ΓΡΑΦΕΙΝ

Ετικέτα - θάνατος

Δεύτερη ευκαιρία;

«Λυπάμαι Ραφαήλ». Ήταν τα λόγια που χρειάστηκα, για να καταλάβω ότι όλα πια τελείωναν. Πέμπτη 20 Μαΐου 12:00 μ.μ. Κουραστική η βάρδια στο νοσοκομείο σήμερα. Επιτέλους τελείωσε και το τελευταίο χειρουργείο. Φεύγοντας από...

Η Μόλι

Ξύπνησα για ακόμα μια φορά από τον δυνατό ήχο των τζιτζικιών στο μπαλκόνι. Όμορφα καλοκαιρινά πρωινά. Αυτή η πρωινή δροσούλα συνοδευόμενη από τις καυτές ακτίνες του ήλιου που πέφτουν απαλά στο κάτασπρο δέρμα μου...

Ἄγγελέ μου…

Ἄγγελέ μου, πάει καιρὸς ποὺ δὲν κατάφερα νὰ σκαρώσω οὔτε ἕνα τόσο δὰ στιχούργημα. Ἡ σκόλη τύλιξε τὶς φτεροῦγες της καὶ μαζεύτηκε στὴ γωνιά, στριμωγμένη ἀπὸ τὴν ἰλιγγιώδη ταχύτητα τῶν πραγμάτων κι ἔτσι δὲν προλαβαίνω...

Μόνος και στη ζωή… Μόνος και στον θάνατο.

– Όχι σας παρακαλώ… όχι το παιδί μου, φωνάζει με όση δύναμη έχει απομείνει στη μάνα. Όλα έχουν τελειώσει. Έχει έρθει το τέλος τους. Το δικό μου έχει έρθει εδώ και καιρό. Όλοι είναι πεταμένοι κάτω. Σαν να...

Ο χαρταετός

Ο Γιάννης καθόταν μπροστά στην τηλεόραση με μια τεράστια σακούλα ποκ-κορν και περίμενε να γυρίσει ο Μπαμπάς και η Μαμά από το Νοσοκομείο. Από μέρες είχε καταλάβει από μισοκουβέντες των δικών του στη κουζίνα πως κάτι δεν...

Βρήκα πάλι τη Μάγδα…

Έχω νιώσει αρκετές φορές το σώμα μου να μουδιάζει και αλήθεια με την τότε σκεπτική μου ήτανε το πιο ωραίο feeling. Η αίσθηση της «αναισθησίας», η αίσθηση ότι για μία φορά ακόμα είσαι ελεύθερος στο κλουβί σου μου μάγευε...

Θεομηνία

Έκλεισε την πόρτα του ιατρείου και το ‘βαλε στα πόδια. Δύο, δύο κατεβαίνει τα σκαλοπάτια. Παραβγαίνει με τον πανικό της σε ταχύτητα. 3ος όροφος, 2ος όροφος, 1ος όροφος, ισόγειο. Ουφ! Φτου, ξελευτερία! Μόλις πατά στον...

Ηλιόλουστη μέρα

Είχα μήνες να αντικρίσω τις πρώτες ακτίνες του ήλιου να διαπερνούν το παράθυρο και να προσγειώνονται πάνω στο σκονισμένο, γεμάτο τενεκεδάκια μπύρας τραπεζάκι του σαλονιού. Για μια στιγμή σκέφτηκα πως το θολωμένο μου...

Πολύπλευρη προσωπικότητα

Ήταν 17/07/1999, όταν έφυγε μια για πάντα από κοντά μας η μητέρα μου. Εγώ ήμουν δώδεκα μόλις χρονών, έκλαψα, στεναχωρήθηκα και θύμωσα. Όμως ποτέ δεν κατάλαβα το γιατί-γιατί έφυγε τόσο άδικα. Όταν ρωτούσα τον πατέρα μου...

Η Εκδίκηση

Πριν καλά καλά προλάβει η γυναίκα του να τον μποδίσει, άρπαξε το τραπεζομάχαιρο από το μαγειρειό.  Άνοιξε την πόρτα και μ’ ορμή πετάχτηκε όξω στην αυλή. Η κουκουβάγια σκιασμένη πέταξε να σωθεί. Ο άνεμος πάγωσε την...

Η αναζήτηση

Τον είδε να κάθεται στην αμμουδιά, επάνω σ’ ένα παρατημένο λάστιχο ρόδας αυτοκινήτου. Φαινόταν σκεφτικός και αγνάντευε τη θάλασσα. Μια ήρεμη θάλασσα, ήσυχη, μοναχική, όπως αυτός. Τον κοιτούσε από μακριά. Ήθελε να...

Έχεις χρόνο για έναν καφέ;

– Τι κάνεις θεία Μαρίκα; – Κορίτσι μου, γλυκό μου κορίτσι είμαι καλά. Εσύ; Το σχολείο; Όλα καλά; – Καλά θεία Μαρίκα. Την παλεύω. Προσπαθώ τουλάχιστον. – Καλά κάνεις, κορίτσι μου! Άντε, έλα να σου...

Κόκκινες μπούκλες

Καθόταν μόνος του στην πολυαγαπημένη του πολυθρόνα, δεν ήθελε να παραδεχτεί ούτε ακόμα και στον εαυτό του πως την είχε σιχαθεί. Έπινε τον πρωινό του καφέ, πικρό και μουντό όπως η καθημερινότητά του. Μια από τις...

Μαρί

Τα δίδυμα αγόρια της ήταν, όπως έλεγε η κυρά Ελένη, το οξυγόνο της, τα διαμάντια της. Δεν ξεχώριζε κανέναν απ’ τα δύο. Κάθε φορά που τ’ αντίκριζε, τα φυλλοκάρδια της άνοιγαν σαν παράθυρο στο φως. Μιλούσε γι’ αυτούς σε...

Οι κόκκινες σελίδες της ζωής μας

Το κόκκινο ζεστό αίμα που κάλυπτε το πρόσωπό μου σαν ορμητικός καταρράχτης, μετά βίας με άφηνε να αντικρίσω το φως του ήλιου. Αυτό το φως, που έκανε τα γαλήνια νερά της λίμνης δίπλα μου να λαμπυρίζουν. Αυτό το φως, που...

Μελλοθάνατη

 25/05/2010. Άλλη μία μέρα με βρίσκει μέσα στο μπουντρούμι που μου έχουν φυλάξει για κελί στην πτέρυγα μελλοθάνατων. Όταν με πρωτοέφερε ο δεσμοφύλακας, φρόντισε να μου καταστήσει σαφές πως ο χρόνος που θα  περνούσα εδώ...

Η Γάτα

«Πεθαίνω», ψιθύρισε. Απ’ το πρωί αισθανόταν δυσφορία, ένα σφίξιμο στο στήθος. Ίσως φταίει η θλίψη και η μοναξιά που πιέζουν το στέρνο του σαν ταφόπλακα και κοντεύουν να το συνθλίψουν. Ένα μήνα τώρα, μόνος, κλεισμένος...

Υπόσχεση

Με περίμενε. Έκανε χώρο να ξαπλώσω δίπλα του στον καναπέ. Ένα μάτσο κόκαλα μέσα στις βαμβακερές γαλάζιες πιτζάμες που του αγόρασα. Έτσι τον είχε καταντήσει η αρρώστια. Έστριψα δύο τσιγάρα. Είχα να καπνίσω από φοιτήτρια...

error: www.grafein.gr