Ο εχθρός της - ΓΡΑΦΕΙΝ
ΓΡΑΦΕΙΝ

Ο εχθρός της

Δεν άντεχε να τον βλέπει πια. Μόνο ενοχές, δάκρυα και στενοχώρια τής δημιουργούσε. Ήταν ο πιο αυστηρός της δικαστής- απόλυτος, κυνικός, αμείλιχτος. Ίσως έφταιγε και αυτή λιγάκι, ίσως τον είχε πάρει με «στραβό μάτι». Ίσως δεν έφταιγε κανείς τους τελικά και η κοινωνία με τις παραξενιές και τις κακοτοπιές της έκανε πάλι τη ζημιά. Ίσως έφταιγαν οι γύρω, οι συγγενείς, οι φίλοι, οι γνωστοί γνωστών. Οι παρόντες, οι απόντες. Ίσως φταίει και η φύση του ανθρώπου, που τον έχει δασκαλέψει μόνο στάχτες να σκορπά. Ίσως δεν φταίει κάποιος και είναι όλα στο μυαλό της. Αυτό το μυαλό που γεννά τέρατα απ’ το πουθενά. Δράκους ευέξαπτους, που με τις φλόγες τους πυρπολούν κάθε τι που βρίσκεται στο διάβα τους, χωρίς ενδοιασμούς και σκέψεις δεύτερες. Και αυτές οι φλόγες, θόλωναν την ματιά της και την έκαναν να τον βλέπει σαν τον χειρότερο εχθρό της, τον πιο μισητό της πολέμιο. Αυτό ήταν για εκείνη. Τι κι αν τα κόκκαλά της «τρυπούσαν» το δέρμα της, τι κι αν τα ισχνά της άκρα την είχαν κάνει να περιφέρεται σαν σκιά στον χώρο. Αυτή πάντα θα πάλευε με τον αιώνιό της αντίπαλο, σε μια μάχη που τελειωμό δεν είχε. Με το είδωλό της, σε αυτόν τον ύπουλο καθρέφτη, που μόνο να σκοτεινιάζει τις σκέψεις της ήξερε.

Σου άρεσε;

Διάλεξε τα αστέρια που επιθυμείς!

Μέσος όρος 5 / 5. Σύνολο ψήφων: 12

Δεν υπάρχουν ψήφοι! Γίνε ο πρώτος που θα βάλει αστεράκια.

Πολυτίμη Μουρατίδου

Μέλος της μαθητικής συγγραφικής ομάδας Teenγραφείς