Μία βδομάδα διακοπές στη θάλασσα.
Δήθεν διακοπές.
Κάτι τα κουνούπια που παρ ολίγο να τη στείλουν στο νοσοκομείο για μετάγγιση.
Κάτι η ανυπόφορη ζέστη.
Κάτι οι συνωστισμένες παραλίες.
Κάτι οι λουόμενοι- μικροί και μεγάλοι- που ήταν υπερβολικά θορυβώδεις.
Κάτι το πορτοφόλι της που άδειαζε με ταχύτητα φωτός.
Άρχισε να κλονίζεται το ήδη κλονισμένο νευρικό της σύστημα.
Γύρισε πίσω.
Στο διαμερισματάκι της.
Έκλεισε τις μπαλκονόπορτες και κατέβασε τα στόρια.
Εφοδίασε το ψυγείο με τρόφιμα.
Έκλεισε το κινητό και αποσύνδεσε το σταθερό τηλέφωνο.
Άραξε στον καναπέ με τα ποτάκια της, τη μουσικούλα της, τα βιβλιαράκια της και τις αγαπημένες της ταινίες.
Έριξε ένα γερό σιχτίρισμα σε όλους και όλα κι αναφώνησε:
Επιτέλους διακοπές!






