ΓΡΑΦΕΙΝ

Ο μονόλογος της γάτας

Σήμερα το απόγευμα μας επισκέφθηκε μια κυρία… ή μάλλον ένα κορίτσι. Ομολογώ πως τρομοκρατήθηκαμε κι εγώ και οι υπόλοιπες. Συνήθως η κυρία Ελένη είναι αυτή που μας ταΐζει και μας δίνει τρυφερά χαδάκια στον ελεύθερο χρόνο της. «Ψιτ, ψιτ, ελάτε εδώ βρε τσούπρες» την άκουσα να λέει κι έτρεξα. Δείλιασα, σκέφτηκα πως ίσως ήθελε το κακό μας, διότι οι άνθρωποι στους δρόμους δεν μας συμπεριφέρθηκαν με τον καλύτερο τρόπο και αναρωτιόμουν για μια στιγμή εάν θα κάνει κι εκείνη το ίδιο. «Ψιτ, ψιτ να σας χαϊδέψω θέλω μπουμπούκια μου» είπε και πήγα κοντά της. Μας συστήθηκε και άρχισε να μας εκμυστηρεύεται τα προσωπικά της μυστικά ενώ παράλληλα μας χάιδευε. Αμέσως κατάλαβα τη θλίψη της. Τα νιαουρίσματά μου σε κάθε αναστεναγμό  έδιναν κι έπαιρναν, μπορώ να πω με σιγουριά πως την βοήθησαν, καθώς φεύγοντας μας χαμογέλασε λέγοντας μας με παράπονο πως θα έρθει κι αύριο. Θα την περιμένω να συζητήσουμε τα προβλήματα της. Να την ξαναβοηθήσω με τα ναζιάρικα νιαουρίσματά μου κι εκείνη να μου το ανταποδίδει με τα τρυφερά γεμάτο αγάπη χάδια της.

Έτσι πρέπει να είναι οι σχέσεις, είτε των ζώων είτε των ανθρώπων. Να υπάρχει κατανόηση και αμοιβαία χημεία μεταξύ τους, ώστε να μην βαριούνται τη σχέση τους. Να υπόσχονται την αυριανή τους συνάντηση σαν να είναι το πιο σημαντικό πράγμα της ημέρας εκείνης… Διότι είναι!

Σου άρεσε;

Διάλεξε τα αστέρια που επιθυμείς!

Μέσος όρος 4.9 / 5. Σύνολο ψήφων: 11

Δεν υπάρχουν ψήφοι! Γίνε ο πρώτος που θα βάλει αστεράκια.

Ιωάννα Τόσκα

Μέλος της μαθητικής συγγραφικής ομάδας Teenγραφείς