Μελλοθάνατη - ΓΡΑΦΕΙΝ
ΓΡΑΦΕΙΝ

Μελλοθάνατη

 25/05/2010. Άλλη μία μέρα με βρίσκει μέσα στο μπουντρούμι που μου έχουν φυλάξει για κελί στην πτέρυγα μελλοθάνατων. Όταν με πρωτοέφερε ο δεσμοφύλακας, φρόντισε να μου καταστήσει σαφές πως ο χρόνος που θα  περνούσα εδώ δεν θα ήταν πολύς ώστε να προσέξω τη μούχλα στους τοίχους, να γίνω φίλη με τις αράχνες ή να πεθυμήσω ένα ζεστό γεύμα και πέντε λεπτά παραπάνω στο ντους.

Δεκατέσσερα χρόνια μετά κι εγώ βρίσκομαι ακόμα εδώ. Nα λιάζω την αρίδα μου πάνω στη σανίδα που έχω για κρεβάτι. Ξέρεις, μπορώ  να ακούσω τις σκέψεις μέσα στο κεφάλι σου. Μπορώ να νιώσω  τον οίκτο σου παρ’ όλο που είμαι μία θανατοποινίτης και συνεπώς γνωρίζεις πως έχω διαπράξει ένα φρικτό έγκλημα. Ή…μια σειρά φρικτών εγκλημάτων! Ομολογώ πως η λύπησή σου -πέρα από αηδία- ξυπνά και μια βαθύτερη εσωτερική ανάγκη για «κυνήγι» που είχα χρόνια να αισθανθώ εδώ μέσα. Ξέρεις, αν δεν ήμουν κλεισμένη σε αυτό το μπουντρούμι πιθανότατα το όνομά σου να κοσμούσε ήδη τη λίστα των θυμάτων που έχω δολοφονήσει με  «δημιουργικούς» και «ευφάνταστους» τρόπους. Όλα μου τα θύματα  είχαν ένα και μοναδικό κοινό. Την ικανότητα να νιώσουν αισθήματα αλληλεγγύης, ευσπλαχνίας και συμπόνιας. Να συγχωρούν, να λένε δεν πειράζει και να υποτάσσουν την ψυχή τους στους ανθρώπους που έχουν την δυνατότητα να μην είναι τόσο αξιολύπητα αδύναμοι όπως αυτά. Θα «απελευθέρωνα» κι εσένα. Όπως έκανα και με εκείνα. Θα σε «απελευθέρωνα» από τη μίζερη ζωή σου και από την καταδίκη που έχεις επιβάλλει στον ίδιο σου τον εαυτό με το να αφήνεις την ευαισθησία σου να σε κυριεύει και να παίρνει ηλίθιες αποφάσεις ή να τρώει κομματάκι κομματάκι την καρδιά σου, όταν οι άνθρωποι γύρω σου θα την ανακαλύψουν και θα σε εκμεταλλευτούν γι’ αυτήν. Αν δεν το έχουν κάνει ήδη.

Ξέρεις, μερικοί πιστεύουν πως είμαι ψυχολογικά διαταραγμένη.  Πως δεν είχα συναίσθηση των πράξεών μου. Μερικοί άλλοι προτιμούν να κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια, πείθοντας τους εαυτούς τους πως δεν είναι σαν εμένα. Πως  εξελίχθηκα σε αυτό το «τέρας» όπως με αποκαλούν ακόμα και σήμερα, επειδή ίσως η μαμάκα μου και ο μπαμπάκας μου δεν με αγαπούσαν αρκετά, ή έπεσα θύμα κάποιου τραμπούκου όταν ήμουν στην εφηβεία.

Μα αν διαβάζεις αυτό το κείμενο περιμένοντας να ακούσεις κάποια δακρύβρεχτη ιστορία, που θα δίνει κάποια διαφορετική εξήγηση για τις πράξεις μου, που θα με παρουσιάζει σαν θύμα και θα τις δικαιολογεί, αυταπατάσαι. Μα πόσο ρομαντικός και αιθεροβάμων είσαι; Μάλλον δεν έχεις δει την αναλγησία που υπάρχει γύρω σου. Δεσμοφύλακα, δεν έχω τίποτα άλλο να πω. Μπορείτε να προχωρήσετε. Είμαι έτοιμη.

Σου άρεσε;

Διάλεξε τα αστέρια που επιθυμείς!

Μέσος όρος 4.8 / 5. Σύνολο ψήφων: 24

Δεν υπάρχουν ψήφοι! Γίνε ο πρώτος που θα βάλει αστεράκια.

Αναστασία Μαγαλιού

Μέλος της μαθητικής συγγραφικής ομάδας Teenγραφείς