Αριστέα Πρασοδήμου“Πέρασα πάρα πολύ ωραία μαμά. Θα σου τα πω όταν έρθω”
“Μαμά είμαι πολύ κουρασμένη, άναψε θερμοσίφωνα να κάνω μπάνιο μόλις φτάσω”
“Μαμά πες τον μπαμπά να ξεκινήσει σιγά σιγά , φτάνω ”
“Μπορείς να μου ετοιμάσεις κάτι να φάω; Μου έχουν λείψει πολύ τα φαγητά σου”
“Ναι μαμά έχω διαβάσει για το διαγώνισμα αύριο, θα σκίσω”
“Μαμά θα κοιμηθώ μέχρι να φτάσουμε είμαι πολύ κουρασμένη”
“Μαμά κοιμήσου γιατί θα αργήσω”
Αυτές οι φράσεις και πολλές ακόμη ακούστηκαν από τα στόματα των επιβατών κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Εγώ ήμουν στο τρίτο βαγόνι. Όταν έγινε η σύγκρουση το τράνταγμα που νιώσαμε στο τρίτο βαγόνι και ύστερα το σύρσιμο από τον εκτροχιασμό ήταν ανυπόφορο. Ήταν περίπου 30 δευτερόλεπτα, όμως εμένα μου φάνηκε αιώνας. Ακουγόταν από παντού φωνές και τσιρίδες. Στο βαγόνι μου ήταν μια μητέρα με το 6 μηνών αγοράκι της. Φαινόταν ο τρόμος στα ματάκια του. Το βαγόνι μου έπιασε φωτιά και όλοι προσπαθούσαν να βρουν τρόπο να σωθούν και κοιτούσαν δεξιά και αριστερά τρομοκρατημένοι.
Εγώ με τις συμφοιτήτριες μου προσπαθήσαμε να σπάσουμε τα παράθυρα και να βγούμε έξω. Δυστυχώς, δεν είχαμε το κουράγιο. Μετά από πολύ λίγο ήρθε ένας φοιτητής που ήταν στο βαγόνι 6 και προσπάθησε να βοηθήσει όσους είχαν ζήσει. Όταν ήρθε η σειρά μας να βγούμε από το βαγόνι νιώθαμε πως όλα είχαν τελειώσει και πως τα δύσκολα πέρασαν. Όμως, τίποτα δεν είχε τελειώσει. Τη στιγμή που κατεβήκαμε είδαμε συγκλονιστικές εικόνες. Υπήρχαν παντού σίδερα και λιωμένες λαμαρίνες από το τρένο. Δεν είχε φώτα. Το μόνο μας φως ήταν η φωτιά στα πρώτα βαγόνια, που ήταν από τις χειρότερες εικόνες που αντικρίσαμε. Μόλις περάσαμε τα σίδερα πήγαμε κατευθείαν στις πρώτες βοήθειες. Εκεί μου είπαν πως είχα χτυπήσει το κεφάλι μου και έπρεπε να κάνω ράμματα. Δεν καταλάβαινα πόνο πάνω στον φόβο μου. Τώρα, είναι η επόμενη μέρα από το δυστύχημα. Είμαι σπίτι μου με την οικογένεια μου και είμαι πολύ τυχερή που βρέθηκε εκείνο το παιδί και μας βοήθησε. Χάρη σε αυτόν είμαι τώρα με την οικογένειά μου. Μέχρι και τώρα, σκέφτομαι τη φράση της μητέρας μου όταν μπήκα στο τρένο. “Όταν φτάσεις πάρε με ” μου είπε. Και εγώ της απάντησα “Ναι ναι μαμά, κλείσε τώρα”. Πού να ήξερα τι με περίμενε;
28-02-2023
Intercity 62
