ΓΡΑΦΕΙΝ

Η φυγή

Έφυγε.  Δεν το περίμενα να γυρίσω και να βρω ένα σπίτι άδειο. Ένα σπίτι άδειο που πάντα το γέμιζαν οι φωνές του, τα γέλια του, τα προϋπαντήματα του, οι μυρωδιές των φαγητών του.

Ποτέ δεν έλεγε για φευγιό, ποτέ το βλέμμα του δεν είχε κάτι το απόμακρο, ποτέ η αγκαλιά του δεν ήταν άδεια.

Να΄ μαι εγώ τώρα να στέκομαι μόνη στην μέση του διαμερίσματος μας, μόνη να ψάχνω να βρω τις φωνές του, τα πειράγματά του, το βλέμμα του. Πώς μπορεί  ένας άνθρωπος να αδειάσει έτσι ένα χώρο; Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να αδειάσει έτσι μια καρδιά;

Η πόρτα ήταν πάντα ανοιχτή όταν με περίμενε, για να νιώθω έλεγε πως και η καρδιά του είναι πάντα ανοιχτή να εισβάλω εκεί και να μείνω για πάντα.

Ποτέ δεν είχε ένα παράπονο, ποτέ δεν είχε ένα πικρό σχόλιο, ποτέ δεν είχε μια κακή κουβέντα για κανέναν. Πάντα με χαμόγελο προσπαθούσε να αντιμετωπίσει κάθε αναποδιά.

Εγώ γιατί δεν κατάλαβα ότι ήθελε να φύγει;  Εγώ γιατί δεν κατάλαβα ότι κάτι είχε τελειώσει;

Ή είχα καταλάβει και δεν θέλησα ποτέ να το παραδεχτώ, να κάνω συζήτηση μαζί του. Αυτό ακριβώς είναι το δύσκολο κομμάτι, η παραδοχή των πραγμάτων. Η παραδοχή ότι κάτι δεν πάει καλά, ότι ό άλλος έχει ξεκινήσει το ταξίδι του, είτε αυτό είναι νοερό, είτε πραγματικό. Γιατί όλοι κάνουν τα ταξίδια τους μέσα στις σχέσεις τους, άλλοι πραγματικά και παίρνουν τον δρόμο τους, και άλλοι νοερά και βρίσκονται αλλού και όχι εκεί που πρέπει να είναι.

Προσωπικά πιστεύω από την στιγμή που ξεκινάς τα νοερά ταξίδια μέσα σε μια σχέση, καλύτερα να τα πραγματοποιήσεις κιόλας.

Όταν γύρισα στο άδειο σπίτι, πέρασα πλέον και στο στάδιο της παραδοχής, αλλά αργά, πολύ αργά.

Συντροφιά στο διαμερισματάκι μας η μυρωδιά του, οι κινήσεις που έκανε και το χαμόγελο του, που γυρίζω και το βλέπω διαρκώς μπροστά μου.

Ευτυχώς, όταν σκοτεινιάζει στο άδειο και βουβό σπίτι, πέφτει μια δέσμη φωτός από το απέναντι κατάστημα με την επιγραφή «προσεχώς» που αναβοσβήνει. Μάλλον είναι ένα σημάδι ότι η ζωή συνεχίζεται ή όχι;

Σου άρεσε;

Διάλεξε τα αστέρια που επιθυμείς!

Μέσος όρος 4.8 / 5. Σύνολο ψήφων: 16

Δεν υπάρχουν ψήφοι! Γίνε ο πρώτος που θα βάλει αστεράκια.

Όλγα Τσιφοπούλου

Η Όλγα Τσιφοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Γρεβενά. Εργάσθηκε πολλά χρόνια στον τραπεζικό τομέα. Πάντα έγραφε τις σκέψεις της στο χαρτί. Ότι την ενθουσίαζε και ότι την προβλημάτιζε. Γράφει διηγήματα και ποιήματα καταγράφοντας με αυτό τον τρόπο τις σκέψεις της και τα συναισθήματα της.