ΓΡΑΦΕΙΝ

Ετικέτα - Teenγραφείς

Το emoji

Κρυβόταν μέσα στην οθόνη. Πίσω από ένα πληκτρολόγιο χωρίς κανείς να ξέρει τι πραγματικά νιώθει. Ήταν ένα emoji, ένα εικονίδιο ή φάτσα που όλοι τη χρησιμοποιούν, αλλά κανείς δεν καταλάβαινε τι πραγματικά νιώθει. Είχε...

Ανασφάλειες του καθρέφτη

Κοιτάω στον καθρέφτη την αντανάκλαση μου, δεν μου αρέσει αυτό που αντικρίζω, με ενοχλεί αυτό το στραβό δόντι μου, χαλάει το χαμόγελό μου κι αυτό το σημάδι στο μέτωπό μου, αχ γιατί να το έχω ακόμα. Παρατηρώ το σώμα μου...

Φοβάμαι

Φοβάμαι, στο έχω πει ποτέ; Κι όμως φοβάμαι πάρα πολλά πράγματα που δεν στα έχω πει ποτέ. Φοβάμαι το σκοτάδι, φοβάμαι να χάνω άτομα που αγαπώ ή μάλλον φοβάμαι να περιμένω για το πότε θα έρθει η στιγμή να τους χάσω. Το...

Κλάσματα

Κάθε δευτερόλεπτο ήταν σημαντικό. Πού να ήξερε νωρίτερα πόσο θα μπορούσε να τα εκτιμήσει: Δεν πήρε τα μάτια της από πάνω του. Δεν του άφησε στιγμή το χέρι κι ας ήτανε κρύο. Τι αξία είχαν αυτά τα δευτερόλεπτα; Είχε...

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα

Ήταν παραμονή Πρωτοχρονιάς και οι χιονισμένοι δρόμοι είχαν ερημώσει. Από τα φωτισμένα παράθυρα έρχονταν ήχοι από γέλια και τραγούδια. Όλοι ετοιμάζονταν να υποδεχτούν τον Νέο Χρόνο. Δίπλα στο παράθυρο στεκόταν λυπημένο...

Το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο

Μια φορά κι έναν καιρό, σε μία κρυφή πόλη της Γαλλίας, υπήρχε ένα χωριό – Καλό Χωριό. Εκεί ζούσαν κάποιοι κάτοικοι που είχαν οικονομικό πρόβλημα. Δεν μπορούσαν να αγοράσουν τρόφιμα, ρούχα και όλα τα απαραίτητα. Το...

Δεν φταίει το σκυλί

Όλα άρχισαν την στιγμή που με φώναξε η μαμά μου επειδή μ’ έβλεπε να κάθομαι στο κινητό και να χαζεύω βιντεάκια πως πρέπει να αρχίσω να διαβάζω για τα μαθήματα του σχολείου: -Τι κάνεις εκεί; -Να, εδώ βλέπω βιντεάκια. -ΜΑ...

Προφανής – Επιφανειακές σκέψεις

Προφανής Γνωρίζεις από «άρωμα χρώματα» ; Κοίτα γύρω σου και πες μου. Γλυκέ μου, φαντάζουν όλοι σαν δαύτα. Κι όμως τα ροζ μάγουλά τους από τον τσουχτερό χειμώνα τούς δίνουν μια πινελιά ζωής. Ίσως φαντάζω κι εγώ τρελή...

Παρουσίαση του βιβλίου “120+2 teenγραφήματα” του ΓΕΛ Μακροχωρίου (+videos)

Τη Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε στη Sala Ελιά στη Βέροια η παρουσίαση του συλλογικού βιβλίου “120+2 teenγραφήματα” του ΓΕΛ Μακροχωρίου”. Δείτε εδώ το κείμενο της παρουσίασης από τη φιλόλογο...

Δεν φταίω εγώ – Η ώρα

Δεν φταίω εγώ Δεν φταίω εγώ Φταίει η τύχη που τα ‘φερε έτσι Δε φταίω εγώ Φταίει ο Θεός που με πολεμάει Δεν φταίω εγώ Φταίει ο κόσμος που άλλους τους λατρεύει και άλλους τους μισεί Δε φταίω εγώ Φταίει που ένιωσα το χάος...

Μια παλιά σκονισμένη κιθάρα

Κι όμως τι νόημα έχει η ζωή χωρίς την μουσική; Πάντα αυτό έλεγε και με την κιθάρα της ξεκινούσε το τραγούδι. Εγώ έτρεχα πάνω κάτω στην ακτή στο σπίτι που πηγαίναμε στη θάλασσα κάθε καλοκαίρι. Αυτή κλεφτά γυρνούσε για να...

Μαμά, κάνε κάτι!

-Μαμά καλημέρα! -Καλημέρα κορίτσι μου. Πως κοιμήθηκες; Ρώτησε η μαμά πονηρά, γιατί όλη τη νύχτα άκουγε τη μικρή να κλαίει χαμηλά και αθόρυβα στο δωμάτιό της. -Μια χαρά, μωρέ μαμά… μόνο ένα παράξενο όνειρο είδα...

Επισκεπτήριο

Ξάπλωνε στο κρεβάτι. Δε μιλούσε, δε σκεφτόταν, σχεδόν δεν ανέπνεε καν. Απόμακρος, δίχως ζωή. Από κάτω του ο “συγκάτοικός” του, ο Γιάννης. Σκότωσε λένε τη γυναίκα του, ο ίδιος ποτέ δεν ομολόγησε. Δώδεκα...

Στο παγκάκι…

Τετάρτη μεσημέρι. Ώρα 2:00. Κάθομαι σε ένα παγκάκι περιμένοντας το λεωφορείο μετά από μια δύσκολη μέρα στο σχολείο. Περνάει τότε ένας κύριος γύρω στα 60, αναστενάζοντας. Κρατώντας το μπαστούνι του, βαδίζει αργά. Έπειτα...

Έλαβε τέλος

– Θες να μου πεις τι συνέβη; Ποιος ήταν ο λόγος που την σκότωσες; – Γράφω είμαι καλλιτέχνης. Δεν μπορώ να γράφω άλλο για αυτήν. Είναι μακάβριο να την έχω μούσα από τη στιγμή που δεν το ήθελε, το είχαμε...

Μονόλογοι

Το διάλειμμα Πέρα από έγνοιες κι ανησυχίες. Πέρα από στεναχώριες, από άγχος και στεναγμό. Πέρα από κάθε κούραση. Είναι η στιγμή που λες πως φτάνει, λες «τέλος». Είτε ξαπλώσεις, είτε κοιμηθείς, είτε μια βόλτα βγεις...

Πίσω από την διπλανή πόρτα

Πάλι ξημερώματα γύρισε ζαλισμένος από το ποτό, με το ζόρι στεκόταν στα πόδια του και το μόνο του συναίσθημα μίσος. Συνηθισμένη η μητέρα μου του μιλούσε γλυκά μπας και κατάφερνε να κοιμηθεί εκείνη την μέρα… Τρείς μέρες...

Μαθήματα πτήσης

Κάποτε δύο άγγελοι, ένας μαύρος και ένας άσπρος, έγιναν φίλοι και μάλιστα κολλητοί. Ο ένας ήταν το στήριγμα του άλλου. Οι δύο άγγελοι είχαν τεράστια και δυνατά φτερά, μόνο που ο μαύρος δεν μπορούσε να πετάξει. Ζήλευε...

error: www.grafein.gr