ΓΡΑΦΕΙΝ

Ετικέτα - κοινωνικό

Στο ογκολογικό της Τράπεζας Κύπρου

«Περάσαμε τον Ρουβικώνα για τα καλά» κοιτάζοντας την με μια θαμπάδα στα μάτια -το κουράγιο μας η δέκατη τρίτη λεγεώνα- «όλα καλά, όλα…» χαϊδεύοντας, σκουπίζοντας το πρόσωπό του -και λάβαρό μας η ελπίδα- κι έτσι...

Κόκκινα γαρύφαλλα

Επί, Δημοσθένη Σεβέρη-Γρίδα Διγενή γωνία «Δεν άκουσα ούτε το κουδουνάκι του ποδηλάτη, που ξυστά πέρασε από πλάι. Όχι, κοντοστάθηκα στ’ ανθοπωλείο με τα μπουκέτα. Ήταν δέκα, εκατό, χίλια, κόκκινα γαρύφαλλα.   Πώς βρέθηκα...

Ο Χιονάνθρωπος

Θεοσκότεινα. Έριχνε πηχτές νιφάδες χιόνι. Χιόνιζε! Ερχόταν αυτός από τα βουνά, φτιαγμένος από χιόνι, και έτρεχε ο Χιονάνθρωπος! Στάθηκε στην πλατεία του χωριού, όρθιος, κουρασμένος, μοναχικός. Εκεί τον βρήκαν σιωπηλό...

Σημειώσεις (απόσπασμα)

Πυκνογραμμένες σελίδες, ελαφρά κιτρινισμένες εξαιτίας του αμείλικτου περάσματος του αυστηρού χρόνου ξεθάφτηκαν μέσα από τα έγκατα του συρταριού μου και βγήκαν στην επιφάνεια. Το μελάνι είχε ξεθωριάσει σε κάποια σημεία...

Σαν το λυχνάρι του Αλαντίν

Και από πού να ξεκινήσω και πώς να το «πιάσω». Ο καταυλισμός των προσφύγων από τον πόλεμο στην Συρία που μας άλλαξε τη ζωή. Ο καταυλισμός που μας άνοιξε τα μάτια και που με έβγαλε από το προσωπικό μου τέλμα. Βρέθηκα...

Εκείνη την εποχή

Είναι περίεργο να επιστρέφω σε γραμμές που είχα οδηγήσει ξανά πριν χρόνια. Τα μπλε λεωφορεία να κυλούν αργά στους ίδιους δρόμους, τις ίδιες ώρες, στις ίδιες στάσεις. Μόνο που τώρα είναι διαφορετικά. Είμαι ξεκούραστος...

Μια μυρωδιά

Ακούστε, λοιπόν, τι έγινε σήμερα! Κι ενώ είμαι ταραγμένος από αλλοπρόσαλλες συμπεριφορές ψυχαναγκαστικών επιβατών και κουρασμένος από πολύωρες βάρδιες με ελάχιστα ενδιάμεσα ρεπό, ανέβηκε στην Voithstraße Hochbrück ένας...

Η βαλίτσα

Αύγουστος, Αθήνα, λίβας, θρυλική Fasttrack – κατά κόσμον Chauffeur Hellas – κι εγώ με γραβάτα να παλεύω για λίγο δροσερό αέρα μέσα στο σκούρο γκρι κοστούμι μου. Πολλά λίτρα diesel, διόδια, χιλιόμετρα...

Καλύτερη προσέγγιση

Ο χρόνος μέσα μου είχε παγώσει, τα ρολόγια είχαν σταματήσει και ήταν τόσο έντονο που ένιωθα το χορτάρι στους αγρούς γύρω μου να φυτρώνει σε πραγματικό χρόνο κι ενώ στην πραγματικότητα οδηγούσα, αισθανόμουν ότι ακίνητος...

Το μέλι

Εκείνο το απόγευμα είχα άσχημη αίσθηση: Το ωραίο μου, καινούριο σετ μπλούζα – φούστα, ριγέ λευκό και τυρκουάζ, κολλούσε επάνω μου από τη ζέστη και την υγρασία. Ξαπλωμένη πάνω στο καναπεδάκι του ενοικιαζόμενου σπιτιού...

Η περιπτερού

Ούτε ξέρω πώς βρέθηκα στην Αγία Παρασκευή. Ούτε ήμουν σίγουρη ότι βρισκόμουν εκεί—μόλις τώρα το ανακάλυψα, όταν σταμάτησα για τσιγάρα κι άκουσα μια φωνή από μεγάφωνο να ουρλιάζει τις ευχές του δημάρχου, του αντιδημάρχου...

Χριστουγεννιάτικη πιατέλα

«Πάντα θα σκέπτεσαι και θα εύχεσαι το καλύτερο για τον άλλον». Τι σου λέω και σένανε αναγνώστη, μήπως και δεν γνωρίζεις τη μιζέρια που περιμένουμε να καταλαγιάσει με εορτές και αγάπες; Το καλύτερο δεν το σκεπτόμαστε...

Οι γειτόνισσες

Πολλά χρόνια γειτόνισσες η Θρακιώτισσα κυρά Ζωή και η Πόντια κυρά Σόνα. Τα σπίτια τους αντικριστά πανομοιότυπα, τις αυλές τους τις χώριζε ένα χαμηλό τοιχάκι. Τα είχαν χτίσει τότε με κόπους και στερήσεις βιαστικά για να...

Άλκης

«Χαράματα και δειλινά κλαίει η καρδιά μου και πονά, ένα πρωί χαράματα έφυγες μακριά μου και μου’ μειναν τα κλάματα κι ο πόνος συντροφιά μου. Και τώρα μες στην ερημιά ψάχνω να βρω παρηγοριά, είμαι ένα έρημο πουλί...

Ο μονόλυκος

Το μούχρωμα έβαψε τα σαθρά δοκάρια με όψη μπλαβιά. Η σκιά μιας τεράστιας θηλιάς πρόβαλε στον απέναντι πλινθότοιχο. Η φλόγα του φανού τρεμόπαιξε, φοβισμένα, προδίδοντας ένα ετοιμόρροπο καλύβι που βαριανάσαινε την θλίψη...

Λήρος

Είναι κι αυτή η γραμμή, που όσο περνά ο χρόνος, αντί να ξεθωριάζει, γίνεται πιο έντονη. Η γραμμή αυτή, όπου ο Μύθος τον Λόγο συναντά. Κι αρχίζουν όλα πια να αναδεικνύονται στην πραγματική τους διάσταση. Όπως όντως είναι...

Ο Λύκος

Μέσα στα δάση του μυαλού κάθε που σκοτεινιάζει γυρίζει ο Λύκος της ψυχής στο κρύο και στ’ αγιάζι Τη λεία του αναζητά κάθε που ξημερώνει και ύπουλα το θήραμα με δισταγμό ζυγώνει Στέκεται λίγο και ζυγεί κρυφά το...

error: www.grafein.gr