ΓΡΑΦΕΙΝ

Πτώση στα χιόνια

Ζεις ένα ακόμα θαύμα μα όχι των Χριστουγέννων. Ζεις ένα δικό σου θαύμα. Δεν συμπαθείς αυτήν τη γιορτή , δεν αναπολείς στιγμές και αναμνήσεις με ανθρώπους. Βγαίνεις έξω στην πόλη και βλέπεις όλα αυτά τα φώτα, τα πολύχρωμα χρώματα και τις δήθεν χαρές και λες από μέσα σου:

-Εξιλεώθηκα από όλους αυτούς τους ψεύτικους ανθρώπους και ξέφυγα από τη «φωτεινή κόλαση»

Επιστρέφοντας πίσω στο σπίτι κάθεσαι στον καναπέ και κοιτάς το παράθυρο και ταυτόχρονα την ώρα μέχρι να φτάσει η πρωτοχρονιά. Πέρασαν οι ώρες και κάποια στιγμή το ρολόι σταματάει τους δείκτες του στις 11:59. Βγαίνεις τότε στο μπαλκόνι και περιμένεις τα πυροτεχνήματα να ανάψουν. Μόλις ακούς τον πρώτο κρότο πέφτεις και προσγειώνεσαι στο άσπρο σκληρό χιόνι που σκεπάζει τον δρόμο. Το σημείωμά σου άφησε μια σιγανή και άδεια πνοή στους δικούς σου. Ήθελες να αφήσεις πίσω σου χρώματα που θα προσδιόριζαν την κακή αναπαράσταση των Χριστουγέννων. Άσπρο σαν τη στάχτη που αφήνουν τα κάρβουνα, κόκκινο σαν το αίμα που άφησες στα ρούχα σου, όπως του Αι Βασίλη, και μαύρο όπως τον μαύρο ουρανό που δεν έριξε κανένα δώρο σε εσένα ποτέ.

Σου άρεσε;

Διάλεξε τα αστέρια που επιθυμείς!

Μέσος όρος 4.7 / 5. Σύνολο ψήφων: 3

Δεν υπάρχουν ψήφοι! Γίνε ο πρώτος που θα βάλει αστεράκια.

Στέφανος Σύγκας

Μέλος της μαθητικής συγγραφικής ομάδας Teenγραφείς

error: www.grafein.gr