ΓΡΑΦΕΙΝ

Ετικέτα - έρωτας

Η φυγή

Έφυγε.  Δεν το περίμενα να γυρίσω και να βρω ένα σπίτι άδειο. Ένα σπίτι άδειο που πάντα το γέμιζαν οι φωνές του, τα γέλια του, τα προϋπαντήματα του, οι μυρωδιές των φαγητών του. Ποτέ δεν έλεγε για φευγιό, ποτέ το βλέμμα...

Ο φόνος

Δε βγαίνω πλέον πολύ έξω. Ίσα ίσα για τα απαραίτητα, για την μισάωρη βόλτα μου που συνήθισα να κάνω εδώ και σαράντα χρόνια. Μια μισάωρη βόλτα, πάνε έλα, πάνε έλα στο προαύλιο του κτιρίου, τώρα την κάνω στο δρόμο...

Τρελά Δεμένοι

Χιλιάδες σενάρια και σκέψεις τρέχουν στο μυαλό της, σαν άγρια, ατίθασα άλογα στη μέση της θάλασσας. Κάποια από αυτά ζωντανεύουν την ώρα  που χτυπά η πόρτα του δωματίου,  ενώ άλλα γίνονται θύματα ιεροτελεστίας τα...

Η κόλασή μου

Έφυγα!… Έφυγα για να γλιτώσω από την κόλαση που με είχε ήδη κυριεύσει. Μαρτύριο να μην τον έχω στην αγκαλιά μου. Τον ήθελα πιο πολύ και από την ίδια μου την ζωή αλλά… φοβόμουν τις επιπτώσεις που θα είχε η παρουσία...

Ωκεανός – Η φλόγα της δικαιοσύνης – Αύγουστος του 2020 – Εραστές – Έρωτας

ΩΚΕΑΝΟΣ Σαν γλυκιά μελωδία Τα γέλια ακούγονται στης νύχτας την σιωπή Δυο ματιές ανάβουν φλόγα στην ψυχή Κάνουν το σκοτάδι, φως Είπες δύο λόγια και γέλασα αχνά Επικράτησε σιωπή Ο βαθύς ωκεανός των ματιών σου με ζητούσε...

Τίνα

Η Τίνα τυλιγμένη στο μπλε μακρύ παλτό της, με τον άσπρο σκούφο στα μαλλιά της, περιπλανιόταν  στο δρόμο. Το σκοτάδι βαθύ και ο κρύος αέρας  χτυπούσε το όμορφο νεανικό της πρόσωπο. Έβγαλε ένα τσιγάρο και το έβαλε στο...

Δυνατοί ψίθυροι

Ήμουν πάντα δίπλα στους άλλους όταν με χρειάστηκαν αλλά στην χειρότερη στιγμή μου δεν ήταν κανένας εδώ. Αυτό που βίωσα δε θα έπρεπε να το βιώνει κανένας. Όταν συνειδητοποίησα τι γινόταν, ένιωσα τόσο μικρή, ευάλωτη...

Καθρέφτης – Δεν ξέρουν, μάτια μου

Καθρέφτης Δεν θαμπώνεσαι; Δεν θαμπώνεσαι όταν βλέπεις θάλασσες καταγάλανες, Νερά γάργαρα, δροσερά Που κυλώντας, γιατρεύουν κάθε πληγή; Όταν αντικρίζεις τα βουνά τα καταπράσινα Και τις φυλλωσιές των δέντρων Που με το...

Νάντια

Η ξεχασμένη στον κήπο κούπα γέμισε με νερό της βροχής. Ολόκληρο χειμώνα έμεινε στον κήπο, περιμένοντας μάταια τον ηλικιωμένο άνδρα που έπινε καθημερινά τον καφέ του. Αναρωτιόταν τι απέγινε αυτός που καθημερινά την...

Σαν αερικό

Την παρατηρούσε, με το βλέμμα του να σέρνεται απαλά στην καμπύλη του προφίλ της. Με προσεκτικές κινήσεις περνούσε με το μολύβι τις γραμμές που σχεδίαζε. Του είχε γίνει συνήθεια, έτσι από μακριά να τη ζωγραφίζει. Να...

Της Αγάπης

Εσένα, δε σου πρέπουνε τα λόγια, τα πλείστα, τα πολλά τα χωματένια φτιαγμένη είσαι από φωτιά, αύρα γοργοδρομούσα κραυγή, στίλβη μαρμαρυγής, έρωτας Μακιαβέλλης… Γονατιστός προσκυνητής, στις πύλες της αβύσσου θα μείνω να...

Πόσο ακόμα

Όλο μου σκαλίζει στη μνήμη μου εκείνη η ανάμνηση που μ’ έκανε να αισθάνομαι αδύναμη, ανίκανη, αβοήθητη σε μία κοινωνία που δεν μπορώ να καταλάβω. Πιστεύω πως όλοι μας έχουμε περάσει από μια δικιά μας κόλαση κι αυτό...

Το κόκκινο τριαντάφυλλο – Εσύ

Το κόκκινο τριαντάφυλλο Ξημέρωσε ηλιόλουστη μέρα Απαλός άνεμος συνοδεύει τη γαλήνη που επικρατεί Τη βλέπεις να περπατάει στην όχθη της λίμνης Η φιγούρα της καθρεφτίζεται στο κρυστάλλινο νερό καθώς κρατάει στο χέρι της...

Η αναζήτηση

Τον είδε να κάθεται στην αμμουδιά, επάνω σ’ ένα παρατημένο λάστιχο ρόδας αυτοκινήτου. Φαινόταν σκεφτικός και αγνάντευε τη θάλασσα. Μια ήρεμη θάλασσα, ήσυχη, μοναχική, όπως αυτός. Τον κοιτούσε από μακριά. Ήθελε να...

Επικίνδυνο παιχνίδι

Όταν η άμμος είναι φωτιά και χρειάζεται να τρέξεις από την καυτή λάβα μέσα στο νερό, τα κύματα σε σαγηνεύουν. Σε παίρνουν από το χέρι και σε οδηγούν αλλού. Νιώθεις τον πνιγμό, αλλά και τη γαλήνη ταυτόχρονα, σαν να...

Χαμένες λέξεις

Ταξίδεψαν οι λέξεις προσπέρασαν της μνήμης τις εικόνες προστάζουν δρόμο αλαργινό χωρίς επιστροφή σε μυστικά περάσματα ρήγματα σ΄ έδαφος σαθρό βαρίδια που πιέζουν την ψυχή κόκκους μελαγχολίας σπέρνουν πληγές χαϊδεύουν...

Μη φύγεις

Καθόταν νωχελικά στην μπλε μεταλλική καρέκλα έξω από την αίθουσα του αεροδρομίου. Είχε φθάσει κάπως νωρίς. Η πτήση για Μόναχο αργούσε, είχε περιθώριο να καπνίσει κανά δυο τσιγάρα πριν καταλήξει στην κλειστή αίθουσα...

Με χίλια τραγούδια

Οι ρόδες κυλούσαν αργά στην άσφαλτο. Ο δρόμος άδειος, το ράδιο έπαιζε σιγά και εγώ σε κοιτούσα να αλλάζεις ταχύτητες, να μου ρίχνεις κλεφτές ματιές και να παραμένεις σοβαρός. Ίχνος συναισθήματος πάλι, ο φόβος σου η...