τον ουρανό μετράνε κι έπειτα χαμηλώνουνε δεν τα χωράει ο κόσμος… Καπνός τα κύκλωσε παντού, χορεύει το σκοτάδι πήρε η Φυγή το Θάνατο να σαλαγάει πάλι...

Ένα σπίτι, ένα όνειρο

Το ζευγάρι στεκόταν στην πόρτα. Μαζί τους είχαν μόνο όσα  χρειάζονταν. Ο άντρας άπλωσε το χέρι να ανοίξει την πόρτα, μα η γυναίκα τον σταμάτησε. – Μα δεν μπορούμε να φύγουμε έτσι απλά… – Πρέπει. Είναι...

Η μάνα

«Δίκερη μήτρα», της είπε ο γιατρός στην πρωτεύουσα. Τόσες ώρες ταξίδι από το νησί με τον σκυλοπνίχτη για να μάθει ότι εκεί που στις άλλες γυναίκες φωλιάζει η ζωή σ’ αυτήν καραδοκεί ο θάνατος. Πέντε εγκυμοσύνες, πέντε...