ΓΡΑΦΕΙΝ

Η ώρα της επανασύνδεσης

Καθώς περνάω την πύλη του Κοιμητηρίου θυμάμαι τα λόγια σου: «Αν πεθάνω πρώτος, να έρθεις, όταν αισθανθείς έτοιμη και δυνατή» Πού να ήξερα…πως θα βρισκόμουν σήμερα εδώ για να σου διηγηθώ πως πέρασα αυτά τα δυο χρόνια μακριά σου. Θυμάμαι ακόμη το βλέμμα της μητέρας σου, όταν μου ανακοίνωσαν πως έφυγες. Τους κοίταζα σαν χαμένη προσπαθώντας να καταλάβω τι συνέβη… Ξαφνικά όλα μαύρισαν…  Ξύπνησα σε ένα μέρος γεμάτο ενοχλητικούς ήχους αλλά και ανθρώπους με άσπρες ποδιές να τρέχουν πανικόβλητοι πάνω μου.‘Oταν συνειδητοποιήσα ότι δεν ήταν εφιάλτης άρχισα να ουρλιάζω και να τραβάω τα καλώδια. Ήθελα να πεθάνω και να έρθω κοντά σου.

Ξεκίνησα να αναζητώ παρηγοριά στο αλκοόλ για να μην πονάω άλλο, να απαλλαγώ από τις αναμνήσεις που ήταν όλο και πιο επώδυνες, να ξεφύγω από τους δαίμονες που με συντρόφευαν κάθε νύχτα… Ο καιρός περνούσε και οι δικοί μου άρχισαν να ανησυχούν, έκαναν προσπάθειες να με δουν, όμως τους έδιωχνα. Προτιμούσα να περάσω το μαρτύριό μου μόνη χωρίς ίχνος οίκτου και ψεύτικης κατανόησης.

Όλα άλλαξαν όταν ήρθε ο μοναδικός άνθρωπος που μπορούσε να με συνεφέρει και να με βοηθήσει να βγω από το σκοτάδι που ήμουν παγιδευμένη, η φίλη μου, η κολλητή μου, το αυτοκολλητάκι μου από την πρώτη Δημοτικού. Μόλις με αντίκρισε τρόμαξε με το πόσο αδύναμη και μεθυσμένη ήμουν.

Θυμάμαι που επέμενε να μπω σε κέντρο αποτοξίνωσης και εγώ της έλεγα πως δεν θέλω να σωθώ. Τότε μου είπε την φράση που δεν θα ξεχάσω πότε: «Δεν νομίζω να ήθελε εκείνος να σε βλέπει να αυτοκαταστρέφεσαι». Έτσι πήρα την απόφαση να μπω στο κέντρο, όπου έμεινα ένα χρόνο, και κατάφερα να ξαναφτιάξω τη ζωή μου. Ο λόγος που είμαι εδώ είναι διότι ήρθε επιτέλους η ώρα να ξανασυναντηθούμε…

Σου άρεσε;

Διάλεξε τα αστέρια που επιθυμείς!

Μέσος όρος 5 / 5. Σύνολο ψήφων: 6

Δεν υπάρχουν ψήφοι! Γίνε ο πρώτος που θα βάλει αστεράκια.

Αντωνία Πισαλίδου

Μέλος της μαθητικής συγγραφικής ομάδας Teenγραφείς