ΓΡΑΦΕΙΝ

Ετικέτα - κοινωνικό

Εύχομαι να ήμουν

Σταγόνες πέφτουν κάτω στη γη. Ο ήχος της βροχής γίνεται ολοένα πιο έντονος. Ανοιγοκλείνω τα μάτια μου προσπαθώντας να μην κοιμηθώ. Η βαβούρα της τάξης ακούγεται σαν νανούρισμα στα αυτιά μου. Και εκεί που πάει να με...

Ταξίδι διαφυγής

Καθόσουν σκυφτός σε έναν καναπέ, έξω από το γραφείο των καθηγητών Λυκείου. Μέχρι χθες ήσουν κι εσύ ένας από αυτούς, φιλόλογος στην ειδικότητα και πολύ αγαπητός από μαθητές και συναδέλφους. Κι όμως σήμερα βρισκόσουν...

Τα 3 κλειδιά

Για ακόμα μία φορά χτύπησε η πόρτα που είχα βαρεθεί να βλέπω. Πίστευα ότι θα είναι η νοσηλεύτρια που μου φέρνει το φάρμακο. Αλλά δεν ήταν αυτή… «50 χρονών με απώλεια μνήμης», είχαν πει αυτοί που με έφεραν στο...

Μόνος και στη ζωή… Μόνος και στον θάνατο.

– Όχι σας παρακαλώ… όχι το παιδί μου, φωνάζει με όση δύναμη έχει απομείνει στη μάνα. Όλα έχουν τελειώσει. Έχει έρθει το τέλος τους. Το δικό μου έχει έρθει εδώ και καιρό. Όλοι είναι πεταμένοι κάτω. Σαν να...

Πάλι μαζί!

Ήταν Παρασκευή χάραμα. Όλα έδειχναν ότι η μέρα που ξημέρωνε ήταν μια μέρα σαν όλες τις άλλες. Μόνο ένα αυτοκίνητο διαφωνούσε. Ο οδηγός του γύριζε στον τόπο του μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια. Αυτή η μέρα σίγουρα δεν θα...

Ο εχθρός της

Δεν άντεχε να τον βλέπει πια. Μόνο ενοχές, δάκρυα και στενοχώρια τής δημιουργούσε. Ήταν ο πιο αυστηρός της δικαστής- απόλυτος, κυνικός, αμείλιχτος. Ίσως έφταιγε και αυτή λιγάκι, ίσως τον είχε πάρει με «στραβό μάτι»...

Ελπίδα…

Μια μοναχική ψυχή πλέον. Μεγαλωμένος σε μια οικογένεια που τον υιοθέτησε ύστερα από εκείνο το φρικτό ατύχημα που είχαν οι γονείς του κι αυτός. Οι γονείς του δεν τα κατάφεραν, αυτός όμως ναι. «Μακάρι να μην τα είχα...

Η κουρτίνα

Τη θυμάμαι πάντα πίσω από μία κουρτίνα. Τη διακατείχε μια ακατάσχετη περιέργεια, που όλοι την αποδέχονταν ως ιδιαίτερο γνώρισμα του χαρακτήρα της, εκτός βέβαια από την ίδια, να περνάει ώρες πίσω από μια κουρτίνα και να...

Τα μάτια της Μαντλίν

«Όλοι με γνωρίζουν ως Πιέρ Νόρε, η αλήθεια είναι όμως, πως κανείς δεν με γνωρίζει. Mιλούν για τον δάσκαλο, τον τεράστιο όπως με αποκαλούν ακόμα, ζωγράφο. Έγινα αυτός που λένε, όχι όμως με τα πινέλα, μα με το θράσος μου...

Ωκεανός – Η φλόγα της δικαιοσύνης – Αύγουστος του 2020 – Εραστές – Έρωτας

ΩΚΕΑΝΟΣ Σαν γλυκιά μελωδία Τα γέλια ακούγονται στης νύχτας την σιωπή Δυο ματιές ανάβουν φλόγα στην ψυχή Κάνουν το σκοτάδι, φως Είπες δύο λόγια και γέλασα αχνά Επικράτησε σιωπή Ο βαθύς ωκεανός των ματιών σου με ζητούσε...

Ο χαρταετός

Ο Γιάννης καθόταν μπροστά στην τηλεόραση με μια τεράστια σακούλα ποκ-κορν και περίμενε να γυρίσει ο Μπαμπάς και η Μαμά από το Νοσοκομείο. Από μέρες είχε καταλάβει από μισοκουβέντες των δικών του στη κουζίνα πως κάτι δεν...

Βρήκα πάλι τη Μάγδα…

Έχω νιώσει αρκετές φορές το σώμα μου να μουδιάζει και αλήθεια με την τότε σκεπτική μου ήτανε το πιο ωραίο feeling. Η αίσθηση της «αναισθησίας», η αίσθηση ότι για μία φορά ακόμα είσαι ελεύθερος στο κλουβί σου μου μάγευε...

Σελιδοδείκτης

Πολλές φορές δε χρειάζεται να μιλάς, τα λένε όλα τα βλέμματα. Όπως εχθές που έπεσε πάνω του στην πόρτα του βιβλιοπωλείου. Αυτή με τα βιβλία στα χέρια, πάνω πάνω ο χειροποίητος σελιδοδείκτης, δώρο στην αγορά τους. Δεν...

Με τη μεγαλύτερη βαθμολογία

error: www.grafein.gr