Χριστουγεννιάτικα κουτιά - ΓΡΑΦΕΙΝ
ΓΡΑΦΕΙΝ

Χριστουγεννιάτικα κουτιά

Η εμμονή της με τα κουτιά ήταν σχεδόν ψυχαναγκαστική. Τα μάζευε από μικρή. Κούτες, κουτιά, κουτάκια παντού σε όλα τα δωμάτια. Της άρεσε να αφηγείται την ιστορία τους. Ποιο ήταν το περιεχόμενό τους και πώς βρέθηκαν στην κατοχή της. Οι αναμνήσεις ολάκερης ζωής τακτοποιημένες σε κουτιά. Τα Χριστούγεννα τα στόλιζε με κόκκινες κορδέλες, γκι, πολύχρωμες μπάλες και τα τοποθετούσε κάτω απ’ το Χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Αυτόν τον Δεκέμβρη το δέντρο παρέμενε στο πατάρι και τα κουτιά αστόλιστα. Το ρεύμα ήταν κομμένο απ’ το πρωί. Το σπίτι κρύο. Κρύες οι ματιές, παγωμένα τα λιγοστά λόγια που αντάλλαξαν στο μεσημεριανό τραπέζι. Ο μεγάλος γιος είχε γυρίσει απ’ το Πανεπιστήμιο. Δεν τον χωρούσε το σπίτι. Σαν λιοντάρι στο κλουβί. Τα δίδυμα γκρίνιαζαν συνεχώς για το χαλασμένο λάπτοπ. Χτύπησε το κινητό. Απ’ το φροντιστήριο των μικρών. Ο άντρας της ψιθυριστά βεβαιώνει ότι το οικονομικό θα τακτοποιηθεί άμεσα. Η ντροπή σαν πυρακτωμένο σίδερο της καίει τα σωθικά.

Το μυαλό της σκάλωσε σ’ ένα κουτί. Το αναζήτησε στο τρίτο συρτάρι της ντουλάπας κάτω απ’ το εργόχειρο της γιαγιάς. Μία μπλε βελούδινη κασετίνα με ασημένιο κούμπωμα. Την άνοιξε. Ήταν όλα εκεί. Ο βαφτιστικός σταυρός, η βέρα, τα σκουλαρίκια, το γαμήλιο κολιέ, το μονόπετρο. Πήρε τους δρόμους. Διέσχισε την πλατεία και έστριψε στον παραδοσιακό πλακόστρωτο μονόδρομο με τα εμπορικά καταστήματα. Τα καταστήματα ήταν στολισμένα, γιορτινά και ολόφωτα, αλλά ακόμα κλειστά. Μόνο ένα ήταν ανοικτό. Η φωτεινή επιγραφή με νέον αναβόσβηνε όπως τα λαμπάκια στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο. «Golden Cash».

Γυρνούσε με τις χιονονιφάδες να στροβιλίζονται ανέμελα πάνω απ’ το κεφάλι της και τα χέρια σφηνωμένα στις τσέπες του παλτού. Το δεξί έσφιγγε τα χαρτονομίσματα και το αριστερό χάιδευε με ευγνωμοσύνη το βελούδινο άδειο κουτί. Θα το στολίσει, του υπόσχεται. Θα γίνει ένα απ’ τα Χριστουγεννιάτικα κουτιά της. Το πιο αγαπημένο. Αυτό που έφερε τα Χριστούγεννα στο σπιτικό τους.

 

Σου άρεσε;

Διάλεξε τα αστέρια που επιθυμείς!

Μέσος όρος 5 / 5. Σύνολο ψήφων: 5

Δεν υπάρχουν ψήφοι! Γίνε ο πρώτος που θα βάλει αστεράκια.

Ελένη Καραγιάννη

Η Ελένη Καραγιάννη γεννήθηκε το 1969 στη Βέροια. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου ειδίκευσης στις Επιστήμες Αγωγής. Είναι παντρεμένη, μητέρα ενός παιδιού κι εργάζεται ως φιλόλογος στο Γενικό Λύκειο Μακροχωρίου Ημαθίας. Θεωρεί τη γραφή ψυχοθεραπεία. Αγαπά το διάβασμα, τη λογοτεχνία, το θέατρο, τον κινηματογράφο, τα ταξίδια, τους ανθρώπους με καθαρό βλέμμα και λαμπερό χαμόγελο. Κείμενά της έχουν δημοσιευτεί στον έντυπο κι ηλεκτρονικό τύπο, έχουν διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και περιλαμβάνονται σε συλλογικές ανθολογίες. Είναι υπεύθυνη έκδοσης του ηλεκτρονικού λογοτεχνικού περιοδικού ΓΡΑΦΕΙΝ.