ΓΡΑΦΕΙΝ

Ετικέτα - Teenγραφείς

Είναι δύσκολο να δραπετεύσεις;

Δεν μου απάντησε ποτέ. Ίσως να έφταιγαν κι οι συγκυρίες, μα έπεσε και αυτός θύμα βλέπεις της ρουτίνας που πολεμά τα όνειρα. Χρόνια πίσω θυμάμαι που κάναμε κοπάνες και λέγαμε για το πόσο στερεύει η φαντασία του ανθρώπου...

Φυσικά αίτια

Βαρέθηκα Σπύρο! Τ’ ακούς; Βα-ρέ-θη-κα. Δεν αντέχω άλλο· δε σ’ αντέχω άλλο. Εσένα και τη βρωμιά που μου ‘χεις φέρει. Όχι, όχι που μπήκες με τα παπούτσια μέσα, δε με νοιάζει πια αν θα λερώσεις το σπίτι. Ζέχνει έτσι κι...

Το γαλάζιο σπίτι

Φαντάσου ένα γαλάζιο σπίτι. Η καγκελόπορτα είναι χρυσή. Στην αυλή έχει γύρω σκυλιά. Τα ταΐζουν οι ιδιοκτήτες κι αυτά γαβγίζουν στους γείτονες και τους περαστικούς. Ποτέ όμως στον αφέντη. Μέσα το σπίτι έχει δωμάτια...

Το κλειστό παντζούρι

Έχεις εδώ και κάποια χρόνια που έχεις κλειστεί στον εαυτό σου. Τώρα έχεις κλειστεί και μες το σπίτι σου. Στην αρχή έβγαινες αραιά και που, μετά καθόλου, και μετά απαρνήθηκες κάθε ανθρώπινη επαφή. Έλεγες από μέσα σου τα...

Οι ψεύτικες φίλες της Κλαούντια

Η Κλαούντια ήταν μία έφηβη κοπέλα, η οποία κάθε μέρα φορούσε φανταχτερά και πολύχρωμα ρούχα, τα οποία τα έραβε η μητέρα της. Η Κλαούντια όμως είχε και δύο φίλες, τις οποίες τις αποκαλούσε ψεύτικες, γιατί αν ήταν...

Φέρτε τον γιο μου

Πού είναι το παιδί μου; Πού είναι; Πού; Το ψάχνω μέρες τώρα. Μέρες και νύχτες. Ξάγρυπνος. Πήγε στην κοπέλα του στην Αθήνα. Για το τριήμερο. Δε γύρισε. Χριστέ μου… φτάνει! Αυτό που ζω είναι αβάσταχτο! Ήταν στο...

Συνοδεία ουρλιαχτών

Δεν πρέπει να με ακολουθείς, βασικά εδώ που τα λέμε δεν έπρεπε καν να με γνωρίσεις ποτέ. Είμαι σίγουρος πως αυτό το παραλήρημα που μόλις διάβασες, δεν σε οδηγεί πουθενά. Άσε με να σου εξηγήσω. Είμαι ένα άτομο που ποτέ...

Ελλάδα, χώρα του φωτός

Ελλάδα, η χώρα που γέννησε την δημοκρατία, τις τέχνες, τις επιστήμες. Ελλάδα, η χώρα των φιλοσόφων, των ρητόρων, των ισχυρών πολιτικών και στρατηγών, των ιστορικών. Ένα από τα πιο διάσημα πολιτισμικά κέντρα των αρχαίων...

Ασανσέρ

Η ζωή της Χριστίνας έμοιαζε με χαλασμένο ασανσέρ. Πότε ανέβαινε, πότε έπεφτε, μα τις περισσότερες φορές κολλούσε. Και όταν κολλούσε, φοβόταν. Φοβόταν μην μείνει για πάντα εγκλωβισμένη. Στην πραγματικότητα έτρεμε τις...

Ο εφηβικός μου έρωτας

Ξημερώματα Σαββάτου ήταν … Για κάποιο περίεργο λόγο κάτι με κράτησε σπίτι εκείνη τη μέρα, ένα περίεργο συναίσθημα μέσα μου μου έλεγε να ανοίξω το εφηβικό μου ημερολόγιο και να ανακαλέσω παλιότερες στιγμές, πρώτους...

Εσύ, ονειροπόλε δεκαεξάχρονε εαυτέ

Γράφω για σένα, για σένα που νιώθεις πνιγμένος, που νιώθεις αδικημένος, για σένα που νιώθεις απογοητευμένος. Απογοητευμένος απ’ όλα όσα συμβαίνουν γύρω σου. Η αδικία κυριαρχεί. Αλλά, μπορείς να αλλάξεις κάτι; Όχι, όσο...

Το τατουάζ – Σαν τσιγάρο

Το τατουάζ Πάντα ήθελα να κάνω τατουάζ. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Να κάνω αυτό που με εμπνέει, να κάνω κάτι που θα με εκφράζει, κάτι μόνο για μένα. Δεν φοβόμουν,  δεν με ένοιαζε κιόλας τι θα πει ο κόσμος, αν...

Το αγγελικό πρόσωπο

Σκέφτεσαι αυτό το συμβάν, αυτό το ανεξήγητο αλλοπρόσαλλο συμβάν. Θυμάσαι ότι αυτό που έκανες το έκανες από καλή πρόθεση αλλά σε στοιχειώνει μέχρι και σήμερα. Οι τύψεις δεν σε αφήνουν να κοιμηθείς, οι φωνές έμειναν...

Ψυχές πάνω στις ράγες

Σε μια χώρα που τρώει τα παιδιά της μια μέρα τα σώματα έφυγαν απ’ το κατώφλι του σπιτιού τους μα η ψυχή έμεινε στον διάδρομο και κλείδωσε την πόρτα. Ένα τηλεφώνημα που πόνεσε στα σπλάχνα κάθε μάνας πιο πολύ απ’ την...

Πάρε με ότΑΝ φτάσεις

“Πέρασα πάρα πολύ ωραία μαμά. Θα σου τα πω όταν έρθω” “Μαμά είμαι πολύ κουρασμένη, άναψε θερμοσίφωνα να κάνω μπάνιο μόλις φτάσω” “Μαμά πες τον μπαμπά να ξεκινήσει σιγά σιγά , φτάνω ”...

Δεν συνηθίζεται

Κρύο. Έχει κρύο απόψε. Τόσο που το τρέμουλο δεν ελέγχεται. Ντύθηκα καλά και βγήκα έξω να πάρω αέρα μα όσα ρούχα κι αν φόρεσα το κρύο αγκάλιασε πιο σφιχτά το κορμί μου. Δύσκολα συνηθίζεται αυτό που δεν μπορείς να...

Πόσοι ακόμα;

Πόσοι; Πόσοι ακόμα πρέπει να φύγουν για να καταλάβουν κάποιοι πως ο σκοπός της ζωής δεν είναι ένα εξαψήφιο νούμερο στον τραπεζικό λογαριασμό, αλλά μια χώρα γεμάτη χαμόγελα; Πόσοι ακόμα πρέπει να κλαίνε πάνω απ’ τους...

Τέμπη

Έλα μάνα , φτάνω. Πες τον μπαμπά να ξεκινήσει σε λίγο. Ναι μάνα έφτανα. Μα δεν έφτασα ποτέ. Έφτασα αλλού όμως. Εδώ που είναι όλα ήρεμα, όλα γαλήνια. Εδώ που όλα μοιάζουν όμορφα και αληθινά. Εδώ που κανένας δεν ψάχνει...

error: www.grafein.gr