ΓΡΑΦΕΙΝ

Ετικέτα - Teenγραφείς

Για το παιδί που χάθηκε

Τι νόημα έχει πλέον να παλεύεις; Νέοι νεκροί, γυναίκες κακοποιημένες, παιδιά χωρίς ψυχή. Η κοινωνία του σύγχρονου κόσμου, η κοινωνία της προόδου και της τεχνολογικής ανάπτυξης. Στέκεσαι για μια στιγμή στο κατώφλι του...

Το τανγκό της βροχής μας

“Να σε ρωτήσω, πόνεσες όταν έπεσες στη γη;”. Αυτή ήταν η ατάκα με την οποία σ’ έριξα. Το θυμάσαι άραγε; Εγώ την θυμάμαι κάθε φορά που βρέχει. Όπως κάθε φορά, είμαι εδώ στο μπαλκόνι, στο μικρό καλλιτεχνικό σου μέρος όπως...

Η Βασίλισσα και το τρόπαιό της

– Δεν θέλω να καταλήξω σαν τη βέρα των γονιών μου, άδεια και μόνη σ’ ένα συρτάρι. Γι’ αυτό μην τη βγάλεις να δεις κάποια πιο όμορφή μου, σε παρακαλώ. Όχι πάλι, μην τη χρησιμοποιείς για να αφήσεις σημάδι στο...

Συλλέκτης πόνου

Νόμιζα πως ήταν η χειρότερη μέρα της ζωής μου. Όμως η λέξη «χειρότερη» δεν μπορεί να χαρακτηρίσει το χάος που κυρίευε κάθε κύτταρο του σώματός μου. Ο μεγαλύτερος μου φόβος και ο πιο συχνός μου εφιάλτης έλαβε υπόσταση...

Μία αγκαλιά μόνο

– Θα μπορούσες να μου κάνεις μία αγκαλιά, Και να μου πεις ψέματα πως όλα είναι καλά; Τουλάχιστον να μην φοβάμαι αν είμαι μόνη Σε αυτήν τη λερωμένη σκόνη – Θα το ήθελα πολύ, μικρή Αλλά πρέπει και να κοιμηθείς...

Το ξύλινο κομοδίνο

Παρατηρούσε τους ανθρώπους τριγύρω της, τους μορφασμούς τους, το άγχος που μετέδιδαν από την κάθε τους κίνηση, τα θλιμμένα χαμόγελά τους, τη φύση, τα ζώα, τον ουρανό. Δεν είναι πως τα σιχαινόταν μα την έπνιγαν. Έβρισκε...

Μπορεί και σήμερα

Έκλεισε και σήμερα τα παντζούρια, κλείδωσε πάλι την πόρτα του άδειου της σπιτιού. Μπορεί και σήμερα να μπούνε κλέφτες. Αλλά και να μπουν… σάμπως έμεινε και τίποτα να πάρουν; Μια ψωροσύνταξη, ούτε 500 ευρώ, δυο...

Η φωνή των σκέψεων

Απόψε σου μιλώ με ένα μπουκάλι αλκοόλ στο χέρι Τρεμάμενη στη σκέψη σου Έχοντας αντίκρυ το φως του φεγγαριού, την λάμψη των αστεριών Απόψε σου μιλώ για κείνα που δεν πρόφτασε ο νους του κόσμου να νοήσει. Σκεπτόμενη τα...

Η χαμένη μαγεία

Ήταν Χριστούγεννα, όμως αυτός περπατούσε μοναχός στο πυκνό χιόνι, που είχε σκεπάσει την πολιτεία. Τα γυαλιά του είχαν θολώσει απ’ το κρύο, έτσι όπως είχε θολώσει κι η ίδια του η σκέψη. Βλέποντας τριγύρω του λαμπιόνια...

Το γυάλινο αρκουδάκι

Χριστουγεννιάτικο στολίδι μου είπαν ότι είμαι. Το σπίτι μου ένα γυάλινο πράγμα με νερό, που όταν το κουνάς πέφτουν χιονονιφάδες, ακόμα δεν με αφήνει να βγω έξω από αυτό. Κρατάω ένα πράσινο δώρο και είμαι ένα άσπρο...

Μια χριστουγεννιάτικη παγίδα

Ήταν βράδυ παραμονής Πρωτοχρονιάς, το χιόνι έπεφτε πυκνό σκεπάζοντας κάθε  ίχνος του εδάφους. Τα σπίτια και οι αυλές τους ήταν στολισμένα με διάφορα πρωτότυπα χριστουγεννιάτικα στολίδια και χρωματιστά λαμπιόνια. Από...

Το δώρο μου για φέτος

Πλησιάζουν οι μέρες για τα Χριστούγεννα και πάλι μόνη θα είμαι μέσα σε αυτό το παλιό,  κρύο κτίριο. Όλοι φεύγουν, κανείς δεν μένει κι εγώ πάλι μόνη μου χωρίς παρέα. Το μόνο που έχω είναι το αρκουδάκι μου την Τούλα...

Ο Λεμονής, βοηθός του Άη-Βασίλη

Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μέρος ούτε κοντινό ούτε μακρινό, εκεί όπου φύτρωναν όλες οι λεμονιές, υπήρξε μια οικογένεια λεμονιών που έκανε τιιι… ε λεμόνια φυσικά! Ο μικρότερος της οικογένειας ήταν ο Λεμονής που τις...

Κόλλησε κορωνοϊό ο Άγιος Βασίλης;

Χιόνιζε έξω γιορτινά, παραμονή Χριστουγέννων. Το τελευταίο δώρο μπήκε στον τεράστιο κόκκινο σάκο του αγαπημένου παχουλού παππούλη όλων των παιδιών, όλων των φρόνιμων παιδιών για την ακρίβεια. Όλα δούλευαν ρολόι στο...

Ο καλόκαρδος τάρανδος

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας τάρανδος, αγνός, καλόκαρδος και τόσο όμορφος όσο και η ψυχή του. Δούλευε για τον Άγιο Βασίλη και κάθε χρόνο την ίδια μέρα πετούσε αυτός και οι υπόλοιποι τάρανδοι, με την βοήθεια ενός...

Δώσε ένα χέρι

Σε παρακαλώ, πες μου ότι δεν είμαι ο μόνος, ότι δεν είμαι τρελός. Άραγε, υπάρχει άλλος; Κάποιος που καταλαβαίνει ότι η ζωή είναι ομαδικό παιχνίδι; Κάποιος που ανοίγει τα μάτια και βλέπει πού βρίσκεται η κοινωνία, πού...

Εντάξει φεγγαράκι μου

14 Ιουλίου, η απουσία του είχε αρχίσει να με κυριεύει. Ένιωθα το στήθος μου να βαραίνει με κάθε του σκέψη. Ήθελα να φύγω, να βγω έξω, αλλά ο καιρός ήταν μουντός. Η γιαγιά μου, ανίδεη για το πώς νιώθω, με βλέπει να...

Μου λείπετε

Μαμά, μπαμπά, είναι Χριστούγεννα. Είναι, επιτέλους, Χριστούγεννα! Ανυπομονούσα τόσο καιρό, μετρούσα αντίστροφα τις μέρες. Κάτι, βαθιά μέσα μου, μου έλεγε πως θα είστε σήμερα εδώ, μαζί μου. Φέτος στόλισα το δέντρο μας...

error: www.grafein.gr