ΓΡΑΦΕΙΝ

Μου λείπετε

Μαμά, μπαμπά, είναι Χριστούγεννα. Είναι, επιτέλους, Χριστούγεννα! Ανυπομονούσα τόσο καιρό, μετρούσα αντίστροφα τις μέρες. Κάτι, βαθιά μέσα μου, μου έλεγε πως θα είστε σήμερα εδώ, μαζί μου. Φέτος στόλισα το δέντρο μας. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που το στολίζαμε, όπως όταν ήμουν μικρή. Δεν θυμόμουν και πολλά, αλλά η βοήθεια της γιαγιάς φάνηκε πολύτιμη. Τα φωτάκια λαμπερά και φωτεινά μού θύμιζαν όλες τις χαρούμενες στιγμές που περνούσαμε μαζί κάθε Χριστούγεννα.

Φυσικά, δεν ξέχασα το πιο σημαντικό. Να βάλω τρεις καραμέλες κάτω από το δέντρο. Μια για μένα, μια για σένα μαμά και μια για σένα μπαμπά. Κάτι μου έλειπε, όμως. Πήρα την αγαπημένη μου φωτογραφία σας από το κομοδίνο μου και την τοποθέτησα δίπλα στο δέντρο μας. Είσαστε χαρούμενοι. Είσαστε ευτυχισμένοι.

Δεν ενημέρωσα τη γιαγιά για τη φωτογραφία. Κάθε φορά που αναφέρω κάτι για εσάς, τα μάτια της αρχίζουν και δακρύζουν, κοιτάει έξω στο παράθυρο για να μην καταλάβω ότι κλαίει. Πάντοτε μου λέει πως ακόμη είμαι μικρή για να ξέρω. Πάντοτε μου λέει πως, αν κοιτάξω ψηλά στον ουρανό, θα σας δω. Πού είστε όμως;

Σας ψάχνω κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό. Δεν σας βλέπω. Γιατί χαθήκατε, έτσι ξαφνικά; Κανείς δεν μου λέει τον λόγο. Όλοι μου λένε πως είμαι ακόμα μικρή. Βαρέθηκα. Μα πότε θα μεγαλώσω; Η γιαγιά είναι σε μεγάλη ηλικία. Πόσο ακόμα θα αντέξει να με μεγαλώνει; Και όταν φύγει κι αυτή, θα μείνω μόνη μου. Πάλι μόνη μου. Θα είμαι σ’ ένα σπίτι που το μόνο που θα μου θυμίζει θα είστε εσείς.

Δεν ξέρω πώς θ’ αντέξω. Ελπίζω τότε, όταν βγαίνω έξω και αντικρίζω τον ουρανό, να σας βλέπω. Τότε θα ηρεμώ. Μακάρι να είχαμε λίγο χρόνο ακόμη, τόσο ώστε να ξαναζούσαμε για μια τελευταία φορά εκείνα τα τελευταία μας Χριστούγεννα. Όλοι μαζί γύρω απ’ το δικό μας δέντρο χαρούμενοι με τεράστια χαμόγελα, τρώγοντας ο καθένας τη δικιά του γλυκιά καραμέλα.

Σου άρεσε;

Διάλεξε τα αστέρια που επιθυμείς!

Μέσος όρος 5 / 5. Σύνολο ψήφων: 14

Δεν υπάρχουν ψήφοι! Γίνε ο πρώτος που θα βάλει αστεράκια.

Μαρία Τασούλη

Μέλος της μαθητικής συγγραφικής ομάδας Teenγραφείς