Υποσχέσεις του Θείου βρέφους
Το ξέρω
κάποτε θα γίνουν όλα άμμος και σκόνη
κι εσύ θα έχεις από καιρό πολύ φύγει από κοντά μου
Θα περπατάς ασταμάτητα
μέσα σε σκοτεινούς κι επίφοβους δρόμους
Δε θα κατανοείς τα σημεία των καιρών
Θα φοράς εκείνα τα γυαλιά με τους χοντρούς φακούς
που θα σου θολώνουν άσπλαχνα τα μάτια
Τριγύρω σου θα πλανιέται
η ανέλπιδη αποφορά του κακού
Θα εξαπατάσαι από αργυραμοιβούς και αγύρτες
Θα σε στοιχειώνουν τα όνειρα που ποτέ δεν έζησες
Κάποιοι πονηροί θα σου ψιθυρίζουν
πως είναι προτιμότερο
να κλείσεις τα μάτια σου και ν’ αποκοιμηθείς
Μα εγώ σου ορκίζομαι πως σε αγαπώ,
πως ξέρω να εξαφανίζω τους φόβους σου,
πως παίζω τα θαύματα
με τα δάχτυλα του ενός χεριού μου,
πως γνωρίζω τον τρόπο της λύτρωσής σου
Γι’ αυτό κρατήσου γερά και πρόσμενε
κάθε χρόνο τη γέννησή μου
Γράμμα στον Άγιο Βασίλη
Το ξέρω καλά
πως θα διασχίσεις και αυτήν τη νύχτα
τον αποκοιμισμένο κόσμο
Θα είσαι όμορφος σαν όνειρο
Θα σου ανοίξω το σπίτι μου
να στεγνώσεις απ’ το χιόνι
την κόκκινη στολή σου
Θα σου ζητήσω δώρα ακριβά
μια ζωή γεμάτη όνειρα και πόθους,
μια καρδιά να τη μοιραστούν
οι άνθρωποι μεταξύ τους,
έναν ποθητό προορισμό,
μια δυνατή ψυχή,
το ουράνιο τόξο της αγάπης και της ειρήνης






