Αρνήθηκες να σκοτώσεις τους δράκους των παιδικών μου αναμνήσεων.
Είπες δεν σου έκανε η στολή του ιππότη,
είπες ότι το ξίφος το πούλησες για αντίκα
τα παραμύθια δεν έχουν πάντα καλό τέλος.
Αυτό μου είπες.
Άλλαξα σελίδα για να διαβάσω τι θα γίνει μετά.
Σηκώθηκα και γύρισα σελίδα για να δω τι θα κάνω μετά.
Ντύθηκα την ασπίδα, το κράνος και όλο τον εξοπλισμό
Κράτησα στο χέρι μου το θάρρος.
Τώρα ήμουν έτοιμη να αντιμετωπίσω τους εχθρούς μου,
που μόνη μου τους άφησα να ανδρειωθούν
Τόσο καιρό δεν φύλαξα τις κερκόπορτες μου,
και πάντα οι Εφιάλτες θα παραμονεύουν για να εξυπηρετήσουν το σκοπό τους
Καλά έκανες που δεν έπαιξες το ρόλο του Σωτήρα στο χάος του μυαλού μου.
Είναι ο πόλεμος αυτός δικός μου κι όσο και αν οι μάχες με φοβίζουν θα παλέψω και ίσως τις κερδίσω
Άλλωστε εσύ δεν είπες ότι τα παραμύθια δεν έχουν πάντα καλό τέλος;






