«Περάσαμε τον Ρουβικώνα για τα καλά» κοιτάζοντας την με μια θαμπάδα στα μάτια
-το κουράγιο μας η δέκατη τρίτη λεγεώνα-
«όλα καλά, όλα…» χαϊδεύοντας, σκουπίζοντας το πρόσωπό του
-και λάβαρό μας η ελπίδα-
κι έτσι που στάθηκαν στη μέση του διαδρόμου, δύσκολα θα περνούσε κάποιο επείγον περιστατικό






