Μη φύγεις - ΓΡΑΦΕΙΝ
ΓΡΑΦΕΙΝ

Μη φύγεις

Καθόταν νωχελικά στην μπλε μεταλλική καρέκλα έξω από την αίθουσα του αεροδρομίου. Είχε φθάσει κάπως νωρίς. Η πτήση για Μόναχο αργούσε, είχε περιθώριο να καπνίσει κανά δυο τσιγάρα πριν καταλήξει στην κλειστή αίθουσα.

Σηκώθηκε και με βήμα αργό πλησίασε το υπαίθριο κυλικείο. Η μυρωδιά του καφέ τον αγκάλιασε.

Με το ποτήρι στο χέρι τράβηξε την πρώτη ρουφηξιά και απλώθηκε ξανά στην μπλε καρέκλα.

Έμοιαζε χαμένος στις σκέψεις του, αισθανόταν μόνος του παρότι είχε αρκετό κόσμο στις μπλε μεταλλικές καρέκλες.

Ένιωσε την καύτρα του τσιγάρου να του καίει τα δάκτυλα και το πέταξε άτακτα στέλνοντας το επάνω στην μπλε βαλίτσα του. Το μάτι του έπεσε επάνω στα σημάδια με φουξ μαρκαδόρο. Για να μη την μπερδέψεις με τη βαλίτσα άλλου, αυτό του είπε όταν τη σημάδεψε με τον φουξ μαρκαδόρο. Ένα μεγάλο Α, το αρχικό σου και ένα μεγάλο Ε, το αρχικό μου του είπε.  Σε πειράζει που έβαλα στη βαλίτσα σου και το δικό μου όνομα; Τον ρώτησε με χαδιάρικο ύφος.

Χαδιάρικο ύφος. Ναι, ναι χαδιάρικο, ποια αυτή, αυτή που ερωτεύθηκε με πάθος, αυτή που έλιωνε στην αγκαλιά του, μ’ αυτή που μοιράστηκε τη ζωή του εδώ και πέντε χρόνια, εγκαταλείποντας τη γυναίκα και τον δεκάχρονο γιο του.

Η λεπτή φιγούρα της ζωντανεύει μπροστά του, βλέπει την απόγνωση της όταν της ζητάει να χωρίσουν. Το τρέμουλο της φωνής της που τον ικετεύει να μη φύγει.

Μετά το χωρισμό μετά βίας στάθηκε στα πόδια της, έκανε κουράγιο για να μεγαλώσει τον γιο τους. Ήθελε να τον κρατήσει αυτή. Η ματιά του σκοτείνιασε και ένιωσε ενοχές στη σκέψη ότι δεν τον ήθελε μαζί του. Είχε βλέπεις χαθεί στα μονοπάτια του έρωτά του.

Θυμάται τη μέρα που γύρισε σπίτι και έλειπαν τα πράγματά της. Έτσι ξαφνικά, χωρίς λόγο, δεν φαινόταν να υπάρχει ούτε ένα τόσο δα συννεφάκι στη σχέση τους και ένα σημείωμα επάνω στο τραπέζι. Φεύγω μη με αναζητήσεις.

Της τηλεφώνησε, της έστειλε μηνύματα. Την ικέτευσε να γυρίσει. Ούτε μια απάντηση ούτε μια εξήγηση.

Κοίταξε τα φουξ γράμματα Α και Ε, με θλίψη και αμηχανία. Τι σημασία έχουν τώρα πια σκέφτηκε, είναι πλέον απλώς δύο φουξ σημάδια που έχουν χάσει το νόημά τους.

Η ώρα είχε περάσει. Σέρνοντας τη σημαδεμένη βαλίτσα, προχώρησε στην κλειστή αίθουσα. Σε λίγο πετούσε για Μόναχο.

Ούτε κι εκεί  τον περίμενε κανείς.

Σου άρεσε;

Διάλεξε τα αστέρια που επιθυμείς!

Μέσος όρος 4.4 / 5. Σύνολο ψήφων: 22

Δεν υπάρχουν ψήφοι! Γίνε ο πρώτος που θα βάλει αστεράκια.

Βέτα Χρυσοπούλου

Η Ελισσάβετ Χρυσοπούλου γεννήθηκε και ζει στην Καλαμαριά. Aπό μικρή της άρεσε να ξεδιπλώνει τις σκέψεις της στο χαρτί. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή "Θάλασσα" (Εκδόσεις Μολύβι). Ακολουθεί και η δεύτερη ποιητική συλλογή "Συναισθήματα". Γράφει μικροδιηγηματα και παρακολουθεί μαθήματα δημιουργικής γραφής.