ΓΡΑΦΕΙΝ

Ετικέτα - Βιωματικό

Μαμά! Γιατί το έκανες αυτό;

Ένα μικρό κορίτσι ήμουν, που δεν μιλούσε πολύ κι όταν τη γατούλα μου τη Χάνα σκότωσαν μπροστά στα μάτια μου, έπαψα να μιλώ για μήνες. Δεν ήθελα άλλη γάτα, μα εκείνη με της στάχτης το χρώμα αγαπούσα. Δεν ήθελα άλλη γάτα...

Η μπλε στολή

Ομολογώ ότι συγκλονίστηκα με την όμορφη ιστορία της Ελένης. Είναι κατάθεση ψυχής και με ταξίδεψε στο χρόνο, πιο γρήγορα κι από την πιο φανταχτερή χρονομηχανή που πιθανόν να έχετε δει, στις ταινίες επιστημονικής...

Η σχολική ποδιά

Την ονειρευόμουν όλο το καλοκαίρι. Μου την είχε υποσχεθεί. Πληρώθηκε τα μεροκάματα απ’ τα χωράφια, υπολόγισε έσοδα και έξοδα με μολύβι και χαρτί, έκανε τα κουμάντα της και τελικά μου την αγόρασε. «Τον νου σου, κακομοίρα...

Στην καθιερωμένη Σαββατιάτικη βόλτα

Απ’ το πρωί βγήκε ένας δειλός ήλιος που κυλούσε ανάμεσα σε κάτι μολυβιά σύννεφα, που καθώς φαίνεται ξεκίνησαν απ’ τα παράλια του νησιού, με προορισμό τη βόρεια πλευρά. Ένα τρυγόνι γαντζώθηκε στην απλώστρα με τα ρούχα...

Το μολυβάκι μου

Η σχέση μας ξεκίνησε όταν το κοντό κίτρινο μολυβάκι μου γλίστρησε από το γραφείο μου. Αναγκάστηκα να το πιάσω πριν χαθεί κάτω από το αραχνιασμένο και σκονισμένο πάτωμα του γραφείου μου. Δυστυχώς του ‘χε σπάσει η...

Αν με βαστούσαν τα πόδια μου…

Τη βρήκε ακίνητη στον καναπέ. Η τηλεόραση κλειστή. Παραξενεύτηκε. Συνήθως το τηλεκοντρόλ είναι προέκταση του χεριού της κι η τηλεόραση ανοιχτή ακόμη και στον ύπνο της. Αχτένιστη, με μάγουλα ρουφηγμένα, μάτια κομμένα απ’...

Γιατί;

Πόνος… θυμός… κι ένα τεράστιο γιατί (;)… με τυραννούσαν εκείνη την περίοδο…ακόμη και τώρα. Μου έλεγαν όλοι: «Μα πώς μια κοπέλα σαν κι εσένα το επέτρεψε αυτό στον εαυτό της;» Δεν έπαιρναν απάντηση. Ούτε εκείνοι αλλά ούτε...

Εγώ και ο Τζακ!

«Φίζι, φίζι!», φώναζα με όλη τη δύναμη που κρύβουν τα πνευμόνια ενός τρίχρονου αλλά κανείς δε βρισκόταν να συμμεριστεί τον ενθουσιασμό μου μέσα στο λιοπύρι του μεσημεριού. Είχε ξεμυτίσει από τον μπαξεδάκο ανάμεσα από...

Στιγμές ευτυχίας

Έχετε νιώσει πότε πως όλα είναι γραμμένα; Ό,τι γράφει δεν ξεγράφει, λέει η μοίρα. Σαν ο κόσμος να είναι ένα μαγαζί και να έχει ορίσει σε ποια καρέκλα και με ποιους θα καθίσεις για το υπόλοιπο της ζωής σου. Κάποιοι θα...

Η μικρή Ελένη…

Εγώ, η Ελένη Συνεσταλμένη και ολίγον αφελής Πρωτότοκη του Αποστόλη και της Ευαγγελίας Αδερφή του Γιάννη και της Σοφίας Αγαπώ τους καλούς δράκους των παραμυθιών Νιώθω γαλήνη στην αγκαλιά των γαλαζοπράσινων νερών Δε...

Και το όνομα αυτής…

Σκοτώθηκαν πάνω από την κολυμπήθρα. Σχεδόν πιάστηκαν μαλλί με μαλλί. Τελικά νίκησε το σόι του πατέρα. Και το όνομα αυτής Ελένη, το όνομα της γιαγιάς. Η μάνα ποτέ δεν με φώναξε Ελένη. Δεν το ‘ τρωγε γλυκό με την πεθερά...

Η κότα

Μία φορά και έναν καιρό ήταν ένα κοτοπουλάκι. Δεν ήταν σαν τα άλλα. Δεν τσαλαβουτούσε μέσα στους λάκκους με τα λασπόνερα ούτε έπαιζε ανέμελο στην αυλή. Ήταν σοβαρό και υπεύθυνο κοτοπουλάκι. Έπρεπε να προσέχει τα αδέρφια...

Πουτάνα… ζωή(!)

Βαρύ φορτίο μού έλαχε εκείνες τις μέρες του Αυγούστου. Συνόδευα καθημερινά τον θείο μου για τις θεραπείες του στη Θεσσαλονίκη. Δεν ήταν μόνο η φύση της αποστολής μου αλλά και οι περιορισμένες μου ικανότητες στην οδήγηση...

Στο νοσοκομείο…

– Η μεγάλη μου κόρη είναι εκπαιδευτικός, φιλόλογος σε Λύκειο, δηλαδή σε μεγάλα παιδιά κάνει μάθημα, όχι σε μωρά. Την αγαπούν πολύ. Όλο κάτι καρδούλες τής στέλνουν στο κινητό. Ο γιος μου δε σπούδασε. Δεν τα ‘...

Το δωράκι

Μπήκα στο αυτοκίνητο ανακουφισμένη. Μάζεψα το μαλλί κοτσίδα , κατέβασα τα τζάμια του αυτοκινήτου κι άνοιξα τη μικρή μου ηλιοροφή. Θα άφηνα τον ήλιο και τον αέρα να κάνουν τη δουλειά τους. Να διώξουν από πάνω μου τη...

Ο σκύλος

Σήκωσε τη γειτονιά στο πόδι με το γάβγισμά του. Κάθε μεσημέρι η ίδια δουλειά. Αναγνώριζε τον ήχο του αυτοκινήτου μου. Δεν προλάβαινα να παρκάρω στο δρομάκι απέναντι απ’ το σπίτι και με προϋπαντούσε με τις αγριοφωνάρες...