Εγώ, ο χθεσινός μου εαυτός
Κλεισμένη στον εαυτό της
Των ανθρώπων που με αγάπη με έφεραν στη ζωή
Και του υποστηρικτικού Δημήτρη αδελφή
Αγαπώ τις βαθιές ουσιώδεις συζητήσεις και τη σιωπή
Χρειάζομαι κατανόηση και υπομονή
Προσφέρω χρόνο απ’ τη ζωή μου έτσι για αλλαγή
Φοβάμαι πως κάποια στιγμή θα σταματήσω να είμαι πια “μικρή”
Εύχομαι σε όλους να ‘χουν γαλήνια ψυχή
Εγώ, ο σημερινός μου εαυτός

Ζ. Π.

Εγώ η Παρασκευή,
αγχώδης και συναισθηματική,
πρωτότοκη της Μαρίας και του Απόστολου
και του μικρού Άγγελου, αδελφή.
Λατρεύω το μπαλέτο και τη μουσική,
χρειάζομαι αγάπη και στοργή.

Προσφέρω ως αντάλλαγμα, το χιούμορ και την ειλικρίνειά μου,

φοβάμαι όμως μη χάσω τα μυαλά μου.

Εύχομαι σε όλον τον κόσμο υγεία, χωρίς αρρώστιες και

νοσοκομεία!
Και όλα αυτά, εγώ. Η Εβίτα

Π. Π.

Εγώ η Κική
Συμπονετική και αξιόπιστη
Κόρη του Δημήτρη και της Μαρίας
Αδερφή του Γιώργου και του Ηλία
Αγαπώ να γράφω ασταμάτητα
Χρειάζομαι στήριξη και αγάπη
Μου αρέσει συμβουλές να προσφέρω μα αντάλλαγμα ποτέ να μη ζητάω
Φοβάμαι τους γύρω μου να χάσω
Εύχομαι για όλους τους ανθρώπους να σταματήσουν πίσω από μάσκες να
κρύβονται
Εγώ η Κική

Κ. Κ.

Εγώ η Θεοδοσία
Η κλαψιάρα, η γκρινιάρα, η τεμπέλα, η ονειροπόλα, η όμορφη και το
χαρούμενο παιδί
Είμαι κόρη της Εύης και του Λαζάρου
Από τους οποίους δεν έχω αδέλφια
Αγαπώ τις ταινίες, το διάβασα, τη ζωγραφική , το φαΐ και τον ύπνο
Χρειάζομαι περισσότερες διακοπές
Και ως αντάλλαγμα δεν θα βαριέμαι
Φοβάμαι τη μοναξιά , να κλάψω και μήπως αποτύχω
Εύχομαι για όλους να είναι χαρούμενοι χωρίς να αλληλοσκοτώνονται
Εγώ η Θεοδοσία.

Θεοδοσία

Εγώ, η Κυριακή
Ήσυχη και υπομονετική
Κόρη του Αναστάσιου και της Χρυσάνθης
Και Μαρία η αδερφή
Αγαπώ την τρυφερότητα
Χρειάζομαι χρόνο και υπομονή
Προσφέρω ως αντάλλαγμα αγάπη και στοργή
Φοβάμαι να χάσω τους δικούς μου
Εύχομαι να έχω πάντα τους ανθρώπους που αγαπώ δίπλα μου
Εγώ, η Στάθη
Στάθη

Εγώ η Γεωργία
Ευγενική και καλή
Κόρη της Σοφίας και του Πέτρου
Αδερφή της Κικής
Αγαπώ τα βιβλία και το διάβασμα
Χρειάζομαι υπομονή
Προσφέρω αγάπη
Φοβάμαι να μην χάσω ανθρώπους που αγαπώ
Εύχομαι σε όλους τους ανθρώπους αγάπη και ευτυχία
Εγώ η Γεωργίτσα

Ζουντουρίδου Γεωργία

Εγώ η Σία,
μια ψυχή που ζωγραφίζει τα όνειρά της,
με αγάπη για τα ζώα και την οικογένειά της,
κάθε γραμμή, μια ιστορία, κάθε στιγμή, πολύτιμη.

Ο φόβος του θανάτου, βαθιά ριζωμένος,
μα της δίνει λόγο να ζει πιο έντονα,
να αγαπά πιο δυνατά.

Κόρη της Ζωής και του Πέτρου,
αδελφή της Παρασκευής και του Αντώνη,
κομμάτι μιας ζεστής αγκαλιάς.
Εγώ το Σιάκι.

Α. Δ.

ΛΟΓΙΑ VS ΠΡΑΞΕΙΣ
Η μαμά σου λέει ότι θέλει μόνο το καλό σου, κάθε όνειρό σου θα στηρίξει,
Την πιστεύεις, νιώθεις τυχερός που έχεις μία μάνα σαν αυτή.
Μα όταν της λες ότι θες να ασχοληθείς με το τραγούδι,
Ξαφνικά σε διώχνει από το σπίτι, ξεχνάει ότι αυτή σε έφερε στη γη.

Ο μπαμπάς δίνει μια υπόσχεση, δεν θα σε ξανά ακουμπήσει,
Τελείωσαν τα βράδια που ερχόταν τύφλα στο μεθύσι στο κρεβάτι σου.
Τον πιστεύεις, κατά βάθος σε αγαπάει,
Μα το επόμενο βράδυ εμφανίζεται ξανά και σου παίρνει το τελευταίο κομμάτι αθωότητας.

Το παιδί από το σχολείο δεν θα σε ξανά χτυπήσει,
Κατάλαβε το λάθος του, συγνώμη μπροστά από όλους ζήτησε.
Μα στη προσπάθεια του να φανεί δυνατός, σε χτυπάει άλλη μια φορά,
Κι εσύ καταλήγεις με κόμπλεξ, αδύναμος να πιστεύεις ότι είσαι.

Ο φίλος σου λέει ότι θα είναι πάντα εδώ για σένα,
Ένα τηλέφωνο να του κάνεις και θα τρέξει να σε βρει.
Μα όταν έρχονται τα δύσκολα, το δικό του καλό διαλέγει,
Κι εσύ μένεις αβοήθητος, μόνος στο πάτο να υπάρχεις.

Η σχέση σου λέει ότι δεν θα ξανά συμβεί,
Ήταν ένα λάθος της στιγμής, τίποτα δεν σήμαινε.
Δεν θέλεις να τον χάσεις, τον αγαπάς αληθινά,
Μα σύντομα το λάθος γίνεται ξανά.

Ο πολιτικός μεγάλα λόγια μοιράζει, μαζί θα αλλάξουμε τον κόσμο,
Έχει οράματα πολλά, ανυπομονείς να τα δεις από κοντά.
Μα μόλις την θέση του πάρει,
Μόνο τη φήμη και τα πλούτη του κοιτάζει.

Στη δουλειά σου λένε ότι είστε μια μεγάλη οικογένεια,
Πάντα θα είναι εδώ ο ένας για τον άλλον.
Μα σε μια δύσκολη στιγμή, ένα λάθος γίνεται,
Χάνεις τη δουλειά σου, δεν τους νοιάζει που είσαι ανύπαντρη μητέρα με δυο παιδιά στο σπίτι.

Ο πλούσιος λέει ότι θέλει να βοηθήσει τον φτωχό,
Ότι λυπάται γι’ αυτόν, λεφτά θέλει να δώσει.
Μα μόνο μπροστά από τις κάμερες το κάνει,
Αποκτάει φήμη και θαυμασμό που δεν αξίζει.

Τα κανάλια διαφημίζουν την ισότητα, την ελευθερία,
Όλοι ήμαστε ίσοι ανεξαρτήτως εθνικότητας ή σεξουαλικότητας.
Μα όταν γίνεται ληστεία, τονίζουν δεκάδες φορές τη καταγωγή του κλέφτη σαν να έχει σημασία,
Που είναι η ισότητα που υπόσχονται;

Οι παπάδες λένε ότι είναι εδώ για τους πιστούς,
Εκπροσωπούν την ηθική ενώ υπόσχονται αγάπη.
Μα μετά μαθαίνουμε ότι κακοποιούσαν παιδάκι πέντε ετών,
Νομίζουμε ότι λόγω του αξιώματος τους αξίζουν σεβασμό.

Όλοι μεγάλα λόγια λένε, μονάχα σε αυτό είναι καλοί,
Σε κάνουν να πιστεύεις, να εμπιστεύεσαι.
Μα μετά βλέπεις τις πράξεις τους, τόσο φριχτά μικρές,
Απογοητεύεσαι, η ανθρωπότητα μας καταστρέφεται.

Κ. Κ.

ΚΑΤΑΝΤΙΑ
Ζούμε σε ένα κόσμο που αντί να καλυτερέψει χειρότερος γίνεται,
Κάθε μέρα και ένα νέο πρόβλημα, πιο κάτω και από τον πάτο ήμαστε.
Κανένας δεν βοηθάει, κανένας τα προβλήματα δεν λύνει,
Μα αν πλησιάζουν οι εκλογές, όλοι πρόθυμοι να βοηθήσουν.

Έχουν κάνει τα πάρκα εργοστάσια,
Μας θέλουν κλεισμένους στα σπίτια μας μπροστά από μια οθόνη.
Μας μολύνουν με τον βρώμικο αέρα τους,
Βαριόμαστε δύο βήματα μέχρι τον κάδο να κάνουμε.

Οι άνθρωποι ψυχροί, τοξικοί, αδιάφοροι,
Βλέπουν κάποιον με πρόβλημα μα τίποτα δεν κάνουν.
Κάνουν πως δεν σε βλέπουν, σε πατάνε κι αυτοί,
Μα αν είσαι περίεργα ντυμένος τότε σε βλέπουν και γελάνε.

Τα ενοίκια ανεβαίνουν, ο μισθός στάσιμος μένει,
Κάνουν σαν να γεννάμε τα λεφτά, δεν καταλαβαίνουν πόσο δύσκολα βγαίνουν.
Καταλήγουμε να δουλεύουμε για τα βασικά,
Τα λεφτά ποτέ να μην μας φτάνουν,

Βία σχεδόν σε κάθε σπίτι, γυναίκες με μαυρισμένα μάτια στη δουλειά,
Μα κανένας δεν νοιάζεται αρκετά.
Παιδιά με μελανιές στο σχολείο, όλα μέσα τους τα κρατούν,
Κανένας δάσκαλος δεν βοηθάει, φοβάται τους βίαιους γονείς.

Παιδιά κάνουν ναρκωτικά στην πλατεία,
Η αστυνομία γνωρίζει μα μόνο συλλαμβάνει.
Νομίζουν ότι η τιμωρία είναι λύση,
Μα όταν ένα παιδί πρόβλημα έχει το βοηθάς στη ζωή να προχωρήσει.

Οι μικρές επιχειρήσεις κλείνουν, κανένας δεν αγοράζει από αυτές,
Όλοι έμαθαν να αγοράζουν μάρκες ενώ δεν έχουν να πληρώσουν τα βασικά.
Καημένοι άνθρωποι χάνουν τις δουλειές τους,
Άνθρωποι που παιδιά έχουν να θρέψουν.

Αν είσαι ομοφυλόφιλος, έγχρωμος, φτωχός, όλα διαφορετικά για σένα,
Η κοινωνία με τον ίδιο τρόπο δεν σου φέρεται.
Λένε ότι έχουμε όλοι ίσα δικαιώματα,
Μα μετά βλέπουμε να χτυπάνε έγχρωμο χωρίς λόγος να υπάρχει.

Η εγκληματικότητα ανεβαίνει, κάθε μέρα και από μία γυναικοκτονία,
Παιδιά χάνουν τις μητέρες που τόσο αγαπάνε.
Μια γυναίκα σε έφερε στο κόσμο, σε μεγάλωσε,
Και αντί να το σεβαστείς, το είδος της μισείς.

Ο κόσμος κάθε μέρα καταστρέφεται,
Η ανθρωπιά έχει χαθεί από όλους μας.
Όλοι εγωιστές, μόνο τον εαυτό τους κοιτάνε,
Καταλήγουμε να κάνουμε καλές πράξεις μόνο όταν άλλοι μας βλέπουν.

Κ. Κ.

ΑΛΙΣΙΑ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΜΕ ΜΕΓΑΛΑ ΟΝΕΙΡΑ
Η Αλίσια ήταν μία νεαρή κοπέλα που ονειρευόταν να ταξιδεύσει στον
κόσμο με ένα πλοίο. Αλλά ζούσε σε μια δύσκολη κοινωνία που δεν
μπορούσαν οι γυναίκες να κάνουν πολλά πράγματα και επιπλέον ο
πατέρας της ήταν βασιλιάς και ήταν προορισμένη να παντρευτεί
κάποιον που δεν ήθελε και να γίνει η επόμενη διάδοχος. Η Αλίσια δεν το
ήθελε αυτό αλλά ο πατέρας της επέμενε. Μια μέρα ο Δίας την
ερωτεύτηκε και για να την προσελκύσει μεταμορφώθηκε σε έναν πολύ
ωραίο γλάρο ο οποίος την ενοχλούσε συνέχεια εκείνη και την
οικογένειά της αλλά αυτό βγήκε σε καλό για την Αλίσια γιατί μια μέρα ο
γλάρος της μίλησε και της είπε « Έλα μαζί μου και θα έχεις την ευκαιρία
να ταξιδεύσεις στον κόσμο» η Αλίσια τον αγαπούσε πολύ αυτόν τον
γλάρο και του απάντησε «Μακάρι να μπορούσα αλλά θα θυμώσει ο
πατέρας μου» Τότε ο γλάρος της απάντησε «Μην ανησυχείς γι’ αυτό το
σμήνος μου θα τον πειράζει συνέχεια και θα είναι πιο απασχολημένος
να το ξεφορτωθεί παρά να ασχοληθεί μαζί σου» και έτσι έγινε ο
πατέρας της σκεφτόταν πώς να διώξει το σμήνος με τους γλάρους ενώ η
Αλίσια το είχε σκάσει με τον γλάρο και ένα πλοίο.
Μια μέρα ο Κεύκαρος που ήταν ο μνηστήρας της Αλίσιας τα κατάλαβε
όλα , ήταν πολύ έξυπνος και πολύ σκληρός όταν έμαθε την αλήθεια για
το κόλπο νευρίασε γιατί ήθελε να την παντρευτεί και να πάρει την
εξουσία γι’ αυτό αποφάσισε να την κυνηγήσει με ένα πλοίο μέχρι να την
βρει. Ο γλάρος Δίας νευρίασε και τιμωρήσει τον Κεύκαρο τον χτύπησε με
κεραυνό και πνίγηκε στην θάλασσα . Αλλά έπρεπε να αφήσει την
Αλίσια . Η Αλίσια στεναχωρήθηκε που την άφησε αλλά δεν σταμάτησε να
ταξιδεύει απέκτησε δίδυμα και παντρεύτηκε έναν πολύ καλό καπετάνιο
και έκαναν μαζί ταξίδια.

Θεοδοσία

Η τιμωρία ενός θεού

Η Γοργώ ήταν μια κοινή θνητή, πολύ όμορφη και ευγενική.
Μια μέρα ο Ποσειδώνας την είδε και την πόθησε, εκεί στα
νερά της θάλασσας από όπου αυτή πήγε για ένα απλό μπάνιο
και αυτός έβγαινε για να συναντήσει κάποιον, την κοίταξε και
την ερωτεύτηκε αλλά ο Ποσειδώνας έχοντας εξουσία ως
άρχοντας της θάλασσας δεν δεχόταν «όχι» ως απάντηση, τα
ήθελε όλα δικά του. Έτσι, χωρίς να την ρωτήσει της έδωσε την
δυνατότητα να αναπνέει κάτω από το νερό, και την πήρε μαζί
του στο βασίλειό του κάτω από την θάλασσα. Εκεί η Γοργώ
περνούσε βάσανα καθώς ο Ποσειδώνας την παρενοχλούσε
καθημερινά σεξουαλικά και την έβλεπε ως αντικείμενο και
μηχανή παραγωγής απογόνων. Ο Ερμής, μια μέρα, πήγε
επίσκεψη στον Ποσειδώνα και για να μπορέσει να αναπνεύσει
κάτω από το νερό, μεταμορφώθηκε σε δελφίνι. Ως θεός και με
τις γνώσεις που είχε κατάλαβε τι έκανε και ακόμα κάνει ο
Ποσειδώνας και αποφάσισε να το πει στην Αθηνά επειδή ήταν
ιέρειά της. Η Αθηνά μάζεψε όλες τις θεές του Ολύμπου επειδή
ένιωσε προσβεβλημένη από τον Ποσειδώνα και συμφώνησαν
να του βρουν μια σκληρή τιμωρία. Έτσι, κρυφά από όλους τους
θεούς του Ολύμπου, οι θεές πήγαν στο παλάτι και αφού ο
Ποσειδώνας πέρασε από τρελά βασανιστήρια, τον μετέτρεψαν
σε χέλι έτσι ώστε όποιος τον έβλεπε ήθελε να τον βασανίσει
και να τον σκοτώσει. Έτσι, όποιος σκεφτόταν ποτέ να
κακοποιήσει μια γυναίκα είχε στο μυαλό του την ιστορία αυτή.
Όποιος αποφάσιζε να ακολουθήσει τα χνάρια του είχε μια
σκληρή κατάρα να τον περιμένει.

Ομάδα Μέδουσας