ΓΡΑΦΕΙΝ

Ετικέτα - θάνατος

Έφυγες, αλλά… θα μου ξαναχαμογελάσεις;

Ηλιόλουστη Κυριακάτικη μέρα ήταν. Η συναισθηματική μου ενέργεια είχε καταλαγιάσει στο μηδέν. Ο καναπές δεν με χωρούσε. Είχα ακουμπήσει το σώμα μου μονάχα σε ένα μικρό σημείο στην άκρη του. Μετέφερα σε αυτόν όλο το ρίγος...

Φαύλος κύκλος

Εκείνο… Εκείνο το δέντρο που γεννάει μέσα μου συναισθήματα λύπης και θυμού κάθε φορά που το αντικρίζω, λες και βλέπω μέσα του έναν άψυχο δολοφόνο. Δύο χρόνια πριν, μια ηλιόλουστη Κυριακή που μοίραζε χαρά και...

Θα χορτάσει μπαλίτσα η ψυχούλα μας!

Πετάχτηκα απ’ το κρεβάτι. Σαματά μεγάλο έκανε. Τον βρήκα σκυμμένο μπροστά στην παπουτσοθήκη. Είχε σφηνώσει το κεφάλι μέσα στο ντουλάπι κι εκσφενδόνιζε με μανία τα παπούτσια στο σαλόνι. Τον κοιτούσα αγουροξυπνημένη. «Πού...

Καλό παράδεισο Άλκη

Ο ήλιος ανέτειλε, μα αν οι γονείς του γνώριζαν, θα επέλεγαν να μην είχαν ξυπνήσει. Στο πένθος βυθίστηκε η χώρα μετά το πλήγμα που δέχθηκε από την ίδια της την κοινωνία. Τέρατα κυκλοφορούν ελεύθερα και ατιθάσευτα δίπλα...

Ήσουν μόνο δεκαεννιά

Σου έλαχε να έβγαινες για το στερνό σεργιάνι. Πού να βρεθεί το γιατρικό αυτή η πληγή να γιάνει; Είναι βουβός ο σπαραγμός. Μ’ ένα κερί αναμμένο κι ένα «γιατί» αναπάντητο στο βλέμμα χαραγμένο. Το μένος εμφανίστηκε μ’...

Συλλέκτης πόνου

Νόμιζα πως ήταν η χειρότερη μέρα της ζωής μου. Όμως η λέξη «χειρότερη» δεν μπορεί να χαρακτηρίσει το χάος που κυρίευε κάθε κύτταρο του σώματός μου. Ο μεγαλύτερος μου φόβος και ο πιο συχνός μου εφιάλτης έλαβε υπόσταση...

Ἀπὸ λάθος…

Ὅταν ἄνοιξα τὰ βλέφαρα διαπίστωσα ὅτι ἤμουν τυλιγμένος μέσα σὲ πηχτὸ σκοτάδι. Πρέπει νὰ εἶχα βγῆ ἀπὸ βαθὺ ὕπνο ἢ λήθαργο. Τὰ πρῶτα λεπτὰ βρισκόμουν σὲ μία σύγχυση κι ὅσο κι ἂν προσπαθοῦσα νὰ καταλάβω ποὺ βρίσκομαι καὶ...

Εντάξει φεγγαράκι μου

14 Ιουλίου, η απουσία του είχε αρχίσει να με κυριεύει. Ένιωθα το στήθος μου να βαραίνει με κάθε του σκέψη. Ήθελα να φύγω, να βγω έξω, αλλά ο καιρός ήταν μουντός. Η γιαγιά μου, ανίδεη για το πώς νιώθω, με βλέπει να...

Πώς να γίνω πίνακας;

Τι είναι  η ζωγραφική; Ή μάλλον τι είναι η ζωγραφική για σένα; Τι νιώθεις,  όταν στέκεσαι μπροστά σ’ έναν πίνακα ζωγραφικής; Δεν ξέρω για εσένα αλλά για κάποιους η ζωγραφική σημαίνει πολλά. Για παράδειγμα μια κοπέλα η...

Αποσπερίτης

Μπορεί, αρχικά, να πίστευα πως ήταν η χειρότερη ημέρα της ζωής μου, όμως ,εν τέλει, όλα ανατράπηκαν. Πολλές φορές, βλέπεις, βιώνουμε καταστάσεις δυσάρεστες και συνάμα πρωτόγνωρες για εμάς, δίχως να είμαστε ψυχολογικά...

Άσπρο φως

Μπορεί αρχικά να πίστευα ότι εκείνη η ημέρα ήταν μια συνηθισμένη σαν όλες τις άλλες. Πώς θα μπορούσα άραγε, εγώ ένα μικρό αγαθό κορίτσι να υποψιαστώ τι πιθανόν να επακολουθούσε; Το αθώο παιδικό μου μυαλό δεν είχε την...

Το λούτρινο αρκουδάκι

Ξυπνάς. Σηκώνεις ελαφρώς το κεφάλι σου, όμως η νοσηλεύτρια που δεν έφυγε λεπτό από πλάι σου σε σταματάει. « Έγινε τροχαίο χθες το βράδυ, μην ανησυχείς, όλα καλά θα πάνε», σου λέει για να σε καθησυχάσει και βγαίνει έξω...

Γλυκό χαμόγελο

Πικρός ο καφές μου και η θλίψη της πλέον πλανιέται στα ντουβάρια. Άλλοτε σκέφτεται εκείνον, άλλοτε το αφεντικό της στην δουλειά που πλέον μόνο μίσος την γεμίζει, αφού της επιβάλλεται. Άλλοτε σκέφτεται τι θα μαγειρέψει...

Ο φόνος

Δε βγαίνω πλέον πολύ έξω. Ίσα ίσα για τα απαραίτητα, για την μισάωρη βόλτα μου που συνήθισα να κάνω εδώ και σαράντα χρόνια. Μια μισάωρη βόλτα, πάνε έλα, πάνε έλα στο προαύλιο του κτιρίου, τώρα την κάνω στο δρόμο...

Η ώρα της επανασύνδεσης

Καθώς περνάω την πύλη του Κοιμητηρίου θυμάμαι τα λόγια σου: «Αν πεθάνω πρώτος, να έρθεις, όταν αισθανθείς έτοιμη και δυνατή» Πού να ήξερα…πως θα βρισκόμουν σήμερα εδώ για να σου διηγηθώ πως πέρασα αυτά τα δυο χρόνια...

Η τελευταία Άνοιξη

Βρίσκεται στο δωμάτιο του ιδιωτικού θεραπευτηρίου με τον αριθμό 38, τραγική σύμπτωση, όσο και τα χρόνια της. Διάγνωση λευχαιμία. Πέρασε όλα τα στάδια. Της άρνησης. Της θλίψης. Της αποδοχής και τώρα της θεραπείας, της...

Λύτρωση

Έχεις νιώσει ποτέ ότι κάποιος σου στέλνει ένα δώρο, την κατάλληλη στιγμή; Το σύμπαν, ο Θεός, το κάρμα, η ζωή… Δεν μπορώ να το κρίνω εγώ αυτό. Το μόνο που γνωρίζω είναι πως αυτό το απόγευμα, έλαβα το καλύτερο δώρο, το...

Η τελευταία εξομολόγηση

Αγαπητό μου ημερολόγιο, Ταμπού, στερεότυπα και προκαταλήψεις χρόνια τώρα ‘’υποτίθεται’’ πως έχουν ξεπεραστεί. Εγώ, θέλω να ελπίζω, πως είμαι ο μοναδικός που δεν το βλέπω. Θέλω να ελπίζω πως  αυτά είναι ξεπερασμένα και...