Ένα σπίτι, ένα όνειρο - ΓΡΑΦΕΙΝ
ΓΡΑΦΕΙΝ

Ένα σπίτι, ένα όνειρο

Το ζευγάρι στεκόταν στην πόρτα. Μαζί τους είχαν μόνο όσα  χρειάζονταν. Ο άντρας άπλωσε το χέρι να ανοίξει την πόρτα, μα η γυναίκα τον σταμάτησε.

– Μα δεν μπορούμε να φύγουμε έτσι απλά…
– Πρέπει. Είναι ο μόνος τρόπος.

Το αρραβωνιασμένο ζευγάρι ήταν νέο, και πολύ αγαπημένο. Δεν είχε πολύ καιρό που αποφάσισαν να ζήσουν κάτω από την ίδια στέγη. Οι γονείς τους χάρηκαν πολύ όταν έμαθαν για τον έρωτά τους. Ταιριάζανε πολύ, λέγανε. Έδωσαν αρκετές από τις οικονομίες τους για να αγοράσουν αυτό το σπίτι. Αλλά τώρα…

– Δεν μπορούμε να πετάξουμε τα όνειρά μας στα σκουπίδια. Σε παρακαλώ αγάπη μου, σκέψου το λίγο.
– Δεν έχουμε άλλη επιλογή, καρδιά μου. Πρέπει να ψάξουμε αλλού για ζωή.
– Και θα αφήσουμε έτσι το σπίτι μας;

Το σπίτι τους ήταν νέο. Ευρύχωρο, για να μπορεί να φιλοξενήσει τα τρία παιδιά που ήθελε το ζευγάρι. Η μετακόμιση είχε ολοκληρωθεί πριν από λίγες ημέρες, και η διακόσμηση ήταν ακόμα στη μέση. Παρόλα αυτά, είχαν ήδη δεθεί με το σπίτι. Αλλά η ώρα να το αφήσουν είχε έρθει νωρίς.

– Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Δεν θα έχουμε άλλη ευκαιρία.
– Και πώς θα φτιάξουμε τη ζωή μας στην ξενιτιά;
– Αν μείνουμε εδώ, δεν θα έχουμε ζωή. Δεν βλέπεις τι γίνεται έξω;

Και όντως, αυτό φαινόταν από το τι γινόταν μόλις λίγα χιλιόμετρα μακριά. Τα πυρά έπεφταν βροχή, πολλές εκρήξεις που πλησίαζαν ώρα με την ώρα, και η κατάσταση γινόταν όλο και πιο ανησυχητική. Ίσως και μία μέρα να ήταν αρκετή για να πέσει μια από τις βόμβες στο όμορφο σπίτι τους. Το μόνο που μπορούσαν να κάνουν ήταν να το αφήσουν.

Η γυναίκα κοίταξε απελπισμένη κάτω, πήρε τις βαλίτσες με τα υπάρχοντά τους και γύρισε για μία τελευταία φορά πίσω. Ο άντρας άπλωσε το χέρι για να ανοίξει την πόρτα.

Σου άρεσε;

Διάλεξε τα αστέρια που επιθυμείς!

Μέσος όρος 5 / 5. Σύνολο ψήφων: 24

Δεν υπάρχουν ψήφοι! Γίνε ο πρώτος που θα βάλει αστεράκια.

Γρηγόρης Μπαλαμπανίδης

Μέλος της μαθητικής συγγραφικής ομάδας Teenγραφείς