Κατερίνα ΧαραλαμπίδουΕίμαι ένα αρκουδάκι. Έχω ένα σκουφάκι, γένια και μακριά πόδια. Μου έχουν δώσει να κρατώ ένα ταρανδάκι. Με έχουν ντύσει στα κόκκινα και μου είπαν ότι είμαι αρκουδάκι Χριστουγέννων, δεν έχω ιδέα τι σημαίνει αυτό. Αυτό που ξέρω είναι πως περιμένω να πάρω τόση πολλή αγάπη, αλλά αυτό θα αργήσει.
Βγήκα από το κουτί όταν με αγόρασαν. Με λάτρευαν, με ζουλούσαν κι εγώ χαιρόμουν που τους έβλεπα τόσο χαρούμενους, όταν συζητούσαν ή τρώγαν. Τέσσερις εβδομάδες με κράτησαν, μετά με τοποθέτησαν στο πατάρι και περίμενα υπομονετικά μέχρι τα επόμενα Χριστούγεννα.
Οι μέρες περνάν κι άλλες φορές βρέχει, άλλες έχει ζέστη, άλλες κάνει κρύο, όπως σήμερα. Αισθάνομαι ότι έρχονται οι μέρες για να με ξαναβγάλουν, να ξαναπάρω πάλι την αγάπη τους.
Υπάρχει μια χαραμάδα, κάτσε να κοιτάξω να δω τι συμβαίνει, τι κάνουν. Ωχ, υπάρχουν λαμπάκια και στολίδια, έξω χιονίζει κι αυτοί τρώνε. Με ξέχασαν. Αυτό ήταν. Δεν θα ξαναπάρω αγάπη. Δεν τους αρέσω πια.
Οι μέρες περνούν και όσο σιγουρεύομαι ότι με ξέχασαν, φέρνουν κι άλλα στολίδια μαζί μου και ένα κόκκινο δέντρο. Δεν έχουν φέρει αρκουδάκια, λογικά θα τα κράτησαν.
Έχω πάψει να μετράω τις μέρες. Είμαι σκονισμένος και βρόμικος, αλλά κάτι μου λέει ότι θα με καθαρίσουν. Πρέπει και να πλησιάζουν οι μέρες. Ωχ, ακούω βήματα. Κάποιος έρχεται. Ας πάω δίπλα στο δέντρο να με δουν. «Μαμά, δες τι βρήκα. Να το αρκουδάκι που ψάχναμε πέρσι». Δεν με ξέχασαν, απλά δεν με βρήκαν. «Θα το πάρω να στολίσουμε την τάξη». Καθώς πήρε το δέντρο, πήρε κι εμένα και πήγαμε σ’ αυτό το πράγμα που λέγεται σχολείο.
Φτάσαμε. Τι πολλά παιδιά. Μπαίνουμε μέσα σ’ ένα κτίριο, σε μία τάξη, όπως είπε η κοπέλα. «Καλημέρα», είπε η κοπέλα. «Καλημέρα, Σοφία», είπαν με μία φωνή τα άλλα παιδιά. Λογικά τη λένε Σοφία. Εμένα πώς με λένε; Δεν μου έχουν δώσει όνομα.
«Βρε παιδιά, πρέπει να του βρούμε όνομα», είπε ένα παιδί με γυαλιά που απ’ ό,τι άκουσα τον λένε Ηλία. Τελικά αποφάσισαν να με βγάλουν Γεράσιμο, αυτό είναι το όνομά μου.
Πόσο χαίρομαι κάθε μέρα που τους βλέπω. Έχω τρελαθεί στην αγάπη. Οι μέρες περνάν, ξεστόλισαν το δέντρο, όμως εγώ είμαι ακόμα μαζί τους χωρίς να έχουν στολίδια στην τάξη. Μου είπαν πως δεν θέλουν να με χάσουν και πως θα με έχουν μαζί τους κάθε μέρα μέχρι να τελειώσουν.
Τα παιδιά τελείωσαν το σχολείο, όμως εγώ είμαι ακόμα στην τάξη και παίρνω αγάπη απ’ άλλα παιδιά. Άκουσα τη διευθύντρια να λέει ότι αυτή είναι η τάξη μου και πως δεν θα πάω πουθενά, μόνο εδώ θα είμαι. Η μασκότ της τάξης που έμαθα και στ’ αγγλικά.
Μαρία Τασούλη
