Ψάχνω στα κύματα το βλέμμα σου να πιάσω
Κοιτώ στα σύννεφα μα έχει ξαστεριά
κρατώ ένα λεπτό για να ξαποστάσω
Γλυκομιλάω στα ολόλευκα στενά
Κυκλαδίτικο νησί η μοναξιά μου
Άρωμα έχει από μαύρο γιασεμί
Τραγούδι ο ήχος που φωνάζει η θάλασσά μου
Άβυσσος από χίλια δάκρυα ασημί.
Ο ουρανός μου χαράζει άλλο χρώμα
Τα χρώματα μου είναι όλα μαγικά
Και εγώ φυτεύω ελπίδες μες στο χώμα
Ρίζες να βγάλουνε να φτάσουνε ψηλά.
Κρασί και πίνω και τσουγκράω το θυμό μου
Σκεπάζω απλόχερα μια άδεια αγκαλιά
Ποτέ δεν κράτησα για μένα ολόδικό μου
Ουράνιο τόξο από χάδια και φιλιά
Ψάχνω στη νύχτα το ολόγιομο φεγγάρι
Θαρρώ πως έχει να μου πει ένα μυστικό
Άστρο κρατώ και το κάνω μαξιλάρι
Αυτό είναι βλέπεις το δικό μου γιατρικό
Στιγμές από άλλες ζωές δεν είν’ δικιές μου
Δεν το αρνούμαι μα δεν το δέχομαι και δα
Ο αγέρας παίρνει και σκορπάει τις ευχές μου
Μια τρικυμία γκρίζα θάλασσα βαθιά
Κάστρα από άμμο που προσμένουν να τα ζήσεις
Κόσμημα από όστρακο και ψάθινα φιλιά
Πετροδρομάκια που ζητούν να τα βαδίσεις
Μα εγώ προσμένω μόνη στην ακρογιαλιά.






