ΓΡΑΦΕΙΝ

Ετικέτα - Teenγραφείς

Μαμά θα τα πούμε

Μαμά, είμαι χαρούμενη Μαμά, κοντεύω στο όνειρό μου Μαμά, νιώθω καλά επιτέλους με τον εαυτό μου Μαμά, φέτος τελειώνω τη σχολή μου Μαμά, κατάφερα να πάρω το χαρτί μου. Μαμά, περιμένω το τραίνο μου Μαμά, έρχεται η σειρά...

Αναπάντητο ερώτημα

Από παλιά θυμάμαι τον εαυτό μου να γράφει , λάτρευα τις εκθέσεις ανεξαρτήτου θέματος. Ξεκίνησα από μια απλή πρόταση που με δυσκολία έγραφα, γεμάτη ορθογραφικά λάθη. Σιγά σιγά άρχισα να μην κάνω λάθη, να μην γράφω μία...

Η κηδεία

Ήταν ένα καθημερινό μεσημέρι. Σκέφτηκα να πάω μία βόλτα. Ετοιμάστηκα και ξεκίνησα για το νεκροταφείο, παράξενη επιλογή θα σκέφτεστε, αλλά πάντα ένιωθα μία οικειότητα και γαλήνη σ’ αυτό το μέρος. Πιθανότατα να μου...

Μία κόλαση. Ένα μπάνιο. Τρίβω

Θυμάμαι τον φόβο που έβγαζα από τα μάτια μου, τον θυμό και τις φλόγες που έβγαζαν τα δικά του. Προσπάθησα να του ξεφύγω, να τρέξω, να φωνάξω βοήθεια. Αλλά και να είχα ξεφύγει, πού θα πήγαινα μέσα από τις ερημιές που με...

Προσευχή

Δι’ ευχών των Αγίων πατέρων ημών κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ελέησον και σώσον ημάς αμήν… Πάλι τα ίδια Θεέ μου. Πάλι τα ίδια. Ναι, εγώ είμαι πάλι, ο Μιχάλης. Και πάλι θέλω να πω τα ίδια… Τι σου ζητάω...

Συναισθήματα

Κατακλυζόμαστε από συναισθήματα, συναισθήματα που δεν θα εκφράσουμε ποτέ γιατί φοβόμαστε και γι’ αυτό τα κρύβουμε καλά κάτω από τα σεντόνια μας, συναισθήματα που δεν θα ομολογήσουμε ποτέ πως έχουμε γιατί στις μέρες μας...

Το χωράφι το χέρσο

Ο πατέρας μου ήταν αγρότης. Το ίδιο κι ο παππούς, ο προπάππους, οι θείοι. Κανείς δε γινόταν να μη σπείρει, να μην έχει χωράφι. Και αν είχες και στρέμματα μπόλικα λογιζόσουν πιο άντρας. Σαν ήρθε η δική μου σειρά για να...

Ο Γιαννάκης

Ήταν χειμώνας τότε που γνώρισα τον Γιαννάκη. Ο Γιαννάκης ήταν καινούργιος στην γειτονιά. Διέφερε λίγο πολύ από εμάς. Είχε μεγάλο κεφάλι. Ήταν και χλωμός, πολύ χλωμός, άσπρος σαν το γάλα. Και μια μύτη πολύ περίεργη...

Καμία άλλη

Το μόνο που σκέφτομαι αυτή τη στιγμή είναι ότι καμία γυναίκα δεν αξίζει αυτό που πέρασα εγώ. Όχι, όχι δεν άξιζε όσο και αν τον αγαπούσα. Δεν ήθελα να τον αποχωριστώ, πίστευα πως ήταν ο άνθρωπός μου. Οι φίλοι μου με...

Ημερήσιο δελτίο απουσιών

Ημέρα: Δευτέρα της: 21ης Νοεμβρίου Σχολικό έτος: 2022-2023 Τμήμα: Β3 Δ (Δύναμη τάξης): 22 Πρώτη ώρα: Γλώσσα Απόντες: Τσαλίκη Ελένη, βάζω σταυρό Ταξίδου Σοφία, βάζω σταυρό Χριστοφόρου Σάββας, βάζω σταυ- Χτύπησε η πόρτα...

Τα τρένα έρχονται, τα τρένα φεύγουν

Έρωτας, μια λέξη πολλές εικόνες. Τι κακό έχει ο έρωτας; Πόσο ωραίος είναι για έναν άνθρωπο. Τι κακό έχει ο έρωτας; Το συναίσθημα της αγάπης που σε αγκαλιάζει σ’ ένα βλέμμα. Τι κακό έχει ο έρωτας; Οι μέρες κυλάν ήρεμα...

Βασιλιά δεν θα κοιμηθείς απόψε

Βασιλιά, άνοιξε τα μάτια σου και άκου. Ναι, εγώ είμαι πάλι. Ναι, ήρθα μπας και αυτή τη φορά με ακούσεις. Όχι, δεν πρόκειται να σ’ αφήσω να κοιμηθείς, απλά θα γυρνάς στο κρεβάτι σου. Ναι, οι σκέψεις σου είμαι. Ναι, θα σε...

Ελληνοτουρκικές ηλιαχτίδες

«Ζητήματα Ελληνοτουρκικών σχέσεων», «Τουρκική προκλητικότητα», «Επιθέσεις, διαξιφισμοί, επεκτατικότητα». Και ποιος, άραγε, δεν έχει ακούσει για αυτά; Ποιος δεν έχει σχηματίσει την άποψη ότι ο τουρκικός λαός είναι...

Ρούλης ο ποντικούλης

Μια φορά κι έναν καιρό πίσω από τα άγρια δάση υπήρχε η Ποντικούπολη. Μία ξεχωριστή και όμορφη πόλη με εξαίρετους ποντικούς. Εκεί ζούσε και ο Ρούλης – Ποντικούλης, ο οποίος φορούσε ρούχα μόνο από καλό ύφασμα και...

Ο διάσημος κουραμπιές

Όλα άρχισαν τη μέρα που έκλεισαν τα σχολεία για τα Χριστούγεννα. Άκουγες παιδιά από εδώ και από εκεί να τρέχουν στις μαμάδες τους για προφανείς λόγους, δηλαδή για να δώσουν τη λίστα των δώρων που θέλουν για τα...

Αχ βρε γιαγιά, και δεν ήταν μυστικό

Όλοι το ξέρανε, όμως ποτέ κανένας δεν τη βοήθησε. Άλλωστε, δεν έκρυψε ποτέ τα σημάδια από τα κτυπήματα που της άφηνε. Το μόνο που της έλεγαν ήταν: «γιατί δεν φεύγεις;» και εκείνη απαντούσε πάντα με δάκρυα στα μάτια:...

Ένα μαγικό γιορτινό σκουφί

Η κούτα με τα γιορτινά Χριστουγεννιάτικα στολίδια άνοιξε πάλι. Όπως κάθε χρόνο βλέπω τα άψυχα κρύα μηχανήματα και στεναχωριέμαι, βέβαια τα χαμόγελα από αυτά τα υπέροχα παιδάκια με κάνουν και ξεχνιέμαι. Το όνομα μου...

Κι όταν σε θυμάμαι

Περνάω κρισάρες στο μυαλό μου. Είναι στιγμές που η ανάγκη του να είσαι εδώ ξεπερνάει τον εγωισμό που έχτισα απέναντι στις λανθασμένες αποφάσεις σου. Σίγουρα το να απλώσει χέρι κανείς είναι μια λανθασμένη απόφαση…...

error: www.grafein.gr