Άνθρωποι μεταμφιεσμένοι σε βροχή καλοκαιρινών μηνών - ΓΡΑΦΕΙΝ
ΓΡΑΦΕΙΝ

Άνθρωποι μεταμφιεσμένοι σε βροχή καλοκαιρινών μηνών

Υπάρχουν άνθρωποι που ήρθαν στη ζωή σου και άγγιξαν κάθε εκατοστό της ψυχής σου με τον πιο απλό, μοναδικό και μαγικό τρόπο. Σου δίδαξαν την ευτυχία και την αγάπη μέσω των μικρών, τότε ασήμαντων στιγμών και σε έκαναν να ερωτευτείς τη ζωή όπως ποτέ πριν δεν είχες κάνει. Μαζί τους δημιούργησες αναμνήσεις τις οποίες χάραξες στα βάθη της ψυχής σου και έγιναν συνεπιβάτες σου σε κάθε νέα σου εμπειρία και αρχή. Οι χαρούμενες στιγμές, γεμάτες χαμόγελα, που ζήσατε μαζί, έχουν αποτυπωθεί στο μυαλό σου και εμφανίζονται συνεχώς μπροστά σου προσπαθώντας να σου δείξουν πόσο τυχερός/ή ήσουν που τις έζησες. Η ευγνωμοσύνη που σε διακατέχει και η αναπόληση τους σε κάνει να ξανανιώθεις όλα τα συναισθήματα που σου δημιούργησαν κάποτε σαν να βρίσκεσαι σε μια ταινιοθήκη παλιών κλασσικών ιστοριών με πρωταγωνιστή εσένα τον ίδιο. Έχεις μάθει πλέον πώς να αξιοποιείς, πώς να καμαρώνεις και πώς να μαθαίνεις από όλα όσα έχεις συλλέξει μαζί τους. Και όλα όσα σου λείπουν έχεις επιλέξει να τα θυμάσαι πάντα, όχι γιατί είσαι εγκλωβισμένος τους, αλλά επειδή μπορείς να εκτιμάς το πόσο σπουδαία ήταν.

Αυτοί οι άνθρωποι, λοιπόν, ήρθαν στη ζωή σου σαν τη βροχή των καλοκαιρινών μηνών: απροειδοποίητα, αναγκαία και γοητευτικά. Χτύπησαν την πόρτα της ψυχής σου, κοντοστάθηκαν για λίγο και έπειτα μπήκαν μέσα χωρίς να είναι ούτε οι ίδιοι έτοιμοι για ό,τι επρόκειτο να ακολουθήσει. Σε έκαναν να νιώσεις πρωτόγνωρα συναισθήματα που εύχεσαι να τα ζήσουν όλοι οι άνθρωποι έστω και μια φορά. Φυσικά, ήταν – και είναι – ερωτικά άτομα τα οποία σε οδήγησαν στο να ζεις το «τώρα» δίχως όρια. Σου μετέδιδαν τη θετικότητα και την γαλήνη τους ικανοποιώντας έτσι τον εσωτερικό σου κόσμο, ενώ εσύ με τη σειρά σου έκανες το ίδιο σε άλλους ανθρώπους χάρη σ’ αυτούς.

Αυτό που έκανε όλες αυτές τις αναμνήσεις τόσο σημαντικές ήταν κυρίως οι μικρές καθημερινές στιγμές. Μια μόνο καλημέρα μπορούσε να ομορφύνει την ημέρα σου χωρίς να το συνειδητοποιήσεις. Οι συζητήσεις τις οποίες κάνατε μέσα από τα μάτια σας σου χάριζαν αυτό το ασυναίσθητο, παιδικό χαμόγελο που έκανε το πρόσωπο σου να λάμπει από αθωότητα. Έτσι σου θύμιζαν τον παλιό σου εαυτό όταν ήσουν μικρό παιδάκι, που το μόνο που το νοιάζει είναι να ικανοποιήσει τις επιθυμίες της καρδιάς του δίχως φόβο και ντροπή.

Όταν ο καιρός άρχισε να περνά και εσύ άρχισες να κοιτάζεις το παρελθόν, συνειδητοποίησες πώς κρατούσες την ευτυχία στα χέρια σου. Τότε ξεκίνησες να εκτιμάς περισσότερο τον χρόνο και να εκμεταλλεύεσαι το παρόν ως το έπακρο. Ξεκίνησες να ρουφάς ως το μεδούλι το κάθε λεπτό και να ρισκάρεις σχεδόν τα πάντα. Κάποια στιγμή όμως, κάποιοι απ’ αυτούς έπρεπε να απομακρυνθούν. Στην αρχή σε πόνεσε όπως ήταν φυσικό και κάθε μέρα σου έλειπαν όλο και πιο πολύ. Στη συνέχεια ωστόσο το επικρατέστερο συναίσθημα που ένιωθες ήταν η αγάπη και η ευγνωμοσύνη που σου χάιδευαν απαλά τα μαλλιά παρέχοντας σου παρηγοριά.

Τους αγάπησες με όλη σου τη καρδιά αυτούς τους ανθρώπους λοιπόν. Έγιναν ένα κομμάτι της ζωής σου με τον πιο υπέροχο και αξέχαστο τρόπο. Ακόμη κι αν έφυγαν, η ανάμνηση τους θα μείνει για πάντα μέσα σου αναλλοίωτη στο πέρασα του χρόνου. Και όποιος δεν πιστεύει στη μαγεία θα του πω ένα μυστικό : Η μαγεία διαρκεί όσο διαρκεί το συναίσθημα. Για αυτόν τον λόγο να ζεις τη κάθε σου μέρα σαν να είναι η τελευταία, να εκφράζεσαι χωρίς φόβο, να ρισκάρεις και πάνω απ’ όλα να αγαπάς σαν να μην υπάρχει αύριο.

Σου άρεσε;

Διάλεξε τα αστέρια που επιθυμείς!

Μέσος όρος 4.6 / 5. Σύνολο ψήφων: 25

Δεν υπάρχουν ψήφοι! Γίνε ο πρώτος που θα βάλει αστεράκια.

Εμμανουέλα Τοπάλη

Μέλος της μαθητικής συγγραφικής ομάδας Teenγραφείς