ΓΡΑΦΕΙΝ

Ονειροπράκτορες – Μέρος 9ο: Μια όμορφη γιορτή

Διαβάστε εδώ το 8ο μέρος

«Λίγο πιο δεξιά! Όχι! Πιο αριστερά! ΌΧΙ ΤΌΣΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ!» η Ονειρένια πέταξε εκνευρισμένη τις γιρλάντες στο έδαφος και η Ονειρούλα, ένα Ονειρόπλασμα που έφτιαχνε τα ρούχα όλων των Ονειροπλασμάτων μαζί με τον σύμβουλο του Βασιλιά έλεγαν σε όλους τι να κάνουν.

«Αποφάσισε επιτέλους!»

«Μην αυθαδιάζεις…» τη μάλωσε και ο σύμβουλος και ύστερα ξεκίνησαν να βασανίζουν μερικά Ονειροπλάσματα πιο πέρα.

Ήταν μεγάλη γιορτή αυτή που ερχόταν. Γιόρταζαν τα 400 χρόνια της Ονειροχώρας και ο ουρανός γινόταν πολύχρωμος με το φεγγάρι και τον ήλιο να συνυπάρχουν μαζί για αρκετές ώρες. Όλοι είχαν αναλάβει και από μία δουλειά, οι Ονειροπράκτορες φρόντιζαν για την ασφάλεια της πλατείας, τα δελφίνια γέμιζαν μπουρμπουλήθρες με φώτα και τις άφηναν να πετάξουν στον αέρα. Όλα έλαμπα και μύριζαν άνθη και θάλασσα. Μόνο με τα μήλα είχαν πρόβλημα, δεν υπήρχε ούτε ένα για να φτιάχνουν μηλοποτά.

Ο Ονειρούλης έβαζε και το τελευταίο σύρμα στο απαγορευμένο δάσος ώστε ειδικά σήμερα να μην εμφανιστούν η Φρίντα και η ομάδα της. Ήταν πολύ σημαντικό για εκείνον να καταφέρει να τους κρατήσει μακριά. Η μουσική ξεκίνησε όταν όλες οι Ονειρομάδες ήταν πλέον στην πλατεία.

Φαγητό, ονειροποτό και χορός ήταν τα μόνα που τους ενδιέφεραν. Ο Βασιλιάς χαμογελαστός παρακολουθούσε την όμορφη γιορτή. Τώρα που ο Εφιάλτιους κοιμόταν αποκαμωμένος και δεμένος δεν είχαν να φοβούνται τίποτα.

«Χορέψτε ανόητοι, πιείτε, φάτε…»

«Μπορείς να σταματήσεις θέλω να ακούσω αυτό είναι το αγαπημένο μου τραγούδι!» πρόσταξε ο Κόρικο και άρχισε να χορεύει κουνώντας τις φυλλωσιές.

«Το είδες αυτό;» είπε ο Σίφουνας στη Μελωδία και κοίταξαν μαζί προς τους θάμνους, πλέον δεν κινούνταν τα φύλλα, μάλλον ήταν αποκύημα της φαντασίας του υπέθεσε.

Η Φρίντα κοπάνισε ένα μήλο στο κεφάλι του κόκορα « παραλίγο! Μάλλον είσαι και εσύ ανόητος και πρέπει να κάνεις παρέα μαζί τους!» του είπε εκνευρισμένη.

«Μάλλον άλλη πρέπει να κάνει παρέα μαζί τους», συμπλήρωσε η Αμέλεια με ειρωνεία και η αλεπού την κοίταξε.

«Θες να πεις κάτι;»

«Ότι έκανες πολλές μέρες να καταστρώσεις ένα σχέδιο γιατί συμπάθησες εκείνη την ανόητη την Ονειρένια!» ψιθύρισε ώστε να μην τους ανακαλύψουν « Σα να μαλάκωσες!» συνέχισε η ακρίδα. Η Φρίντα νευρίασε πολύ. Η κόκκινη γούνα της έγινε πιο κόκκινη και φούντωσε. Τόσο που η Αμέλεια τρομοκρατήθηκε και ούρλιαξε .

Ανακοινώθηκε το πρώτο ομαδικό παιχνίδι, γέλια και φωνές γέμισαν την πλατεία ακόμα μία φορά. Ο Βασιλιάς γελούσε βροντερά με την τούμπα του Ονείρ ενός ονειροπλάσματος που είχε τρεις Ονειρομάδες. Ο Ονειρούλης πόνταρε μετά από πιέσεις του Σίφουνα στο ότι θα κερδίσει ο σύμβουλος και έτσι έχασαν τρία χρυσά κοχύλια. Τώρα η μαϊμού έτρωγε μια φούξια γρανίτα σε σχήμα μπανάνας με γεύση φράουλα. Άκουσε πάλι εκείνη τη φωνή, έμοιαζε με ουρλιαχτό, όταν η Αμέλεια πετάχτηκε από τους θάμνους έντρομη με τον Κόρικο στο κατόπι της. Η Φρίντα ήταν κατακόκκινη έμοιαζε με φωτιά έτοιμη να τα κάψει όλα. Η ακρίδα για να αποσυντονίσει την Φρίντα έβαλε σε εφαρμογή το σχέδιο τους.

«Τώρα!!! ΚΟΡΙΚΟ…» φώναξε η Αμέλεια και ο Κόκορας άρχισε να εκτοξεύει σε όλους μήλα. Να που είχαν εξαφανιστεί όλοι εκείνοι οι καρποί.

Λέρωναν τα ρούχα τους, έσκιζαν τις γιρλάντες κάνοντας την Ονειρούλα να ουρλιάζει υστερικά βλέποντας την διακόσμησή της να καταστρέφεται. Τα μήλα έσκαγαν σαν βόμβες και μέσα στο χάος που άφησαν και τις φωνές και τα κουρελιασμένα υφάσματα είχαν εξαφανιστεί όπως εμφανίστηκαν και οι τρεις τους.

«Τι ακριβώς…» η Μελωδία είχε πλησιάσει τον Ονειρούλη και τότε κατάλαβαν.

«ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΟ!» φώναξαν όλοι μαζί και οι Ονειροπράκτορες όρμησαν μέσα. Ο Βασιλιάς κοιτούσε το άδειο κλουβί θυμωμένος. Ο Εφιάλτιους είχε εξαφανιστεί.

«Ονείριε!» άστραψε και βρόντηξε « Θέλω όλοι, όλα τα πλάσματα του αέρα του νερού και της στεριάς να μου βρουν εκείνους τους τρεις! ΟΛΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΗΣΥΧΑΣΩ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΒΡΟΥΜΕ! ΕΙΔΙΚΆ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΑΛΕΠΟΥ!» η Ονειρένια έσκυψε το κεφάλι, ήταν σίγουρη πως η Φρίντα είχε αλλάξει και όμως είχε κάνει τόσο λάθος. Είχε πολύ στεναχωρηθεί.

Όλοι μαζί ξεκίνησαν να συμμαζεύουν τον χαμό. Μύριζε όλος ο τόπος μήλο. Ο Σίφουνας είχε εξαφανιστεί για αρκετή ώρα και όταν εμφανίστηκε, αφού τα πάντα είχαν συμμαζευτεί, έδωσε σε όλα τα νεαρά Ονειροπλάσματα τα αποτελέσματα των διαγωνισμάτων.

Καθώς πλησίαζε στο μέρος της ομάδας τους ο Ονειρούλης κόντευε να τρελαθεί από την αγωνία του, τόσο που ξέχασε τη διαταγή του βασιλιά για λίγο. Η Ονειρένια πέρασε με άριστα.

«Δε θα το πιστέψεις…»

«Μη μου πεις…!» είχε πάθει σοκ « Πέρασα;»

«Τελικά όντως έχεις φαντασία», του έδωσε το χαρτί «όχι βέβαια, κόπηκες ξανά και στα πέντε! Απίστευτο;» ο Ονειρούλης ξεφύσησε και ο Σίφουνας τον μιμήθηκε πριν τον σκουντήσει φιλικά στον ώμο.

Σου άρεσε;

Διάλεξε τα αστέρια που επιθυμείς!

Μέσος όρος 5 / 5. Σύνολο ψήφων: 4

Δεν υπάρχουν ψήφοι! Γίνε ο πρώτος που θα βάλει αστεράκια.

Μαριάννα Μακαριάν

Η Μαριάννα Μακαριάν ζει στον Πειραιά. Ασχολείται με τη συγγραφή από την εφηβεία της. Ξεκίνησε με μικρά στιχάκια στο γυμνάσιο και σιγά – σιγά άρχισε να γράφει μεγαλύτερα κείμενα. Πλέον γράφει το δικό της μυθιστόρημα, εφηβική λογοτεχνία του φανταστικού, όπως κι ένα κείμενό της, της ίδια κατηγορίας, έχει εκδοθεί σε ανθολογία από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές.
Έχει σπουδάσει παιδαγωγικά σε ΙΕΚ και μέσα από τη σχολή ανακάλυψε πως μπορεί να γράφει και παραμύθια. Έχει στήριξη κι αυτό είναι που την βοηθά να συνεχίσει, από τους δασκάλους στη σχολή μέχρι τον οικογενειακό και φιλικό της περίγυρο. Αυτοί οι άνθρωποι είναι ο λόγος που πίστεψε πως μπορεί να το κάνει κι έτσι συνεχίζει.