ΓΡΑΦΕΙΝ

Ο θάνατος της ανασφάλειας

Δεν μπορεί να κοιμηθεί, δεν αισθάνεται καλά, οι σκέψεις την έχουν κάνει να φοβάται. Έχει πάρει την ανασφάλεια αγκαλιά σαν να είναι παιδί της. Αισθάνεται λίγη και μικρή μέσα σε μια θάλασσα με τέρατα. Γυρνάει και κάνει σβούρες για να σταματήσει και να κοιμηθεί αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ο ύπνος δεν λέει να την πάρει και κρύβεται κάτω απ’ τα σκεπάσματα.

Αυτό ήταν. Πρέπει να κάνει κάτι για να ξεχαστεί, αλλιώς θα μείνει ξάγρυπνη. Σηκώνεται απ’ το κρεβάτι φορώντας μόνο τα εσώρουχά της. Πηγαίνει στην κουζίνα και βλέπει τη θέα απ’ το παράθυρό της. Βλέπει τη θάλασσα, αφού ζει κοντά της. Παρατηρεί τα πουλιά που πετούν μέσα σε αυτό το ήρεμο τοπίο. Αυτό ήταν, το πήρε απόφαση, θα πάει.

Έβαλε απλά ένα παντελόνι και μια μπλούζα, πήρε τα γραπτά της πίκρας της, τα γραπτά που είχε γράψει για να πει κάπου όσα νιώθει, να ξεφορτωθεί αυτήν την ανασφάλεια. Έτρεχε τόσο γρήγορα μέσα στον δρόμο, που αν κάποιος την έβλεπε, θα νόμιζε ότι η θάλασσα όπου πήγαινε θα εξαφανιζόταν.

Έφτασε μέσα σε κάτι λεπτά, πλησίασε την θάλασσα, έκανε έναν κύκλο μέσα στην άμμο που δημιούργησε μια απαλή κλίση βγάζοντας λίγη άμμο. Έβγαλε από την τσέπη της το μαγικό αυτό πράγμα που θα εξαφάνιζε, θα έκαιγε αυτήν την ανασφάλεια, έναν αναπτήρα. Αφού έβαλε τα γραπτά μέσα, άναψε τον αναπτήρα και τον έριξε μέσα για να καεί κι αυτός.

Τα έβλεπε να καίγονται και αισθανόταν υπέροχα, αισθανόταν να εξαφανίζεται ό,τι νιώθει, να φεύγει μακριά. Η ικανοποίηση φαίνεται μέσα στο ειρωνικό χαμόγελό της και από το δάκρυ που μαζί με αυτό φεύγει όλη η άσχημη ενέργεια που είχε μαζέψει τόσα χρόνια. Λίγο πριν καούν ολοσχερώς, γύρισε την πλάτη της και έδωσε την υπόσχεση ότι δεν θα ξαναγεμίσει μ’ αυτήν την πίκρα.

Σου άρεσε;

Διάλεξε τα αστέρια που επιθυμείς!

Μέσος όρος 5 / 5. Σύνολο ψήφων: 9

Δεν υπάρχουν ψήφοι! Γίνε ο πρώτος που θα βάλει αστεράκια.

Κατερίνα Χαραλαμπίδου

Μέλος της μαθητικής συγγραφικής ομάδας Teenγραφείς

error: www.grafein.gr