ΓΡΑΦΕΙΝ

Ετικέτα - Teenγραφείς

Δεν φταίω εγώ!

Και όντως δεν φταίω εγώ. Μάντεψε ποια ήταν η τελευταία λέξη της μητέρας μου πριν προλάβω να βγάλω το πόδι μου από την πόρτα. “ Να προσέχεις κορίτσι μου, μην σας ξεγελάσει κανένας. Βλέπεις πόσα γίνονται καθημερινά στην...

Για έναν πίνακα

Έκανα ό,τι μπορούσα. Το σκοτάδι που είχε σκεπάσει το Μιλάνο, μετά βίας μου επέτρεπε να διακρίνω την μορφή του μαυροφορεμένου άντρα. Ευτυχώς, τον πρόδωσαν η εξασθενημένη από το τρέξιμο ανάσα του και τα έντονα χρώματα του...

Τα 3 κλειδιά

Για ακόμα μία φορά χτύπησε η πόρτα που είχα βαρεθεί να βλέπω. Πίστευα ότι θα είναι η νοσηλεύτρια που μου φέρνει το φάρμακο. Αλλά δεν ήταν αυτή… «50 χρονών με απώλεια μνήμης», είχαν πει αυτοί που με έφεραν στο...

Μόνος και στη ζωή… Μόνος και στον θάνατο.

– Όχι σας παρακαλώ… όχι το παιδί μου, φωνάζει με όση δύναμη έχει απομείνει στη μάνα. Όλα έχουν τελειώσει. Έχει έρθει το τέλος τους. Το δικό μου έχει έρθει εδώ και καιρό. Όλοι είναι πεταμένοι κάτω. Σαν να...

Πάλι μαζί!

Ήταν Παρασκευή χάραμα. Όλα έδειχναν ότι η μέρα που ξημέρωνε ήταν μια μέρα σαν όλες τις άλλες. Μόνο ένα αυτοκίνητο διαφωνούσε. Ο οδηγός του γύριζε στον τόπο του μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια. Αυτή η μέρα σίγουρα δεν θα...

Ο εχθρός της

Δεν άντεχε να τον βλέπει πια. Μόνο ενοχές, δάκρυα και στενοχώρια τής δημιουργούσε. Ήταν ο πιο αυστηρός της δικαστής- απόλυτος, κυνικός, αμείλιχτος. Ίσως έφταιγε και αυτή λιγάκι, ίσως τον είχε πάρει με «στραβό μάτι»...

Ελπίδα…

Μια μοναχική ψυχή πλέον. Μεγαλωμένος σε μια οικογένεια που τον υιοθέτησε ύστερα από εκείνο το φρικτό ατύχημα που είχαν οι γονείς του κι αυτός. Οι γονείς του δεν τα κατάφεραν, αυτός όμως ναι. «Μακάρι να μην τα είχα...

Η κόλασή μου

Έφυγα!… Έφυγα για να γλιτώσω από την κόλαση που με είχε ήδη κυριεύσει. Μαρτύριο να μην τον έχω στην αγκαλιά μου. Τον ήθελα πιο πολύ και από την ίδια μου την ζωή αλλά… φοβόμουν τις επιπτώσεις που θα είχε η παρουσία...

Ματωμένα κεριά

Αν μπορούσα να αλλάξω ένα πράγμα, θα ήταν σίγουρα εκείνο το εισιτήριο… Το χλωμό, νεκρό σώμα μιας γυναίκας, δεσπόζει στο κέντρο του δωματίου. Η κόκκινη λίμνη που έχει σχηματιστεί δίπλα της συμπληρώνει ιδανικά την...

Ο Ροβινσώνας

Θα έρθουν τα παιδιά του και τα εγγόνια του να κάνουν Πάσχα στο χωριό. Από τότε που έχασε τη γυναίκα του ήταν μόνος και περίμενε τέτοιες μέρες για να τους δει όλους. Του είχε πει ο μεγάλος γιος: – Έλα πατέρα να...

Ralph

Σήμερα είναι μια καινούργια υπέροχη μέρα. Γεια σας είμαι ο Ralph και θα σας δείξω την καθημερινή δουλειά που κάνουμε εμείς τα κουνέλια. Αρχικά δεν δουλεύουμε κάθε πρωί αλλά μερικές φορές οι καλοί οι άνθρωποι μας αφήνουν...

Ωκεανός – Η φλόγα της δικαιοσύνης – Αύγουστος του 2020 – Εραστές – Έρωτας

ΩΚΕΑΝΟΣ Σαν γλυκιά μελωδία Τα γέλια ακούγονται στης νύχτας την σιωπή Δυο ματιές ανάβουν φλόγα στην ψυχή Κάνουν το σκοτάδι, φως Είπες δύο λόγια και γέλασα αχνά Επικράτησε σιωπή Ο βαθύς ωκεανός των ματιών σου με ζητούσε...

Σελίδες στο εφηβικό μου ημερολόγιο: Εμπιστοσύνη-Φιλία

Η μητέρα μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, πάντα μου έλεγε: «μην εμπιστεύεσαι εύκολα τους ανθρώπους, πάντα θα βρίσκουν τρόπους να σε κάνουν δυστυχισμένη». Στην αρχή δεν το τηρούσα. Εμπιστευόμουν πανεύκολα τους...

Δυνατοί ψίθυροι

Ήμουν πάντα δίπλα στους άλλους όταν με χρειάστηκαν αλλά στην χειρότερη στιγμή μου δεν ήταν κανένας εδώ. Αυτό που βίωσα δε θα έπρεπε να το βιώνει κανένας. Όταν συνειδητοποίησα τι γινόταν, ένιωσα τόσο μικρή, ευάλωτη...

Βρήκα πάλι τη Μάγδα…

Έχω νιώσει αρκετές φορές το σώμα μου να μουδιάζει και αλήθεια με την τότε σκεπτική μου ήτανε το πιο ωραίο feeling. Η αίσθηση της «αναισθησίας», η αίσθηση ότι για μία φορά ακόμα είσαι ελεύθερος στο κλουβί σου μου μάγευε...

Καθρέφτης – Δεν ξέρουν, μάτια μου

Καθρέφτης Δεν θαμπώνεσαι; Δεν θαμπώνεσαι όταν βλέπεις θάλασσες καταγάλανες, Νερά γάργαρα, δροσερά Που κυλώντας, γιατρεύουν κάθε πληγή; Όταν αντικρίζεις τα βουνά τα καταπράσινα Και τις φυλλωσιές των δέντρων Που με το...

Θυμάσαι;

Μαμάκα μου, εγώ είμαι, ο Σωτήρης σου. Ο γιος σου, που τόσο καμάρωνες όταν έγινε δικηγόρος, και έλεγες σε όλους πόσο περήφανη ήσουν. Όχι για τον βαρβάτο μου μισθό, ούτε για τη μεζονέτα που αγόρασα. Για μένα ήσουν...

Μια ελπίδα

«Ο κυρ Χάρης, ο βοσκός ήρθε να μας φέρει γάλα». Έτσι λένε τα παιδιά του χωριού στις μάνες τους, όταν κατεβαίνω απ’ το φτωχικό μου στο βουνό. Η αλήθεια είναι ότι το να πουλάω γάλα δεν είναι πια αρκετό για να με...

error: www.grafein.gr