ΓΡΑΦΕΙΝ

ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗΝ

Η μικρή μας πόλη δεν είναι ήσυχη και γαλήνια όπως πριν. Εδώ κι ένα χρόνο το ένα θύμα του πέφτει μετά το άλλο: ο πλούσιος μεγαλέμπορος, ο ιερέας, ο δικαστής, ο Αμερικάνος τουρίστας. Οι φήμες και οι...

Σπιτικές συνταγές για ανθρώπους χωρίς σπίτι

Όσκαρ Σιπάν
Σπιτικές συνταγές για ανθρώπους χωρίς σπίτι

«Τι δύσκολο να ξεχάσουμε κάποιον που μετά βίας γνωρίζουμε»
Πράγματα που ποτέ δεν σου είπα, ΙΣΑΜΠΕΛ ΚΟΪΣΕΤ

Μυρμήγκια

Είχα ένα ανιψιό χωρίς στόμα που μπορούσε να ελέγχει τα έντομα. Κυρίως μυρμήγκια, μπορεί και κουνούπια, στο τσακίρ κέφι. Κατσαρίδες ούτε να το σκεφτείς όμως. Στόμα δεν είχε, δεν ξέρω πως τα έλεγχε...

Το βιβλίο φιλοζωίας του 5ου ΓΕΛ Βέροιας

Η συλλογική αυτή δημιουργία αποτελεί πρωτοβουλία της Φιλοζωικής Ομάδας του 5ου ΓΕΛ Βέροιας. Συγκεντρώνει 24 αληθινές ιστορίες μαθητών και εκπαιδευτικών του σχολείου, αναδεικνύοντας τον θεραπευτικό...

Μια Αρχή και ένα Τέλος ψάχνουμε

Μια φορά και έναν καιρό ήταν το Τέλος και η Αρχή. Δύο ρόλοι που φτιάχτηκαν για να καθοδηγούν την ζωή των ανθρώπων. Δεν είχαν βρεθεί ποτέ τους και δεν θα βρισκόντουσαν αν ο Χρόνος δεν είχε καταλάβει...

Τα πιο πρόσφατα

Ο άντρας στο λεωφορείο

Ο άντρας στο λεωφορείο είναι ένα πλάσμα μυστηρίου, με παρουσία αινιγματική. Τον βλέπω συχνά, με το εισιτήριο στο χέρι, διαβατήριο για έναν κόσμο αόρατο. Τα σγουρά, γκρίζα μαλλιά του πέφτουν στους ώμους του, ενώ τα γένια...

Κόλαση των πλανητών

Έχω κάνει φυλακή, ναι καλά ακούσατε και μάλιστα από μόνος μου μπήκα μέσα. Φυλακίστηκα, εγώ ο Ορντέκ Φρέι από γαλαξιακούς εγκληματίες που δεν ήξεραν καν ότι ήταν και οι ίδιοι φυλακισμένοι. Όλα ξεκίνησαν από το γεγονός...

Η Άντζι στην χώρα των θαυμάτων

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου πάντα μου έμπαιναν φραγμοί, πάντα προσπαθούσαν να με αποθαρρύνουν. Βλέπετε, γεννήθηκα σε μία διαφορετική είδους οικογένεια. Οι γονείς μου ήταν παλαιών αρχών και πολύ αυστηροί. Όταν...

Είναι δύσκολο να δραπετεύσεις;

Δεν μου απάντησε ποτέ. Ίσως να έφταιγαν κι οι συγκυρίες, μα έπεσε και αυτός θύμα βλέπεις της ρουτίνας που πολεμά τα όνειρα. Χρόνια πίσω θυμάμαι που κάναμε κοπάνες και λέγαμε για το πόσο στερεύει η φαντασία του ανθρώπου...

Με τη μεγαλύτερη βαθμολογία

error: www.grafein.gr