ΓΡΑΦΕΙΝ

Φαύλος κύκλος

Εκείνο… Εκείνο το δέντρο που γεννάει μέσα μου συναισθήματα λύπης και θυμού κάθε φορά που το αντικρίζω, λες και βλέπω μέσα του έναν άψυχο δολοφόνο. Δύο χρόνια πριν, μια ηλιόλουστη Κυριακή που μοίραζε χαρά και γαλήνη στην ψυχές των ανθρώπων, που να ήξερα όμως πόσο επώδυνο θα ήταν το τέλος της. Απόγευμα ήταν, όταν η μητέρα μου με πήρε τηλέφωνο τρομαγμένη για να μου πει τα  μοιραία νέα, πως η αδερφούλα μου έδωσε τέλος στη ζωή της, περνώντας μια θηλιά ανάμεσα στον λαιμό της και σε εκείνο το  δέντρο κοντά στο πάρκο της γειτονιάς. Τα μάτια μου πλημμύρισαν με δάκρυα και η καρδιά μου δέχτηκε έναν πόνο σαν βαθιά μαχαιριά στο άκουσμα του νέου. Η μόνη μου αντίδραση ήταν να τρέξω στο νοσοκομείο και να την πάρω στην αγκαλιά μου. Ένιωθα την ψύχρα του σώματος της να με διαπερνάει, αυτό ήταν, την είχα χάσει για πάντα… Οι μέρες έχασαν το νόημά τους, γύρω μου δεν υπήρχαν χαμόγελα πια και εκείνο το δέντρο εκεί πάντα, να μου θυμίζει την απουσία της.

Σου άρεσε;

Διάλεξε τα αστέρια που επιθυμείς!

Μέσος όρος 4.8 / 5. Σύνολο ψήφων: 13

Δεν υπάρχουν ψήφοι! Γίνε ο πρώτος που θα βάλει αστεράκια.

Βιβή Στεργιοπούλου

Μέλος της μαθητικής συγγραφικής ομάδας Teenγραφείς

error: www.grafein.gr