ΓΡΑΦΕΙΝ

Όλα τελείωσαν

Ήταν οι τελευταίες ημέρες του Ιουλίου κι οι ακτίνες του ήλιου ήταν χαραγμένες στα ανυποψίαστα πρόσωπά μας που περίμεναν με ανυπομονησία την άφιξη στο λιμάνι της Χίου. Κανείς μας δεν περίμενε πως αυτές οι ανέμελες και γεμάτες από αγάπη, ελπίδα κι αγαλλίαση ημέρες θα μετατρέπονταν σε ημέρες ψυχικής οδύνης, απογοήτευσης κι απελπισίας. Κανείς μας δεν περίμενε πως όλα θα άλλαζαν από στιγμή σε στιγμή και οι ζωές μας θα εκμηδενίζονταν. Όλα ξεκίνησαν όταν ακούσαμε τις πρώτες αερομαχίες με τη γειτονική χώρα αργά το βράδυ. Πιστέψαμε πως δεν ήταν κάτι σοβαρό, αλλά οι σειρήνες μάς διέψευσαν. Άνοιξα έπειτα την τηλεόραση και μόλις άκουσα στις ειδήσεις για τη γενική επιστράτευση την έκλεισα και προσπάθησα να μείνω ψύχραιμος. Βάδισα προς την εξώπορτα και φτάνοντας στο χαλάκι της αντίκρισα στο απέναντι μπαλκόνι ένα ματωμένο φόρεμα δίπλα από μια μάνα που αναφωνούσε σπαραχτικά: «Αγόρι μου, χάρηκα πολύ που σε γνώρισα. Δυστυχώς, όμως, ήρθε η ώρα να πούμε όλοι το δικό μας τετέλεσται». Τα δάκρυά της συνέχισαν για ώρα να ποτίζουν τα κοκκινωπά γαρύφαλλα.

Οι ημέρες περνούσαν και συνειδητοποιούσα όλο και περισσότερο το τι συμβαίνει. Ήξερα βαθιά μέσα μου πως όλα ήταν τελειωμένα. Έτσι, κατευθύνθηκα προς το κοντινότερο κοιμητήριο και μόλις έφτασα όλα μού φαίνονταν γνώριμα. Το πιο γνώριμο, όμως, απ’ όλα ήταν το μνήμα της μητέρας μου μπροστά στο οποίο γονάτισα και φώναξα: «Μαμά, έρχομαι κι εγώ σε λίγο στη γειτονιά των αγγέλων. Είναι πρόωρο, αλλά δυστυχώς κάποιοι δεν κατάφεραν να συγκρατηθούν, να βάλουν στην άκρη τον εγωισμό, την επιθυμία κυριαρχίας και τα συμφέροντά τους. Συγγνώμη, μαμά, που δεν πρόλαβα να γίνω ο δικηγόρος που πάντα ονειρευόσουν και ήμουν σίγουρος πως θα καμάρωνες από ψηλά. Θα δικαιωθούμε, όμως, μην ανησυχείς. Η φυλακή είναι μονόδρομος γι’ αυτούς. Για αυτούς που στέρησαν τις ζωές μας, δεν μας άφησαν να ονειρευτούμε και απέτρεψαν την ανθρωπότητα από μια νέα αρχή. Για αυτούς, οι οποίοι πήραν τις ζωές μας για ένα τίποτα, δηλαδή. Η νέμεση έρχεται, μαμά, μην ανησυχείς, έρχεται…

Σου άρεσε;

Διάλεξε τα αστέρια που επιθυμείς!

Μέσος όρος 5 / 5. Σύνολο ψήφων: 6

Δεν υπάρχουν ψήφοι! Γίνε ο πρώτος που θα βάλει αστεράκια.

Μαρία Δεμερτζίδου

Μέλος της μαθητικής συγγραφικής ομάδας Teenγραφείς