ΓΡΑΦΕΙΝ

Συγγραφέας - Κωνσταντίνος Χατούπης

Ἡ κακιὰ μητριὰ

Στὶς παρυφὲς τῆς Κ…, μίας παραθαλάσσιας πολίχνης, ἦταν χτισμένη ἡ συνοικία Σαμπιοναρού. Ἡ ἀνατολικὴ πλευρά της κοίταζε στὴ θάλασσα ἀπ’ τὴν ὁποία ἀπεῖχε μόνον μερικὰ μέτρα καὶ τὴν χώριζε ἀπ’ αὐτὴν ἕνας χωμάτινος δρόμος...

Ἀπὸ λάθος…

Ὅταν ἄνοιξα τὰ βλέφαρα διαπίστωσα ὅτι ἤμουν τυλιγμένος μέσα σὲ πηχτὸ σκοτάδι. Πρέπει νὰ εἶχα βγῆ ἀπὸ βαθὺ ὕπνο ἢ λήθαργο. Τὰ πρῶτα λεπτὰ βρισκόμουν σὲ μία σύγχυση κι ὅσο κι ἂν προσπαθοῦσα νὰ καταλάβω ποὺ βρίσκομαι καὶ...

Αφιέρωση

Στὸ μέτωπό μου κουβαλῶ τοῦ οὐρανοῦ τ’ ἀστέρι καὶ ψάχνω ἐπίμονα νὰ βρῶ τὴν εὐτυχία τώρα. Μὰ νά ποὺ πέρα μακριὰ σὲ βλέπω περιστέρι, ἐκεῖ στὴ δύση ποὺ ξυπνᾶς, γοργά, σὰν ἅγια μπόρα. Καὶ σὲ καλῶ νὰ ’ρθῇς κοντὰ σὲ μένα τὸν...

Ἄγγελέ μου…

Ἄγγελέ μου, πάει καιρὸς ποὺ δὲν κατάφερα νὰ σκαρώσω οὔτε ἕνα τόσο δὰ στιχούργημα. Ἡ σκόλη τύλιξε τὶς φτεροῦγες της καὶ μαζεύτηκε στὴ γωνιά, στριμωγμένη ἀπὸ τὴν ἰλιγγιώδη ταχύτητα τῶν πραγμάτων κι ἔτσι δὲν προλαβαίνω...

Στην Maria – Στον νεογέννητο Κωνσταντίνο

Στην Maria Maria, νά πού ἔρχομαι ἴσως ἀργά κοντά σου ἀπὸ τὸν δρόμο τὸν μακρὺ πούναι γεμάτος φῶς. Γιὰ σένα, ποὺ ἡ πραότητα κυλάει στὴν καρδιά σου, ἐδῶ καὶ χρόνια ἤμουνα κρυφὰ ὁ ἀδερφός. Maria, νά ποὺ ἔρχομαι ἴσως ἀργὰ...

Στον αναδεχτό μου

Εἶναι καιρὸς ποὺ καρτερῶ ἀπ’ τῆς καρδιᾶς τὰ βύθια γιὰ σένανε νὰ ξεχυθῇ, σὰν τ’ ἀστεριοῦ τὸ φῶς, ὁ στίχος μου καὶ ὁ ῥυθμός. Κι εἶναι φορές, ἀλήθεια, ποὺ νιώθω σὰ νὰ ἤσουνα δικός μου ἀδερφός. Ἀπὸ μακριὰ ἡ σκέψη μου σοῦ...