ΓΡΑΦΕΙΝ

Επισκεπτήριο

Ξάπλωνε στο κρεβάτι. Δε μιλούσε, δε σκεφτόταν, σχεδόν δεν ανέπνεε καν. Απόμακρος, δίχως ζωή. Από κάτω του ο “συγκάτοικός” του, ο Γιάννης. Σκότωσε λένε τη γυναίκα του, ο ίδιος ποτέ δεν...

Στο παγκάκι…

Τετάρτη μεσημέρι. Ώρα 2:00. Κάθομαι σε ένα παγκάκι περιμένοντας το λεωφορείο μετά από μια δύσκολη μέρα στο σχολείο. Περνάει τότε ένας κύριος γύρω στα 60, αναστενάζοντας. Κρατώντας το μπαστούνι του...

Έτσι πρέπει να είναι…

Από το πρωί διέκρινε μια κινητικότητα στο σπίτι. Δεν έδωσε όμως και πολλή σημασία, γιατί πάντα υπήρχε κόσμος που μπαινόβγαινε. Η θεία της ήρθε δυο τρεις φορές και μουρμούριζαν με την μάνα της. Η...

Το πιο όμορφο μπαλόνι

Η πλατεία ήταν γεμάτη με κόσμο. Παιδιά με πατίνια, με ποδήλατα, με ενοικιαζόμενα αυτοκινητάκια, μπλε, κόκκινα, γαλάζια, κίτρινα, τη γέμιζαν με χρώματα. Ένας άντρας με πολύχρωμα μπαλόνια στεκόταν σε...

Η αλήθεια του Οδυσσέα

Αρχές Δεκεμβρίου. Το κέντρο της πόλης έσφυζε από ζωή παρά το τσουχτερό κρύο. Στολισμένες βιτρίνες καταστημάτων, στολισμένοι δρόμοι, μπαλκόνια και παράθυρα σπιτιών. Παντού αναβόσβηναν φωτάκια ρυθμικά...

Τα πιο πρόσφατα

Το βρακί μου και οι Πανελλαδικές

«Δεν ξέρω για ποιο λόγο είναι τόσο πολύ αγχωμένη», απόρησε για την κόρη της που φέτος έδινε πανελλαδικές. «Εγώ ξέρω», της απάντησα με το θάρρος της φιλίας μας. «Εσύ την αγχώνεις με το άγχος και τις υστερίες σου.» Την...