ΓΡΑΦΕΙΝ

Τα τρένα έρχονται, τα τρένα φεύγουν

Έρωτας, μια λέξη πολλές εικόνες. Τι κακό έχει ο έρωτας; Πόσο ωραίος είναι για έναν άνθρωπο. Τι κακό έχει ο έρωτας; Το συναίσθημα της αγάπης που σε αγκαλιάζει σ’ ένα βλέμμα. Τι κακό έχει ο έρωτας;

Οι μέρες κυλάν ήρεμα, γαλήνια με μια αίσθηση ομορφιάς αυτού του χειμωνιάτικου πρωινού σε αυτόν τον κακό κόσμο που ζούμε. Μια κοπέλα, ένας σιδηροδρομικός σταθμός τρένων. Τι κακός που είναι ο έρωτας. Τι κακό έχει ο έρωτας; Αγάπησε, ναι. Τη φίλησε, ναι. Ναι, είναι κοπέλα. Τόσο κακός είναι ο έρωτας ή οι άνθρωποι που είδαν αυτό το φιλί και τις έκριναν;

Έχει ξαπλώσει πάνω στις σκουριασμένες και γεμάτο χόρτο ράγες. Είναι χάραμα και σε λίγα λεπτά ο ήλιος θα κάνει την εμφάνισή του. Η πάχνη είναι η παρέα της καθώς σκέφτεται. Πως θα ζήσει άραγε τώρα που αυτή μετακόμισε από τη ντροπή της; Πώς θα κάνει τους γονείς της να σταματήσουν να την κρίνουν για αυτό που είναι; Τι κακό έχει ο έρωτας;

Άραγε περνάν τρένα από εδώ; Γιατί ο σταθμός έχει κλείσει εδώ και χρόνια. Περνάν και μάλιστα το γνώριζε. Τα τρένα έρχονται και φεύγουν, δεν σταματάν ποτέ και με την τεράστια ταχύτητα που έχουν σαρώνουν ότι σταθεί μπροστά τους. Τι κακό έχει ο έρωτας;

Οι μέρες γίνονται νύχτες. Τώρα άραγε είναι ήρεμη; Κρίμα που πονάει ακόμα. Κρίμα που δέχτηκαν την όμορφη ψυχή της.

Κάπως έτσι η ζωή συνεχίζει. Τα τρένα έρχονται, τα τρένα φεύγουν αλλά ποτέ κανένα δεν σταμάτησε.

Σου άρεσε;

Διάλεξε τα αστέρια που επιθυμείς!

Μέσος όρος 5 / 5. Σύνολο ψήφων: 6

Δεν υπάρχουν ψήφοι! Γίνε ο πρώτος που θα βάλει αστεράκια.

Κατερίνα Χαραλαμπίδου

Μέλος της μαθητικής συγγραφικής ομάδας Teenγραφείς