Κάποια μέρα θα πλανηθούμε στα πέλαγα,
τότε θα σφίξουμε την άμμο κείνη, που πλάσαμε τα πρώτα κάστρα
τότε στο κρώξιμο του γλάρου θα σπαρταρίσει το βλέμμα – σαν μια αναλαμπή –
στο πρώτο φιλί, στο πρώτο πάλεμα των κορμιών, των καιρών κι των ουρανών
τότε θα χαιρετίσουμε τα καράβια με τ’ άσπρα πανιά.
Κάποια μέρα θα πλανηθούμε στα πέλαγα,
θα θαμπώσει η εικόνα μας σαν τα βουνά που ‘ναι πέρα απ’ τον ορίζοντα
καληνύχτα.






