Καλοκαίρι - ΓΡΑΦΕΙΝ
ΓΡΑΦΕΙΝ

Καλοκαίρι

Εκείνο που με θλίβει είναι ότι όλο και πιο δύσκολα πια φτάνει το καλοκαίρι. Όταν ήμουν παιδί, μόνο τα καλοκαίρια θυμόμουν. Ο χειμώνας έλιωνε μέσα στην φλόγα της παιδικής ζεστασιάς. Το καλοκαίρι ξεπρόβαλλε διαρκώς τότε πίσω από τις κουρτίνες και γέλαγαν όλα, όπως όταν επέστρεφε η μητέρα από τη γειτόνισσα ή όταν έτριζε τ’ απογεύματα η σιδερένια εξώπορτα, σημάδι ότι έρχεται ο πατέρας.

Κατέβαινε το καλοκαίρι ορμητικό και ανέδιδαν ευωδιές τα λουλούδια, κάθε που ο διευθυντής του πέτρινου σχολείου μάς ανακοίνωνε στην πρωινή προσευχή ότι θα πάμε εκδρομή. Και δεν ήταν εύκολα τα χρόνια. Και ξύλο πολύ τρώγαμε, και παρελάσεις πάνω στις παρελάσεις με άγημα εκείνα τα περίεργα παιδιά με τις ραφ στολές και τα δίκοχα, και ομιλίες του φαλακρού «εθνοσωτήρα» και μετακινήσεις με λεωφορεία για να παρακολουθήσουμε σε γειτονικές πόλεις τον άλλο, τον μουστακαλή, τον θεράποντα πάσης νόσου του διαρκώς ασθενούντος λαού μας.

Ξυλόσομπες είχαμε στο σχολείο και σε πολύγραφο μας μοίραζε η δασκάλα μερικά τραγούδια για τα Χριστούγεννα. Τι όμορφα που στολίζαμε όμως τις αίθουσες με τις ζωγραφιές και  τις χριστουγεννιάτικες κατασκευές μας… Και στις γυμναστικές επιδείξεις με τι λαχτάρα σηκώναμε τα χέρια ψηλά σαν προσπαθούμε να πιάσουμε κάτι πολύτιμο. Τώρα, αν δεν αρρώστησα εγώ, ίσως οικουρεί το καλοκαίρι. Σέρνονται οι μέρες. Και γύρω θλίψη και άκρα του τάφου σιωπή και φόβος. Δεν βλέπω πια, δεν ακούω, δεν νιώθω.

Προχθές, Καθαρά Δευτέρα, είδα πολλές ψυχές κρεμασμένες στους χαρταετούς να διψούν για μια ανάληψη. Στις πλαγιές αχνοκοκκίνησαν λίγα χαμόγελα και μερικές ανεμώνες. Κι ο ήλιος τελευταία βγαίνει πιο ζεστός και τα απογεύματα αποξεχνιέται στις ταράτσες των πολυκατοικιών σαν να μην θέλει να φύγει. Κρατιέμαι από τις αχτίνες του όπως ο χωλός από τις πατερίτσες. Στο λαβύρινθο που μας έλαχε κρατώ σφιχτά το μίτο του κι ανθίζω στην ψυχή μου μερικά όνειρα…

Σου άρεσε;

Διάλεξε τα αστέρια που επιθυμείς!

Μέσος όρος 4.4 / 5. Σύνολο ψήφων: 28

Δεν υπάρχουν ψήφοι! Γίνε ο πρώτος που θα βάλει αστεράκια.

Αλέξανδρος Βαναργιώτης

Ο Αλέξανδρος Βαναργιώτης είναι φιλόλογος και ζει στα Τρίκαλα. Έχει εκδώσει συλλογές ποιημάτων και διηγημάτων. Το τελευταίο του βιβλίο «Κατά μήκος της εθνικής οδού» εκδόθηκε το 2019 (εκδ. Εύμαρος).

error: www.grafein.gr